Στρέφονται κατά νόμου του κράτους. Αμφισβητούν το κατοχυρωμένο δικαίωμα των γυναικών να αυτοδιαχειρίζονται το κορμί τους. Με την επικύρωση από ένα αμιγώς ανδρικό σώμα –και ρασοφόρο–, όπως αυτό της Ιεράς Συνόδου. Και το κάνουν σε δημόσιο χώρο, με τεράστιες αφίσες που κατέκλυσαν 17 στάσεις του μετρό με το οποίο μετακινούνται εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες καθημερινώς. Απλώς προσβολή; Ή μήπως αμφισβήτηση για το αν η μητρότητα είναι επιλογή και όχι επιβολή;
Ανήμερα της δίκης για μια γυναικοκτονία, αυτή της Ελένης Τοπαλούδη. Και όταν πληθαίνουν τα περιστατικά που δείχνουν την έκταση της παιδικής φτώχειας, της ενεργειακής φτώχειας που οδηγεί στον θάνατο παιδιά και στην ορφάνια άλλα, όπως τα πρόσφατα σε Κομοτηνή και Μεταξουργείο, όπου άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους από την ανάγκη για ζεστασιά στο καταχείμωνο. Οταν γυναίκες με άρρωστα παιδιά εγκαταλείπονται από τους συντρόφους τους και καταρρέουν, αφαιρώντας τη ζωή που έδωσαν και τη δική τους, όπως συνέβη πριν από 10 μέρες στην Πεύκη. Ή όταν φέρνουν στη ζωή τον απαγορευμένο καρπό μόνες και αναγκάζονται να τον εγκαταλείψουν μην αντέχοντας να έρθουν αντιμέτωπες με την καταφρόνια…
Σαν να περίσσεψε η αγάπη για τα γεννημένα παιδιά για να φτάσει στα αγέννητα. Αλλά σαν να περίσσεψε και η ευαισθησία για τις γυναίκες, αυτά τα αχάριστα αναπαραγωγικά όντα, στα οποία παρέχονται τα πάντα, από προγράμματα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης μέχρι πολιτικές στήριξης του παιδιού και συμφιλίωσης εργασίας και οικογένειας για να δεχτούν κατηγόριες για την εθνικά επιζήμια υπογεννητικότητα από αυτούς που θεωρούν ότι μπορεί κάποιος να ζήσει με 200 ευρώ. Μήπως να πούμε αρκετά πια με την υποκρισία και την ενοχοποίηση;
«Αν η έκτρωση αποτελεί έγκλημα, τότε ο αυνανισμός είναι γενοκτονία»
Γούντι Αλεν
Ο κατήφορος που ξεκίνησε με αναχρονιστικές δηλώσεις, ακροδεξιάς έμπνευσης πρωτοσέλιδα και επιλεκτικά επιδόματα αντί για πολιτικές και συγκεκριμένες δεσμεύσεις στήριξης της οικογένειας στον προϋπολογισμό, συνεχίζεται. Από τη διατύπωση της απειλής για την «αλλοίωση του πληθυσμού» μέχρι το κίνημα «αφήστε με να ζήσω», τα δάκρυα για την απώλεια και φθίνουσα πορεία του εθνικού πληθυσμού στη χώρα, όπου οι νέες και οι νέοι δεν έχουν μέλλον, είναι κροκοδείλια.
Και η προέλευση αποδεικνύεται ύποπτη: στο κίνημα που ενεπνεύσθη την καμπάνια με σκοπό την αποτροπή των εκτρώσεων «συμμετέχουν, μέχρι στιγμής, 19 Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία Αθηνών και η “Ανωτάτη Συνομοσπονδία Πολυτέκνων Ελλάδος” (ΑΣΠΕ)», όπως μας πληροφορεί η σχετική ιστοσελίδα για την προάσπιση των δικαιωμάτων του αγέννητου παιδιού.
Στην ίδια υπάρχει ακόμη παράθυρο για τον «Πανελλήνιο Σύνδεσμο Προστασίας Αγεννήτου Παιδιού» (ΠΑΣΥΠΑΠ) που, όπως μας πληροφορεί, συστεγάζεται και συνεργάζεται με την ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ (ΠΕΦΙΠ) και με το κίνημα «Αφήστε με να ζήσω!».
Θεολογία
Και ενώ οι πολιτικές πραγματικής ισότητας αποτελούν το ζητούμενο για τον 21ο αιώνα, οι πιο πάνω οργανώσεις κατά των αμβλώσεων καθιέρωσαν την πρώτη Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα ως ημέρα «για την προστασία του αγέννητου παιδιού» την οποία ενέκρινε και στις 9/7/2019 με απόφασή της και η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος.
«Αυτά τα ακούω εδώ και 30 χρόνια στην Αμερική. Το θέμα της αντισύλληψης είναι θέμα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης και δεν πρέπει να συγχέεται με το δικαίωμα της γυναίκας να διακόπτει μία κύηση που ο καινούργιος νόμος επιτρέπει εφόσον υπάρχει βλάβη και ανωμαλία να διακόπτεται στις 40 εβδομάδες. Ολα τα υπόλοιπα είναι θεολογία», λέει στην «Εφ.Συν.» ο καθηγητής Μαιευτικής-Γυναικολογίας & Εμβρυομητρικής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Stony-Brook της Νέας Υόρκης Γεώργιος Φαρμακίδης.
Πλήθος πολιτικών αντιδράσεων
◼ «Τα σώματά μας μάς ανήκουν!» έγραφαν οι αφίσες της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ με τις οποίες κάλυψαν αυτές για το «αγέννητο παιδί» σε παρέμβασή τους στο μετρό του Μεταξουργείου, επισημαίνοντας ότι: «Την ώρα που οι γυναικοκτονίες γίνονται καθημερινότητα, οι καταγγελίες για βασανισμούς από την αστυνομία έχουν πληθύνει, επιλέγουν να χτυπήσουν το δικαίωμα στην άμβλωση».
◼ Σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Χαρίτσης σημείωνε: «Μετά το σκοταδιστικό εξώφυλλο αθλητικής εφημερίδας, το οποίο έσπευσαν να επικροτήσουν στελέχη της Ν.Δ., βλέπουμε μία ακόμη εκστρατεία ενάντια στο δικαίωμα των γυναικών να αποφασίζουν ελεύθερα για το ίδιο τους το σώμα, αυτή τη φορά στους πολυσύχναστους σταθμούς του μετρό.
Το δικαίωμα των γυναικών στην άμβλωση έχει νομοθετηθεί στη χώρα μας εδώ και χρόνια και είναι αδιαπραγμάτευτο. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε τον έλεγχο στις επιλογές των γυναικών μέσω της δημιουργίας ενοχών και της παραπληροφόρησης. Οταν δηλώνουμε υπέρ της ζωής πρέπει πρώτα και πάνω απ’ όλα να υπολογίζουμε τις ζωές των ίδιων των γυναικών…».
◼ Απαράδεκτη τη χαρακτήρισε το Κίνημα Αλλαγής, ζητώντας την άμεση απόσυρσή της. «Οι γυναίκες όλου του πλανήτη αγωνίστηκαν σκληρά για την κατάκτηση του ανθρώπινου δικαιώματος της ελεύθερης επιλογής στην κύηση. Στην Ελλάδα για πρώτη φορά νομιμοποιήθηκε η άμβλωση με τον Ν.1609/1986 από την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, σύμφωνα με τα διεθνή ιατρικά πρωτόκολλα. Φυσικά για τις γυναίκες η έκτρωση είναι η εσχάτη επιλογή, παραμένει όμως επιλογή. Πρώτος στόχος η αντισύλληψη. Η υπογεννητικότητα αντιμετωπίζεται με οικονομικά μέσα, κίνητρα στο εισόδημα των εργαζόμενων, παιδικούς σταθμούς και ολοήμερα σχολεία. Η μητρότητα είναι επιλογή και όχι εξαναγκασμός. Θεωρούμε ως απαράδεκτο το ότι το υπουργείο Υποδομών και η διοίκηση της δημόσιας επιχείρησης που διαχειρίζεται το μετρό αποδέχθηκαν αυτή την καμπάνια…» αναφέρει μεταξύ άλλων η ανακοίνωση του τομέα Ισότητας του ΚΙΝ.ΑΛΛ.
