«Δεν ήταν η θάλασσα, δεν ήταν ο αέρας, είναι οι πολιτικές και ο φόβος»

Τη νύχτα της 7ης Νοεμβρίου 2020, ο Ν. και ο Χασάν προσπάθησαν να φτάσουν στην Ελλάδα από την Τουρκία με μια φουσκωτή λέμβο μαζί με άλλα 22 άτομα. Μεταξύ των επιβατών ήταν ο 6χρονος γιος τού Ν. και η αδελφή, ο αδελφός και η ανάπηρη μητέρα του Χασάν. Στα ανοιχτά της Σάμου, η λέμβος βρέθηκε σε κίνδυνο, έπεσε σε βράχια και ανετράπη. Οι επιβάτες έπεσαν στη θάλασσα. Παρ’ όλο που το Λιμενικό Σώμα ενημερώθηκε έγκαιρα, πέρασαν αρκετές ώρες μέχρι να φτάσουν στο σημείο του ναυαγίου.

Οι επιζώντες κατέθεσαν ότι είδαν δύο φορές το σκάφος του Λιμενικού να πλησιάζει, αλλά δεν τους διέσωσε. Τις πρωινές ώρες της επομένης, ο μικρός γιος του Ν. και μια γυναίκα που ήταν έγκυος βρέθηκαν στα βράχια. Ευτυχώς, η γυναίκα επέζησε και γέννησε το παιδί της τρεις ημέρες αργότερα. Για τον γιο του Ν. ήταν ήδη πολύ αργά.

Ο 25χρονος Ν. συνελήφθη και ήταν ο πρώτος αιτών άσυλο που κατηγορήθηκε ποτέ για «διακινδύνευση της ζωής του παιδιού του», αντιμετωπίζοντας ποινή φυλάκισης έως και δέκα έτη. Με ποινή κάθειρξης που μπορεί να φτάσει ακόμα και τα 230 χρόνια συν ισόβια απειλείται και ο Χασάν που κατηγορείται ως διακινητής, αφού κρατούσε το τιμόνι της βάρκας.

Σήμερα, έναν χρόνο μετά, δεκάδες οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών ξεκινούν διεθνή καμπάνια ενημέρωσης και ζητούν την απόσυρση των κατηγοριών και για τους δύο.

«Αλήθεια θα με κατηγορήσουν για τον θάνατο του γιου μου; Ηταν όλα όσα είχα. Ηρθα εδώ για τον γιο μου ουσιαστικά», δήλωσε ο 26χρονος Ν. «Ως αιτών άσυλο, τι μπορεί να κάνει; Να έρθει εδώ και να αφήσει το παιδί του μόνο του στην Τουρκία μέχρι το τέλος της διαδικασίας;», αναρωτιέται και ο δικηγόρος Δημήτρης Χούλης.

Ο Ν. τονίζει ότι δεν κατηγορεί τον Χασάν για τον θάνατο του παιδιού του, αλλά το γεγονός ότι δεν είχαν άλλη επιλογή από το να κάνουν το επικίνδυνο ταξίδι. Ο Ν. κατέθεσε μήνυση κατά του Ελληνικού Λιμενικού Σώματος στις 23 Μαρτίου 2021 για καθυστέρηση της διάσωσης και παράλειψη παροχής βοήθειας που οδήγησε στον θάνατο του γιου του. Στην ταφόπλακα του γιου του αναγράφεται: «Δεν ήταν η θάλασσα, δεν ήταν ο αέρας, είναι οι πολιτικές και ο φόβος».