«Ντροπή!», «Τι τσαπατσουλιές είν’ αυτές;», «Σε χώρο τέχνης οδηγεί αυτό το κατασκεύασμα;». Οχι, οι διαμαρτυρίες θεατών της κυριακάτικης παράστασης του «Κύκλου με την κιμωλία» στο «Παλλάς» δεν αφορούσαν την παράσταση. Λίγα λεπτά πριν -βλέπετε- είχαν αποθεώσει με… πύρινο χειροκρότημα τους ηθοποιούς, αλλά αυτό που τους πυροδότησε μετά ήταν η απουσία πολιτισμού με απρόβλεπτες συνέπειες στα σκαλιά της εξόδου!
Εκεί λοιπόν οι υπεύθυνοι (;) του θεάτρου έχουν τοποθετήσει ένα κομμάτι ξύλο χωρίς την κατάλληλη κλίση, χωρίς τις σωστές διαστάσεις και χωρίς ευστάθεια και το έχουν ονομάσει «ράμπα» για την είσοδο και την έξοδο από το «Παλλάς» θεατών με κινητικά προβλήματα! Τα διά βοής επικριτικά σχόλια μεγάλης μερίδας θεατών (όσων έβγαιναν την ίδια ώρα στη Βουκουρεστίου) έγιναν με αφορμή την περιπετειώδη κάθοδο από την κατ’ ευφημισμόν ράμπα θεατή καθισμένου σε αναπηρικό αμαξίδιο!
Οπως και όταν μπήκε, έτσι και κατά την έξοδό του, χρειάστηκε στήριξη από χέρια εθελοντών θεατών, ώστε να μην πέσει στον δρόμο, γιατί απλούστατα το αναπηρικό αμαξίδιό του εξείχε στη μια πλευρά του από τη στενή-ασταθή ξύλινη κατασκευή που καταλήγει σε κάθετη πλευρά και δεν είναι κεκλιμένο επίπεδο από την αρχή ώς το τέλος της… Αρα, δεν είναι ράμπα! «Ναι, το ξέρουμε, έχουν διαμαρτυρηθεί κι άλλοι, αλλά τι να κάνουμε κι εμείς…», ψέλλιζαν αμήχανα δυο-τρεις υπάλληλοι του θεάτρου που είχαν σπεύσει να βοηθήσουν κι εκείνοι. Ντροπή! Λίγα ευρώ παραπάνω στοιχίζει η αγορά ή η κατασκευή κανονικής-ακίνδυνης ράμπας! Μα πάνω απ’ όλα συνείδηση-ευθύνη…
