Ενα θερινό σχολείο που θα δώσει την ευκαιρία στους συμμετέχοντες να μάθουν πολλά στοιχεία του παραδοσιακού πολιτισμού μας διοργανώνει από τις 25 έως τις 30 Αυγούστου το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας με τη συνεργασία πληθώρας άλλων φορέων, όπως ο Δήμος Βορείων Τζουμέρκων, η Περιφέρεια Ηπείρου, το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο κ.ά.
Το θερινό σχολείο «Τρωγοπίνοντας» θα απασχολήσουν θέματα όπως η διατροφή ως κοινωνικό και πολιτισμικό φαινόμενο, η τροφή στη σύγχρονη γεωπονική και διατροφική έρευνα, η σύνδεση γαστρονομίας και πολιτισμού όπως και η «κεφαλαιοποίηση» της τοπικής διατροφικής παράδοσης.
Στο θερινό σχολείο, που θα λάβει χώρα στο Συρράκο του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων, θα συμμετέχουν μεταπτυχιακοί φοιτητές, υποψήφιοι διδάκτορες και τελειόφοιτοι προπτυχιακοί φοιτητές από τον ευρύτερο χώρο των κοινωνικών και ανθρωπιστικών σπουδών. Πρόκειται για την έβδομη σχετική διοργάνωση ενός εγχειρήματος που ξεκίνησε το 2012.
Οπως σημειώνουν οι διοργανωτές: «Η παραγωγή, προετοιμασία και κατανάλωση της τροφής/του φαγητού συνιστούν καθημερινές πρακτικές καθώς καλύπτουν άμεσες βιολογικές ανάγκες με στόχο, πρωτίστως, την επιβίωση. Ομως η πρώτιστη αυτή ανάγκη διαμεσολαβείται από τον πολιτισμό/κουλτούρα και επενδύεται με ποικίλες και διαφορετικές συμβολικές διαστάσεις, αντιλήψεις, αναπαραστάσεις, πρακτικές».
Στον ελλαδικό χώρο η παραγωγή, η μεταποίηση, η παρασκευή και η κατανάλωση των αγροδιατροφικών προϊόντων όπως και η τελετουργική τους προσφορά εγγράφονται και ενσωματώνουν στοιχεία της ορθόδοξης και λαϊκής παράδοσης.
Στην τροφή και την παραγωγή της εμπεριέχονται γνώσεις, πρακτικές, εμπειρίες και συναισθήματα που εκφράζονται ατομικά και συλλογικά, δημιουργώντας κοινή ταυτότητα και «αίσθημα του συνανήκειν» σε μια διαδικασία που εντάσσεται αυτοδίκαια στην υλική και άυλη πολιτιστική μας κληρονομιά.
«Τα αγροδιατροφικά προϊόντα γνωρίζουν σήμερα ευρύτατη χρήση ως «παραδοσιακά» με ποικίλα και διαφορετικά χαρακτηριστικά και κριτήρια (τόπου, χρόνου, πολιτισμού, φυσικού περιβάλλοντος, προέλευσης πρώτων υλών, παραγωγής, μεταποίησης, χρήσης, ποιότητας κ.ά.), ενσωματώνοντας πολιτισμικά χαρακτηριστικά και τεχνογνωσία τα οποία προκύπτουν ως αποτέλεσμα ιστορικών διαδικασιών και πολιτισμικών προσμείξεων με ιστορικό βάθος αλλά και καθημερινή παρουσία στην παραγωγή και κατανάλωση και αναγνωρίζονται ως στοιχεία της ελληνικής διατροφικής ταυτότητας», καταλήγει το ενημερωτικό κείμενο του θερινού σχολείου, στη διάρκεια του οποίου θα αναπτυχθούν όλα αυτά τα ζητήματα τα οποία έχουν περισσότερες προεκτάσεις από αυτές που βλέπουμε εκ πρώτης όψεως.
