Από τις «Μαγεμένες» (;) Γιορτές της διοίκησης του Δήμου Θεσσαλονίκης περάσαμε μεμιάς στη… βίαιη απομάγευση. Οι πολίτες βρίσκονται κυριολεκτικά μπροστά σε αδιέξοδο μετακίνησης.
Τα λεωφορεία του ΟΑΣΘ ανύπαρκτα, το μετρό δεν είναι καν κρύο ανέκδοτο, οι θέσεις στάθμευσης στο κέντρο της πόλης ελάχιστες και πανάκριβες, αλλά η διοίκηση του δήμου πανηγυρίζει για τα ρεκόρ κλήσεων που σπάει από μέρα σε μέρα, ξεχνώντας τις προεκλογικές δηλώσεις περί κατάργησης του συστήματος ελεγχόμενης στάθμευσης.
Μόλις χθες με δηλώσεις του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο εντεταλμένος δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης, αρμόδιος για θέματα δημοτικής αστυνομίας, Δημήτρης Δαγκλής επαιρόταν ότι «κάναμε ρεκόρ όλων των εποχών και βεβαιώσαμε 1.400 κλήσεις σε λιγότερο από 16 ώρες. Επέστρεψε το σύνολο της δύναμης των δημοτικών αστυνομικών στους δρόμους και αυτό που αντικρίσαμε χθες (Τρίτη) ήταν ένα μπάχαλο».
Για το «μπάχαλο» όμως τίποτα, όχι μόνο από τον εντεταλμένο αλλά και από το σύνολο της διοίκησης.
Διότι το «μπάχαλο» είναι η καλύτερη μέθοδος αποκόμισης εσόδων τόσο για τον δήμο όσο και την εταιρεία που έχει αναλάβει το σύστημα ελεγχόμενης στάθμευσης.
Το «μπάχαλο» εξάλλου δεν ήταν μιας μέρας αφού, αν και οι έλεγχοι αφορούσαν μόνο τους κεντρικούς δρόμους (Τσιμισκή, Εγνατία, λεωφόρο Νίκης, Βασ. Ολγας και Αγίου Δημητρίου), τους μήνες Νοέμβριο και Δεκέμβριο (δηλαδή και τις γιορτές) «βεβαιώθηκαν 10.000 περισσότερες παραβάσεις (32.000) σε σχέση με το ίδιο δίμηνο του 2018, όπου ο αριθμός είχε ανέλθει σε 22.000».
Ο βαθμός του «μπάχαλου» αποτυπώνεται ίσως ευκρινέστερα στην ποιοτική ανάλυση που δείχνει ότι μεγεθύνθηκε ο βαθμός κοινωνικής αναλγησίας, αφού τετραπλασιάστηκαν οι κλήσεις σε θέσεις ΑμεΑ, σε ράμπες και διαβάσεις!
Το θέμα είναι μεν πολύπτυχο, όμως πώς μπορεί κανείς να ξεχάσει τις προεκλογικές δηλώσεις του σημερινού δημάρχου Κωνσταντίνου Ζέρβα ότι θα καταργήσει το σύστημα ελεγχόμενης στάθμευσης, πώς να ξεχάσει κανείς ότι ο ίδιος μαζί με τον σημερινό του αντιδήμαρχο Γιώργο Αβαρλή ξιφουλκούσαν με ένταση και πάθος κατά της εταιρείας και της σύμβασης και της διοίκησης Μπουτάρη;
Πόσο γρήγορα να ξεχάσει κανείς τις δηλώσεις (18/9/2019) του αντιδημάρχου Σωκράτη Δημητριάδη ότι θα ζητούσε αλλαγές από την εταιρεία διότι «δεν είναι δυνατό στη Θεσσαλονίκη η στάθμευση την ώρα να κοστίζει 1,70 ευρώ, όταν στην Αθήνα το αντίστοιχο κόστος ανέρχεται σε 1,00 ευρώ. Επίσης είναι άδικο οι εργαζόμενοι να αναγκάζονται να πληρώσουν το μισό μεροκάματό τους για να παρκάρουν το μεταφορικό τους μέσο».
Πώς γίνεται να διαφωνεί η διοίκηση με μια σύμβαση και να την εφαρμόζει ταυτόχρονα με τέτοια άγρια προσήλωση;
