Δεν υπάρχει άνθρωπος που να πέρασε από το πολιτιστικό ρεπορτάζ τις τελευταίες τρεις δεκαετίες (τουλάχιστον) και να μη γνώρισε τον πιο αεικίνητο, καλά πληροφορημένο, δημιουργικό φωτορεπόρτερ των, παντός είδους, πολιτιστικών εκδηλώσεων.
Ο Γιάννης Κανελλόπουλος ήταν πανταχού παρών, βοηθητικός για τους «μικρούς» που ξεκινούσαν δειλά να δημοσιεύουν τα πρώτα τους κομμάτια, υποστηρικτικός για όλους μας, γεμάτος ιδέες, πρόθυμος.
Ο Γιάννης δεν θα είναι πια εκεί, στις μεγάλες συνεντεύξεις Τύπου, στις παραστάσεις του Ηρωδείου, της Επιδαύρου, στις συναυλίες. Εφυγε αιφνίδια χθες ενώ μάλιστα βρισκόταν σε διακοπές στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Νέα Μανωλάδα Ηλείας. Ηταν 64 ετών.
Το φωτογραφικό αρχείο του αποτελεί σίγουρα μια απόλυτα αντιπροσωπευτική καταγραφή των πολιτιστικών γεγονότων τα πολλά τελευταία χρόνια, με αγάπη και επαγγελματισμό απέναντι σε όλες τις τέχνες και τις κορυφαίες εκδηλώσεις τους. Η «ειδίκευση» του Γιάννη στο φωτορεπορτάζ ήταν και το μεράκι του.
Μάλλον δεν είναι τυχαίο ότι στα πρώτα του βήματα ήθελε να σπουδάσει σκηνοθεσία. Εξ ου και η πρώτη του απόπειρα στη Ρώμη και λίγο αργότερα στη Στοκχόλμη. Εκεί μελέτησε τη φωτογραφία και τον ρόλο των διαβαθμίσεων του φωτός. Πίσω στην Ελλάδα πια, στα πρώτα του επαγγελματικά βήματα ως φωτογράφος είχε στραφεί στον χώρο της μόδας. Εχοντας όμως και την ανησυχία του «ρεπόρτερ», προτίμησε στη συνέχεια το ελεύθερο ρεπορτάζ, με συνεργασίες στις εφημερίδες «Πρώτη» και «Καθημερινή» – στην τελευταία και ως υπεύθυνος του φωτογραφικού τμήματος.
Η μεγάλη του αγάπη όμως ήταν το πολιτιστικό ρεπορτάζ και σ’ αυτό στράφηκε τελικά, κάνοντας συνεργασίες με μερικά από τα ισχυρότερα ονόματα του περιοδικού Τύπου και των εφημερίδων. Με λίγα λόγια, ο Γιάννης Κανελλόπουλος θα λείψει πολύ και οδυνηρά κι από εμάς και από το ρεπορτάζ.
