Σάμος: Υπάρχει σπίτι μακριά από το σπίτι

«Για μένα, σπίτι δεν σημαίνει ένα κτίριο. Το σπίτι δημιουργείται από τα μέλη της οικογένειας. Σπίτι σημαίνει οικογένεια, αναμνήσεις και συναισθήματα, τα οποία μπορείς να έχεις μαζί σου όπου κι αν πας» Κουρός, πρόσφυγας από το Ιράν.

«Ενα σπίτι μακριά από το σπίτι για μένα σημαίνει εκείνο το μέρος όπου μπορώ να ξεκινήσω από την αρχή, εκεί που δεν θα φοβάμαι να προχωρήσω μπροστά, να νιώσω ασφαλής» Ελευθερία Βογιατζή, ετών 11, Σάμος.

«Ενα σπίτι μακριά από το σπίτι για μένα σημαίνει μια καινούργια ζωή σε ένα καινούργιο σπίτι με αναμνήσεις όμως από την παλιά ζωή και με ελπίδα. Προσπάθησα να μπω στη θέση των παιδιών που δεν το έχουν αυτό…» Βασίλης Βασίλενας, ετών 11, Σάμος.

«Χάρηκα που το σχολείο μου πρόσφερε την ευκαιρία να μπω στη θέση άλλων παιδιών που η ζωή τους είναι δύσκολη και να μπορέσω να εκφράσω τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου μέσα από αυτό τον διαγωνισμό…» Φαίδωνας Αρχοντής, ετών 11, Σάμος.

«Ενα σπίτι μακριά από το σπίτι για μένα σημαίνει ασφάλεια μαζί με την οικογένειά μου. Οταν άκουσα ότι βραβεύθηκε το σχολείο μας για αυτό που φτιάξαμε με τους συμμαθητές μου, χάρηκα πάρα πολύ…» Δέσποινα Αθανασίου, ετών 11, Σάμος.

Επτά μαθητές της Πέμπτης Δημοτικού του 1ου Δημοτικού Σχολείου Σάμου, η Δέσποινα Αθανασίου, ο Φαίδωνας Αρχοντής, ο Βασίλης Βασίλενας, η Ελευθερία Βογιατζή, η Γραμματική Γαλάνη, η Βασιλική Γαλανάκη και η Μαρίνα Γιαγουρτά, μαζί με τη δασκάλα τους Ελίζα Παυλίδου, κατασκεύασαν ένα κολάζ που βραβεύτηκε στον 22ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Μαθητικής Δημιουργίας με θέμα «ένα σπίτι μακριά από το σπίτι», το σπίτι δηλαδή που αναζητούν άνθρωποι της ανάγκης μακριά από το σπίτι τους και τον τόπο όπου γεννήθηκαν.

Τον διαγωνισμό τον διοργάνωσαν η Υπατη Αρμοστεία και η Επιτροπή Ευαισθητοποίησης των Νέων (συμμετέχουν: υπουργείο Παιδείας, Ιδρυμα Μαραγκοπούλου, ΟΛΜΕ, Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδας, Πανελλήνια Ενωση Φιλολόγων, Πανελλήνια Ενωση Εκπαιδευτικών Πολιτιστικών Θεμάτων, Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση, Κέντρο Διαπολιτισμικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Συνήγορος του Πολίτη και Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες).

Παιδικοί εφιάλτες

Ζούμε σε μια εποχή, που οι πόλεμοι, άλλες μορφές βίας και οι διώξεις έχουν ξεριζώσει πάνω από 68 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Ανθρωποι που μετατρέπονται σε πρόσφυγες.

Ο μισός από αυτόν τον προσφυγικό πληθυσμό είναι παιδιά που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν μέσα σε μια στιγμή το σπίτι τους, τους φίλους τους, το σχολείο τους και πιθανόν όλα όσα γνώριζαν και αγαπούσαν.

Πολλά από αυτά περνούν όλη την παιδική τους ηλικία μακριά από την πατρίδα τους. Μπορεί ακόμα να παραμείνουν για χρόνια μακριά από το σχολείο και ό,τι τα συνδέει με την ασφάλεια μιας κανονικής καθημερινότητας…

Το κολάζ είναι μια διαδραστική και εκπαιδευτική διαδρομή έκφρασης για τα παιδιά. Και οι μαθητές-δημιουργοί από τη Σάμο, που γνωρίζουν και βιώνουν την προσφυγιά και την αναζήτηση των παιδιών από διάφορες γειτονιές της γης για ένα νέο «σπίτι» μακριά από το σπίτι τους, εκφράστηκαν με ιδιαίτερη ευαισθησία αποκαλύπτοντας στην επιφάνεια του κολάζ τη δική τους προσέγγιση, αφού είχαν προηγηθεί συζητήσεις στην τάξη και εισαγωγικές δραστηριότητες. Χρώματα, σχέδια, όνειρα, μνήμες, αλλά και ανθισμένα λουλούδια, ελπίδα ζωής.

Τα παιδιά από την ακριτική Σάμο με την καθαρή και αισιόδοξη ματιά τους λένε ένα μεγάλο «ναι»: Μπορεί «ένα σπίτι μακριά από το σπίτι» να βρεθεί, να υπάρξει και να οικοδομηθεί από την αρχή. Με κουράγιο, ανθρώπινες συνέργειες και αγάπη για αυτό το «νέο σπίτι» που θα κρατά μέσα του τις μνήμες και τις καταβολές από εκείνο που χάθηκε…