Στο Ασυλο Ανιάτων όλα επιτρέπονται

«Καυτά» έγγραφα για το Ασυλο Ανιάτων και το αδελφό Ιδρυμα Περιθάλψεως Χρονίως Πασχόντων (ΙΠΧΠ), που εμπλέκουν ακόμα και διευθύνσεις Εφοριών, οι οποίες βαφτίζουν το κρέας ψάρι, προκειμένου να «βοηθήσουν» το… κοινωφελές έργο παροχής ασυλίας στους υπεύθυνους της κακοδιαχείρισης των πόρων του Ιδρύματος, περιήλθαν στην κατοχή της «Εφ.Συν.».

Ασχοληθήκαμε σε προηγούμενα ρεπορτάζ με τις εκκρεμότητες, τους ελέγχους που δεν έγιναν, παρά τις αλλεπάλληλες εντολές που δόθηκαν, τις δικογραφίες που σέρνονται επί χρόνια σε ανακριτικά συρτάρια, τη διοίκηση που απειλεί εξασφαλίζοντας μέχρι και φωτογραφικές νομικές διατάξεις και τους απλήρωτους εργαζομένους που σέρνονται στα δικαστήρια.

Το χρονικό

Και εξηγούμαστε: Στις 12/3/2015 με έγγραφό της προς τον διευθυντή, αλλά και τον προϊστάμενο Δικαστικού Τμήματος της ΔΟΥ ΙΓ’ Αθηνών η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων γνωστοποιεί ότι, σύμφωνα με τον Ν. 4262/2014 (είναι ο χαριστικός προς τη διοίκηση του Ασύλου νόμος Σαμαρά-Κεγκέρογλου), προβλέπεται η δυνατότητα κατάρτισης συμφώνου εξυγίανσης για ΝΠΙΔ μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που δεν έχουν πτωχευτική ικανότητα και παρέχουν δευτεροβάθμια κοινωνική υποστήριξη. Στην περίπτωση αυτή προβλέπεται ρύθμιση οφειλών προς το Δημόσιο (και αναστολή ποινών και ευθυνών, συμπληρώνουμε εμείς…).

Η Γενική Γραμματεία ζητάει εν προκειμένω από την Εφορία, εφόσον δεν έχει υπογραφεί σύμφωνο εξυγίανσης για το Ασυλο Ανιάτων, «να προβεί άμεσα στη λήψη των απαραίτητων μέτρων για τη διασφάλιση είσπραξης των απαιτήσεων του Δημοσίου σε βάρος του εν λόγω οφειλέτη», δηλαδή του Ασύλου Ανιάτων.

Αμέσως μετά, και συγκεκριμένα στις 5/5/2015, ο γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης Λ. Ρακιντζής ζητάει ενημέρωση από την ίδια Εφορία και τη φορολογική Περιφέρεια Αθηνών, όπως επίσης να προβούν άμεσα σε ενέργειες, προκειμένου να εξασφαλιστεί η είσπραξη των χρεών του οφειλέτη του Δημοσίου Ασυλο Ανιάτων και να διασφαλιστούν τα συμφέροντα του Δημοσίου.

Με δεύτερο έγγραφο στις 7/5/2015 ο κ. Ρακιντζής σημειώνει ότι το ΣΔΟΕ ενημέρωσε την υπηρεσία ότι το Ασυλο Ανιάτων διά του εκπροσώπου του δεν δήλωνε ως εκτελεστής διαθήκης μισθώματα που λάμβανε από κληρονομιά σε χωριστή δήλωση, ως όφειλε, με αποτέλεσμα να μη φορολογείται όπως προβλέπει ο νόμος. Με το δεύτερο αυτό έγγραφο ζητάει και πάλι να διασφαλιστούν από την αρμόδια Εφορία τα συμφέροντα του Δημοσίου. Σε απάντηση όμως των παραπάνω καυτών εγγράφων, ο προϊστάμενος της αρμόδιας Εφορίας ΙΓ’ ΔΟΥ Αθηνών, που γνωρίζει ότι δεν υπάρχει σύμφωνο εξυγίανσης για το Ασυλο Ανιάτων, ενημερώνει ότι έχει συντάξει και αποστείλει 21 κατασχετήρια εις χείρας τρίτων (6 από αυτά σε πιστωτικά ιδρύματα και 15 σε μισθωτές ακινήτων του Ασύλου).

Το συνολικό οφειλόμενο ποσό υπολογίζεται (από τη ΔΟΥ) με τις προσαυξήσεις σε 4.234.332 ευρώ. Ομως στο ίδιο έγγραφο με Α.Π. 14423/5-5-2015 ο προϊστάμενος της ΔΟΥ σημειώνει ότι με επίκληση της απόφασης ΠΟΛ. 1092/2014 περί ειδικών συνθηκών έκανε τελικά περιορισμό κατά 99% στα κατασχετήρια. Ανατρέχοντας στην επίμαχη απόφαση, με βάση την οποία έγινε ο κατά 99% περιορισμός, παρατηρούμε τα εξής ενδιαφέροντα σημεία:

1. Ο περιορισμός της κατάσχεσης μπορεί να γίνει έπειτα από αιτιολογημένη απόφαση εκείνου που την επιβάλλει, ενώ ο προϊστάμενος της υπηρεσίας έχει τη δυνατότητα να απορρίψει το αίτημα.

2. Απαραίτητη προϋπόθεση για τον περιορισμό της κατάσχεσης είναι η προηγούμενη ρύθμιση των φορολογικών υποχρεώσεων του οφειλέτη που εκκρεμούν, κάτι που στην προκειμένη περίπτωση δεν συμβαίνει.

3. Ο περιορισμός κατάσχεσης μπορεί να γίνει, προκειμένου να καταβάλλεται η μισθοδοσία των εργαζομένων και κάθε άλλη υποχρέωση που κρίνεται αναγκαία για τη βιωσιμότητα του ιδρύματος.

4. Το μάξιμουμ ποσοστό που προβλέπεται στον περιορισμό, ακόμα και αν συνέτρεχαν όλες οι προϋποθέσεις (που εδώ δεν συντρέχουν), είναι 70%.

5. Τέλος, επιβάλλεται η συστηματική παρακολούθηση από τη δημόσια υπηρεσία της τήρησης όλων των προϋποθέσεων, διαφορετικά αίρεται ο περιορισμός.

Η δεύτερη ενδιαφέρουσα παρατήρηση, πάλι από έγγραφα της ΙΓ’ ΔΟΥ διά του προϊσταμένου, είναι η απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής φορολογικής ενημερότητας από το ΙΠΧΠ, προκειμένου να εισπράξει χρήματα, που ισχύει ως εξαίρεση, παρ’ όλα τα χρέη σε ιδρύματα που έχουν συσταθεί με τον νόμο 2039/1939.

Ανατρέχοντας όμως στο Π.Δ. 756 (ΦΕΚ 219/9.12.1972) διαπιστώνουμε ότι το Ιδρυμα Περιθάλψεως Χρονίως Πασχόντων (όπως ονομάζεται και μέχρι σήμερα), που ιδρύθηκε από το φιλανθρωπικό σωματείο Ασυλο Ανιάτων, έχει συσταθεί με βάση το Ν.Δ. 1111/72 και όχι με τον Νόμο 2039/1939. Στη δε τροποποίηση που έγινε στις 23/1/1975 (ΦΕΚ με αρ. 7) παραμένει και πάλι η σύσταση με βάση το Ν.Δ. 1111/72.

Το παράξενο εδώ είναι ότι στο να παρακαμφθεί η υποχρέωση του ιδρύματος να προσκομίσει φορολογική ενημερότητα, προκειμένου να εισπράξει χρήματα από τον ΕΟΠΥΥ, συνηγορεί με βεβαίωση -με αναφορά πάλι στον νόμο 2039/1939- η προϊσταμένη της Διεύθυνσης Κοινωνικής Αλληλεγγύης του Δήμου Αθηναίων Ε. Χαλβατζά στις 9/2/2015, η οποία όμως από τις 16/10/2014 έχει οριστεί επίτροπος του Δ.Α. στο ίδρυμα, προκειμένου να παρακολουθεί τη νομιμότητα λειτουργίας της διοίκησης του Ασύλου.

Αναπάντητα ερωτήματα

Τόσοι πρώην δικαστικοί που πέρασαν και εξακολουθούν να παραμένουν στα Δ.Σ. των δύο αδελφών ιδρυμάτων, δεν θα πρέπει να εξετάσουν και οι ίδιοι, αν όλα αυτά είναι σύννομα;

Ο προϊστάμενος της Εφορίας, με την απόφασή του για τόσο μεγάλο περιορισμό των κατασχετηρίων, με τους εργαζομένους απλήρωτους και το Ασυλο να ρημάζει, μήπως θα όφειλε να το σκεφτεί καλύτερα;

Τέλος, οι αρμόδιοι υπουργοί Οικονομικών, Υγείας, Κοινωνικής Αλληλεγγύης αλλά και ο υπ. Επικρατείας κ. Νικολούδης δεν θα πρέπει να διαπιστώσουν, εάν υπάρχει κάτι μεμπτό σε όλα αυτά;

Οι υποθέσεις που ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια γύρω από το «Ανίατο» Ασυλο και τις οικονομικές προεκτάσεις σε βάρος του Δημοσίου, των εργαζομένων, αλλά κυρίως των ασθενών, επιβάλλουν εδώ και τώρα ένα ενιαίο πλαίσιο λειτουργίας με πλήρη δημόσιο έλεγχο στη διαχείριση, την αξιοποίηση της περιουσίας και την προσφορά του κάθε κοινωφελούς ιδρύματος στους πολίτες.