Η μπουλντόζα πήρε μπρος αλλά… η δουλειά έγινε μισή

Συμπύκνωση της παθογένειας -που θεωρείται κανονικότητα- της νεοελληνικής κοινωνίας αποτελεί η περίπτωση της διάνοιξης διόδου στη θάλασσα στην περιοχή μεταξύ Πολύχρονου και Χανιώτης, υπόθεση την οποία αποκάλυψε από το περασμένο Σάββατο η «Εφ.Συν.».

Το σύνολο των τηλεοπτικών σταθμών πανελλήνιας εμβέλειας, εθνικοί και τοπικοί ραδιοσταθμοί, ιστοσελίδες και διεθνή πρακτορεία ακόμη, κάλυψαν χθες ως ασυνήθιστη «τελετή» αυτό που θα έπρεπε να αποτελεί την κανονικότητα μιας στοιχειωδώς συντεταγμένης πολιτείας.

Μόνο πυροτεχνήματα δεν είχε η χθεσινή προσπάθεια η οποία, επιπλέον, έμεινε… στη μέση, διότι η διάνοιξη προσέκρουσε σε ιδιόκτητο εκκλησάκι(!), μία αποθήκη και σε… δύο δέντρα για τα οποία χρειάζεται άδεια του δασαρχείου. Η δίοδος μπορεί να ολοκληρωθεί αύριο, λέγεται, ακόμη και με ζιγκ-ζαγκ, αλλά δίοδος στον διοικητικό και γραφειοκρατικό παραλογισμό είναι άγνωστο πότε θα βρεθεί. Ούτε η διώρυγα του Ξέρξη να ήταν…

Οργισμένοι κάτοικοι του Πολύχρονου απευθύνονταν χθες στον δήμαρχο Κασσάνδρας, Βασίλη Κυρίτση, για τις ελλείψεις διόδων που υπάρχουν σε όλο το θαλάσσιο μέτωπο της περιοχής και ο δήμαρχος καλούσε τη βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Κατερίνα Ιγγλέζη που ήταν παρούσα να της δείξει και άλλες περιπτώσεις οι οποίες συνιστούν ένα οργανωμένο από δεκαετίες πολεοδομικό χάος αυθαιρεσιών και μπετοναρισμένων αδιεξόδων. Και το γνωρίζουν όλοι στη Χαλκιδική και τη Θεσσαλονίκη αυτό το χάος που δημιουργήθηκε όταν όσοι αγόραζαν ένα παραθαλάσσιο χωράφι, «αγόραζαν» μαζί και… τη θάλασσα.

Δεκαετίες τώρα, ας το πούμε καθαρά, τα μεγάλα και τα μικρά ιδιωτικά συμφέροντα, τάισαν και ταΐστηκαν μαζί με τα πολιτικά συμφέροντα, η ανομία έγινε όχι απλώς καθεστώς αλλά ιδεολογία της καθημερινής συμπεριφοράς. Ετσι οι ιδιοκτησίες σφιχταγκαλιάζονται με φράχτες, σε ενιαίο τείχος και απέμεινε η πικρή ειρωνεία στους ντόπιους για τις «ιδιόκτητες παραλίες με μία ξαπλώστρα ανά 150 μέτρα, και από τις οποίες κάποιοι παίρνουν χρυσά ενοίκια τώρα με το airbnb».

Αυτοί που χθες απείχαν διακριτικά ήταν οι κάτοικοι και επιχειρηματίες της περιοχής (μόνιμοι κάτοικοι, ξενοδόχοι, ιδιοκτήτες εξοχικών και διαμερισμάτων) ανάμεσα στο Πολύχρονο και τη Χανιώτη, οι οποίοι επί πέντε ολόκληρα χρόνια έσυραν τον γραφειοκρατικό σταυρό πληρώνοντας από την τσέπη τους έξοδα, βάζοντας άπειρο προσωπικό χρόνο προκειμένου να καταφέρουν να έχουν όχι απλώς διέξοδο στη θάλασσα, αλλά μία στοιχειώδη δίοδο ασφάλειας σε περίπτωση που ξαναζήσουν τον εφιάλτη του 2006, όταν η περιοχή σαρώθηκε από τη φωτιά, όταν τότε είχαν απεγκλωβιστεί -σε ένα πρελούδιο της τραγωδίας της Αττικής- από καΐκια και βάρκες περισσότερα από 700 άτομα.

Κι όμως, ο γνωστός επιχειρηματίας από τη Θεσσαλονίκη, ιδιοκτήτης ενός εκ των δύο οικοπέδων που χάνουν περίπου 100 τ.μ. έκαστο, διαμαρτυρόταν και φώναζε ότι το ρίξιμο του μαντρότοιχου συνιστά «αδικία»! Ο καθείς φυσικά δικαιούται να έχει άποψη για τον ορισμό της δικαιοσύνης, αλλά πέρα από τις απόψεις υπάρχουν και οι υφιστάμενοι νόμοι, οι οποίοι έρχεται η στιγμή, και μάλιστα μετά από μια ανείπωτη τραγωδία, που πρέπει να εφαρμοστούν. Είναι τρομερό ακόμη να πιστεύουν πολίτες αυτής της χώρας ότι αρκεί να έχουν αυτοί δίοδο στη θάλασσα και να αδιαφορούν πλήρως για το τι θα συμβεί σε συνανθρώπους τους που μένουν απέναντί ή δέκα μέτρα πιο κάτω.

Πώς μπορεί άραγε η δικαιοσύνη να σταματά σε μαντρότοιχους παραθαλάσσιων οικοπέδων; Εμβρόντητοι οι υπάλληλοι της πολεοδομίας πήραν μόλις προχθές μαζεμένα εξώδικα από τον ιδιοκτήτη προκειμένου να μην προχωρήσουν στο άνοιγμα της διόδου. Εχει προσφύγει και στο ΣτΕ. Μόνο στην περιοχή της Κασσάνδρας η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κατερίνα Ιγγλέζη υπολογίζει ότι «θα πρέπει να ανοιχτούν δεκάδες τέτοιες δίοδοι, δεν έχουν καταμετρηθεί τα αδιέξοδα, και μιλάμε για τήρηση του νόμιμου, για δίοδο ανά 300 μέτρα».

«Νιώθουμε δικαιωμένοι»

Ο Βασίλης Παπατέρπος, ένας από τους 30 κατοίκους της περιοχής που διεκδίκησαν το άνοιγμα της διόδου στο συγκεκριμένο σημείο, τονίζει: «Εμείς απευθυνθήκαμε σε όλους τους βουλευτές του νομού, αλλά μόνο η κ. Ιγγλέζη μάς στάθηκε από την αρχή και για πέντε χρόνια. Οι υπόλοιποι δεν αποκρίθηκαν καν. Σήμερα νιώθουμε δικαιωμένοι.

Δεν κρατάμε πικρίες. Επειδή δεν έχουμε κανενός είδους προσωπικό συμφέρον από αυτήν υπόθεση -πέρα από την ανάγκη να υπάρχει δίοδος, για τόσους ανθρώπους, στη θάλασσα που είναι η σωτηρία σε περίπτωση πυρκαγιάς, όπως το έχουμε ήδη διαπιστώσει από το 2006, πολύ πριν από τα τραγικά γεγονότα της Αττικής-, τούτη τη στιγμή θέλουμε να πούμε ότι η πολιτεία πρέπει να ορίσει ένα ανεξάρτητο όργανο που να λύνει αυτά τα θέματα πέρα από τις όποιες τοπικές “αγκυλώσεις”. Χρειάζεται ριζική και αποφασιστική παρέμβαση του κράτους και πρέπει οι πολίτες επιτέλους να επιδιώξουν τη λειτουργία μιας συντεταγμένης πολιτείας».

«Η δίοδος αυτή έπρεπε να ανοίξει εδώ και καιρό για να έχουν ασφάλεια και πρόσβαση στη θάλασσα οι πολίτες», μας λέει η κ. Ιγγλέζη. «Δυστυχώς», προσθέτει, «δεν είναι η μοναδική περίπτωση στην Κασσάνδρα και το ίδιο το Πολύχρονο. Υπάρχουν θέματα πολλά και αν η δίοδος αυτή είναι ένα ξεκίνημα δεν πρέπει να σταματήσουμε εδώ. Επίσης θέλω να σημειώσω ότι δεν πρέπει ο δήμος να μείνει στο άνοιγμα της διόδου, αλλά θα πρέπει κανονικά να φροντίσει να την ασφαλτοστρώσει για να ολοκληρωθεί η παρέμβαση».

Η Θεσσαλονίκη δεν θα γίνει άλλο ένα «Μάτι»

Το πάθημα της Αττικής, μάθημα για τη Θεσσαλονίκη. Τον ασκό του Αιόλου άνοιξε χθες ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Λάμπρος Τσόγκας στη συμπρωτεύουσα για τους καταπατητές αιγιαλών, τους ιδιοκτήτες αυθαιρέτων και όσους δημιουργούν προϋποθέσεις πυρκαγιάς σε δασικές εκτάσεις. Συναγερμός σε δασαρχείο και λιμεναρχείο μετά τις δύο εισαγγελικές παραγγελίες.

Με αφορμή τις φονικές πυρκαγιές στην Αττική, όπως ρητώς αναφέρει στις σχετικές παραγγελίες του, ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης επιφόρτισε την εισαγγελέα ποινικής δίωξης Βασιλική Μπούρα με την έρευνα για τις δασικές εκτάσεις και την αντεισαγγελέα Πολυξένη Τσούλη με άλλη έρευνα για αυθαίρετα και καταπατήσεις.

Η έρευνα που εποπτεύει η κ. Μπούρα «χρεώνεται» στα δασαρχεία Θεσσαλονίκης και Λαγκαδά με στόχο τη διαπίστωση αυθαιρέτων καταλήψεων, αυθαιρέτων κτισμάτων, τη ρίψη μπάζων ή σκουπιδιών και οτιδήποτε άλλο σχετίζεται με υποβάθμιση περιβάλλοντος και καταπάτηση ή μεταβολή του δάσους. Σύμφωνα με την εντολή του προϊσταμένου της Εισαγγελίας, οι δασικές υπηρεσίες καλούνται να κάνουν και χρήση των μέσων τεχνολογίας, ακόμη και να ζητήσουν υπηρεσιακή συνδρομή ή έγγραφα από δήμους, πολεοδομίες και οτιδήποτε κριθεί απαραίτητο, αφενός για την περαίωση της έρευνας αφετέρου για την αποκατάσταση των συνθηκών που ευνοούν τυχόν ανάφλεξη δασικών εκτάσεων.

Εχουν περάσει 21 χρόνια από τη μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει το καλοκαίρι του 1997 στο περιαστικό δάσος του Σέιχ Σου, κατακαίοντας πάνω από το 50% της συνολικής έκτασης του πνεύμονα της Θεσσαλονίκης.

Για τους αιγιαλούς

Η δεύτερη έρευνα που παρήγγειλε χθες ο κ. Τσόγκας, και είναι ουσιαστικά παράλληλη έρευνα, ανατέθηκε στην αντεισαγγελέα Πολυξένη Τσούλη έχοντας κατεπείγοντα χαρακτήρα. Με αυτήν εντέλλονται τα λιμεναρχεία Θεσσαλονίκης και Νέας Μηχανιώνας να ξεκινήσουν αμέσως ελέγχους και να συντάξουν δικογραφίες για αυθαίρετα κτίσματα, καταλήψεις αιγιαλών, περιφράξεις ή κτίρια που έχουν ανεγερθεί στον αιγιαλό και εμποδίζουν πρόσβαση στη θάλασσα ή δημιουργούν μεταβολή του φυσικού τοπίου ή συνθήκες αυθαίρετης δόμησης.

Είναι προφανές ότι η έρευνα δεν αφορά μόνον ιδιώτες αλλά πάσης φύσεως «καταπατητές». Εάν το λιμενικό αποφασίσει να κάνει «σοβαρή» δουλειά εκτιμάται ότι δεν θα είναι λίγοι οι αυτοδιοικητικοί που θα βρεθούν εμπλεκόμενοι σε κάποια δικογραφία, τουλάχιστον για παράνομη αδειοδότηση κατάληψης αιγιαλού.