Ούτε ο κορονοϊός δεν σταματά τη μνήμη κι αυτούς που χτυπούν τα σήμαντρα της. Γιατί αυτό έκαναν για άλλη μια χρονιά μπροστά στην είσοδο του γερμανικού προξενείου Θεσσαλονίκης μέλη της τοπικής επιτροπής του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών προς την Ελλάδα (ΕΣΔΟΓΕ).
Ήταν ανήμερα της θλιβερής επετείου εισόδου το 1941 στη Θεσσαλονίκη των γερμανικών κατοχικών στρατευμάτων και το μήνυμα της Επιτροπής θυροκολλήθηκε στην είσοδο του προξενείου.
Προτάσσοντας τα λόγια πρόσφατα εκλιπόντος Μανόλη Γλέζου «η στερνή μου εξομολόγηση είναι: Να μη δολοφονηθούν και οι μνήμες, να μη σβήσουν τα καντήλια της μνήμης», η επιτροπή θύμισε κάποια από αυτά που κάποιοι στην πόλη θέλουν να ξεχαστούν. Ότι ο γερμανόφιλος καθηγητή της Νομικής Σχολής «φον» Περικλής Βιζουκίδης, καλωσόριζε τους εισβολείς, λέγοντας:
«Γνωρίζω το Βερολίνο πολύ καλά, γιατί ήμουν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο στα ελληνικά και τουρκικά. Τώρα θα ‘ρθουν πάλι καλύτερα χρόνια για την Ελλάδα, γιατί ανανεώνει τους δεσμούς της με τη Γερμανία. Χαιρετίστε μου τη χώρα σας και το Βερολίνο!» ή όσα είπε ο μεταξικός δήμαρχος Κ. Μερκουρίου παραδίδοντας τα κλειδιά της πόλης στον Γερμανό ταξίαρχο Βερστ, εκφράζοντας «τη βαθεία πεποίθησιν του ότι η εν γένει ασφάλεια και η ησυχία αυτής θα είναι ηγγυημέναι και ο βίος των πολιτών ομαλός και άνετος» (!)
Ναι, ακριβώς έτσι, και για τα λόγια τους αυτά τιμήθηκαν από το μετεμφυλιακό κράτος που έδωσε το όνομά τους σε δρόμους της πόλης. Όχι για να θυμούνται οι επόμενες γενιές αλλά ακριβώς για να ξεχάσουν. Ότι, όπως σημειώνει η Επιτροπή, στη χώρα που αριθμούσε τότε 7.335.000 κατοίκους (απογραφή έτους 1939) καταγράφηκαν 558.000 θανόντες και σε 880.000 ανάπηροι, συνολικά 1.438.000 θύματα.
Η Επιτροπή Θεσσαλονίκης του ΕΣΔΟΓΕ θυροκολλώντας στις γερμανικές προξενικές αρχές της πόλης μας, την απόφαση της Βουλής των Ελλήνων(17-4-2019) θύμισε: «το ζήτημα των οφειλών προς την Ελλάδα από τον Α’ και Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο παραμένει ανοικτό, ως απαράγραπτο χρέος που αναζητά επίμονα την ηθική, ιστορική και νομική του δικαίωση, οι αξιώσεις του Ελληνικού Κράτους και οι οφειλές από τον Α’ και Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο παραμένουν εκκρεμείς και ενεργές στο σύνολό τους, και ότιτο Ελληνικό Κράτος ουδέποτε και καθ’ οιονδήποτε τρόπο αποποιήθηκε των αξιώσεών του, δεν τίθεται και δεν δύναται να τεθεί κανένα ζήτημα παραγραφής των αξιώσεων του Ελληνικού Κράτους».
