Πλήρης ημερών και εμπειριών, αγώνων που έχουν γραφτεί ήδη στην Ιστορία, έφυγε από τη ζωή ο τελευταίος καπετάνιος του ΕΛΑΣ, ο Βασίλης Γκανάτσιος, γνωστός με το προσωνύμιο καπετάν Χείμαρρος. Σε ηλικία 103 ετών ο Γκανάτσιος ήταν χείμαρρος κανονικός μέχρι το τέλος, διάβαζε και έγραφε την ιστορία (του) για την Εθνική Αντίσταση, της οποίας ήταν επίλεκτο μέλος, τους κοινωνικούς του αγώνες.
Γεννημένος στις 24 Δεκεμβρίου 1915 στον Ζιάκα Γρεβενών, υπηρέτησε ως δάσκαλος στη Σαμαρίνα, πολέμησε στην πρώτη γραμμή του πυρός το ‘40-’41 ως έφεδρος ανθυπολοχαγός και τιμήθηκε με αριστείο ανδρείας. Ο Γκανάτσιος δεν παρέδωσε ουσιαστικά ποτέ τα όπλα, αφού το Ιούνιο του 1941 συγκροτεί στο χωριό του την Απελευθερωτική Επιτροπή Αγώνα, η οποία γίνεται κομμάτι του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ.
Η αντίσταση τον βρίσκει επικεφαλής των ομάδων που συντρίβουν τους Ιταλούς στη μάχη του Φαρδύκαμπου (6-3-1943) και λίγο αργότερα ορίζεται καπετάνιος του Αρχηγείου Πίνδου και καπετάνιος του 27ου Συντάγματος. Πολέμησε εναντίον Ιταλών, Γερμανών, Παοτζήδων, Κομιτατζήδων και των Αυτονομιστών.
Η ΠΕΕΑ τού απένειμε τον βαθμό του ταγματάρχη και μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας βρίσκεται καταδιωκόμενος στο Μπούλκες, από όπου επιστρέφει το 1946, και στην έναρξη του Εμφυλίου είναι διοικητής του υπαρχηγείου του Βίτσι. Το 1948 και μετά τον ελιγμό στο Βίτσι πηγαίνει στο Καϊμακτσαλάν και ακολούθως στη Θράκη ως διοικητής της 7ης μεραρχίας του ΔΣΕ, ενώ του απονέμεται ο βαθμός του υποστράτηγου.
Εμεινε στην Ελλάδα και μετά την ήττα ως επικεφαλής ανταρτοομάδων στην ανατολική Μακεδονία και Θράκη, ενώ από το 1951 ώς το 1954 ως πολιτικός πρόσφυγας στην Τασκένδη συγκρούεται ανοιχτά με τον Ζαχαριάδη και εκτοπίζεται. Επιστρέφει στην Τασκένδη το 1956, σπουδάζει μηχανικός και ασκεί το επάγγελμα για 12 χρόνια. Θα γυρίσει στην Ελλάδα το 1982, όπου και έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του.
Στα εκατόχρονά του (Ιούνιος 2015) σε τιμητική εκδήλωση που οργάνωσε η Εταιρεία Διάσωσης Ιστορικών Αρχείων Κεντρικής Μακεδονίας έλεγε μεταξύ άλλων: «Δυστυχώς η σύγχρονη ιστορία της πατρίδας μας και ιδιαίτερα η πιο κρίσιμη δεκαετία του 1940 έχει μεθοδικά και συστηματικά κακοποιηθεί από τις αντιμαχόμενες πολιτικές παρατάξεις…
Ιδιαίτερη προσπάθεια της ιστορικής έρευνας πρέπει να αποδοθεί προς την κατεύθυνση των διαβουλεύσεων και δραστηριοτήτων στον μυστικό πόλεμο που γινόταν αθέατα στα παρασκήνια… Οταν οι πολιτικοί παράγοντες, πολιτικάντηδες και διάφορες πολιτικές φατρίες αγωνίζονται για την κατάκτηση της εξουσίας σε κρίσιμες συνθήκες, όπως π.χ. το 1944-1945, ψεύδονται ασύστολα, ξεδιάντροπα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν εξαιρέσεις.
Παραφορτώνουν την Ιστορία και τη συσκοτίζουν με ψέματα, συκοφαντίες και διαστρεβλώσεις των γεγονότων… Οι ιδέες της ισότητας, της αδελφοσύνης, της δικαιοσύνης τις οποίες οι διάφορες πολιτικές παρατάξεις αναγνωρίζουν ή και διακηρύττουν ακόμη στα λόγια, στις ομιλίες, στις υποσχέσεις προς τις λαϊκές μάζες και τις οποίες καταπατούν με τον πλέον ωμό και βάναυσο τρόπο στην πράξη, είναι ιδέες οι οποίες εμπνέουν τους αγωνιστές που μάχονται για την κοινωνική πρόοδο, την ελευθερία και τη δημοκρατία.
Γι’ αυτές ακριβώς τις ιδέες, όπως τις παρουσίασε στο βιβλίο του ο αείμνηστος παιδαγωγός Δημήτρης Γληνός, αγωνίζονταν και πολεμούσαν οι μαχητές του ΕΑΜ». Η κηδεία του θα γίνει σήμερα Παρασκευή στις 13.00, στα κοιμητήρια Μαλακοπής στην Ανω Τούμπα.
