Τι κάνει ένας γερανός στη Σολωμού, λίγα μέτρα μακριά από την πλατεία Εξαρχείων; Αυτή ήταν κατά πάσα πιθανότητα η απορία όσων περαστικών σταματούσαν στο σημείο που την Παρασκευή η ομάδα political stencil έστησε ένα γκράφιτι για τον Ζακ Κωστόπουλο ή αλλιώς Zackie Oh.
Μία μέρα μετά την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ομοφοβίας, Αμφιφοβίας και Τρανσοφοβίας (17 Μαΐου) και αφού δημοσιεύτηκε το καταγγελτικό κείμενο της μητέρας του νεκρού Ζακ, η εν λόγω ομάδα αποφάσισε να αποτυπώσει την εμβληματική μορφή του σε έναν τοίχο στη γειτονιά των Εξαρχείων.
Όπως ανέφερε μέλος των political stencil η απόφαση για την εκτέλεση του συγκεκριμένου γκράφιτι πάρθηκε από κοινού με την συλλογικότητα «Justice for Zak/Zackie». Επίσης αναφέρθηκε πως επιλέχθηκε βραδινή ώρα για την δράση, καθώς το σκοτάδι βοηθούσε περισσότερο τους καλλιτέχνες να διακρίνουν τα απαραίτητα περιγράμματα και τις σκιές έτσι ώστε να βγει το τελικό σχέδιο.

Ενώ κόσμος είχε ήδη αρχίσει να συγκεντρώνεται στο σημείο, η ομάδα προσπαθούσε να προβάλει στον τοίχο με προτζέκτορα μία μορφή γνώριμη στους περισσότερους. Καθώς ξεκίνησε σιγά- σιγά να εμφανίζεται η μορφή της Zackie, ο γερανός που βρισκόταν στο σημείο ανέβασε ψηλά δύο άτομα, μαζί με τις μπογιές τους. Με τις κατάλληλες μανούβρες και την δεξιοτεχνία των βαφιάδων εμφανίστηκε πολύ σύντομα το περίγραμμα του πρώτου σχεδίου, αυτό της Zackie Oh.
Τελικός στόχος της ομάδας ήταν να αποδώσει τον γνωστό ακτιβιστή όπως πραγματικά ήταν, γι’αυτό και όταν ολοκληρώθηκε το περίγραμμα του σχεδίου της Zackie, στον διπλανό χώρο παρουσιάστηκε και η φιγούρα του Ζακ. Βλέποντας το σκηνικό που επικρατούσε, διάφοροι περαστικοί τραβούσαν φωτογραφίες από τα απέναντι πεζοδρόμια και ύστερα προσέγγιζαν το σημείο όπου είχε στηθεί πάγκος με ποτά, για να ρωτήσουν τί είναι αυτό που βλέπουνε. Ο κόσμος που ήταν ήδη συγκεντρωμένος από κάτω συζητούσε σε παρέες και παρακολουθούσε με ανυπομονησία την εξέλιξη του graffiti.

Όπως μας εξήγησαν, το βάψιμο θα έπαιρνε αρκετές ώρες και το σενάριο της μεταμεσονύχτιας διανυκτέρευσης ήταν αρκετά πιθανό. Το σίγουρο είναι ότι οι political stencil έφεραν κόσμο κοντά μέσω της τέχνης, θίγοντας ένα θέμα αμιγώς πολιτικό όπως αυτό της δολοφονίας του ακτιβιστή Ζακ Κωστόπουλου.
Η μητέρα του νεκρού αναφέρει στο προσφάτως δημοσιευμένο κείμενο της: «Ο Ζακ είχε μία μεγάλη καρδιά, μία μεγάλη αγκαλιά που τους χωρούσε όλους/ες και όλα». Ίσως αυτή η ζούγκλα να γίνει πιο ανεκτή, με τη ζωγραφιά του Ζακ να μας «αγκαλιάζει» και να προσθέτει χρώμα στο σκοτάδι μας. Εμείς θα τον καλημερίζουμε και αυτός θα μας θυμίζει αυτά που δεν πρέπει να ξεχάσουμε…
