Για τον άδικο χαμό του μονάκριβου γιου της Άννας Ανδριτσάκη

«Άραξε μάνα! Άραξε!». Ήταν η πιο συνηθισμένη απάντηση του Ακύλα στη μητέρα του, κάθε φορά που εκείνη ανησυχούσε για κάτι. Αυτόνομος, ασυγκράτητος, γεμάτος αυτοπεποίθηση και σιγουριά για τη ζωή και τα «θέλω» του. Έτσι πορευόταν πάντα, χωρίς να το βάζει κάτω. Περιτριγυρισμένος από αμέτρητους αγαπημένους φίλους που ήταν για κείνον η δική του μεγάλη οικογένεια. Γελαστός, θορυβώδης, ήταν αυτός παντού και πάντα η ψυχή της παρέας. Η χαρά της ζωής.

Από πολύ μικρός ήξερε τι θέλει να κάνει στη ζωή του. Τρύπωνε, πιτσιρικάς ακόμη, στην κουζίνα του «Πάρκου Ελευθερίας» (το μαγαζί του πατέρα του, Στέφανου) και ανακάτευε με τις κουτάλες τα φαγητά στις κατσαρόλες. Το παιδικό του όνειρο να γίνει σεφ πήρε σάρκα και οστά με την έγγραφή του πρόσφατα στη σχολή μαγειρικής, που δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει.

Η καρδούλα του μικρού μας Ακύλα σταμάτησε να χτυπάει τα ξημερώματα της περασμένης Δευτέρας, αφού πάλεψε έναν ολόκληρο μήνα στην εντατική μετά από ένα τροχαίο ατύχημα. Σε λίγες μέρες θα γιόρταζε τα 19α γενέθλιά του.

Εμείς όμως πάντα θα τον περιμένουμε για έναν ακόμη γύρο «Παλέρμο»…