«Το γερμανικό σύστημα είναι καλύτερο», τελεία και παύλα…

Στις 131 σελίδες της έκθεσής του, που φέρουν τον τίτλο «Aναφορά στην Εφαρμογή των DRGs στην Ελλάδα» και την οποία υπογράφει ο Μιχ. Χλέτσος, επιχειρείται η επιστημονική θεμελίωση της επιλογής των γερμανικών DRGs ως των καταλληλότερων όλων των συστημάτων DRGs στον κόσμο. Οπως εξηγεί στο κλείσιμο της εισαγωγής, «η παρούσα έκθεση εξετάζει διάφορα υποψήφια νοσοκομειακά συστήματα αμοιβών DRGs από όλο τον κόσμο για να αξιολογήσει ποιο είναι το πιο κατάλληλο για να αποτελέσει τη βάση για το νέο ελληνικό σύστημα. Από την ανάλυση που παρουσιάζεται στην παρούσα έκθεση και σύμφωνα με τα κριτήρια που χρησιμοποιήθηκαν, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι το γερμανικό σύστημα G-DRGs είναι το πλέον κατάλληλο για το ελληνικό σύστημα υγείας, γι’ αυτό συνιστάται το νέο ελληνικό σύστημα DRGs να βασίζεται στo γερμανικό G-DRGs».

Παρ’ όλο που η «δυσκολία κατάληξης για το καλύτερο μοντέλο DRGs για την Ελλάδα» τονίζεται σε πάρα πολλά σημεία της έκθεσης, η Γερμανία κερδίζει με διαφορά τα άλλα συστήματα αφού, όπως συμπεραίνεται, «ρεαλιστικά το γερμανικό σύστημα φαίνεται να δουλεύει καλύτερα, είναι καλά συντηρημένο και διαθέτει σώμα εμπειρογνωμοσύνης που μπορεί να καλέσει η Ελλάδα».

Οπως εξηγείται, εκτός των άλλων στα οποία δεν φαίνεται στην έκθεση να μειονεκτούν τα συστήματα των σκανδιναβικών χωρών (Δανία, Νορβηγία, Σουηδία, Φινλανδία), της Αυστραλίας, των ΗΠΑ ή της Γαλλίας, «η Γερμανία έχει ένα ινστιτούτο (InEK – Institut für das Entgeltsystem im Krankenhaus) που είναι υπεύθυνο για την ανάπτυξη και υποστήριξη του συστήματος DRGs», το οποίο «έχει τη δυνατότητα να παρέχει ισχυρή υποστήριξη για την προσαρμογή του μοντέλου DRGs στις ελληνικές ανάγκες». Τέτοιο Ινστιτούτο διαθέτει και η Ελβετία, όπως αναφέρεται, ωστόσο «μεταξύ του γερμανικού και του ελβετικού θα μπορούσαμε να πούμε ότι η εμπειρία του γερμανικού Ινστιτούτου, η οποία παρουσιάζεται στην πολύ σημαντική εξέλιξη των γερμανικών DRGs, είναι πολύτιμη».