Γυναικοκτονία, ένας βολικά ξεχασμένος όρος

Στην περίπτωση της Ελένης Τοπαλούδη, όπως και άλλων γυναικών που έχασαν τη ζωή τους από τα ανδρών, οι γυναίκες-θύματα του «μάτσο» ανδρισμού πεθαίνουν δυο φορές: μία από το χέρι του δράστη και μία από χυδαία ή «καλοπροαίρετα» σχόλια. Ακόμα και ο τρόπος παρουσίασης των φόνων από τα ΜΜΕ -«έγκλημα πάθους», «η ζήλια όπλισε το χέρι του δράστη»- παρέχει τα στεροτυπικά άλλοθι για το κίνητρο του δράστη.

Για τα ελληνικά ΜΜΕ, αυτά είναι «εγκλήματα πάθους», «οικογενειακές τραγωδίες», «κακές στιγμές», περιπτώσεις που «η ζήλια όπλισε το χέρι του δράστη» ή «το ερωτικό αμόκ τού θόλωσε το μυαλό». Σπανίως –και καθόλου τυχαία– θα συναντήσετε στα Μέσα τον όρο «γυναικοκτονία».

• Διαβάστε στην «Εφημερίδα των Συντακτών – Σαββατοκύριακο», το αναλυτικό ρεπορτάζ των Ντίνας Δασκαλοπούλου και Αφροδίτης Τζιαντζή για τη γυναικοκτονία στην Ελλάδα.

• Γράφουν: Δρ Δέσποινα Χρονάκη, επιστημονική συνεργάτις ΕΚΠΑ  / Βαγγέλης Κοσμάτος, ψυχολόγος – ψυχοθεραπευτής, ειδικός σε θέματα φύλου / Ειρήνη Αγαθοπούλου, πρόεδρος Δ.Σ. Κέντρου Ερευνών για Θέματα Ισότητας