Στην αναζήτηση απαντήσεων στο μεγάλο «γιατί» της τραγωδίας στην Ανατολική Αττική έχουν ριχτεί από χθες σχεδόν οι πάντες, αν και ο εφιάλτης δεν έχει περάσει κι υπάρχουν ακόμη δεκάδες αγνοούμενοι, απειλώντας να εκτινάξουν τον αριθμό των θυμάτων σε δυσθεώρητα μεγέθη.
Από τους επιτελείς των αρμόδιων φορέων ως τους πολίτες που έζησαν ή δεν έζησαν τη φρίκη αναζητούνται τα αίτια αλλά και οι τρόποι περιορισμού των θυμάτων, ώστε να αποφευχθούν στον μέλλον ανάλογες περιπτώσεις. Την ίδια ώρα μέσα στον πόνο τους οι κάτοικοι των περιοχών που επλήγησαν ξεσπούν με καταγγελίες: Κανείς δεν έδωσε εντολή για εκκένωση. Ουδείς έδινε οδηγίες. Δεν υπήρξε κανένας συντονισμός στο έργο της κατάσβεσης. Μείναμε αβοήθητοι την κρίσιμη ώρα. Δεν υπήρχε σχέδιο.
Παράλληλα, άνθρωποι που βρίσκονται σε επιτελικές θέσεις στην Πολιτική Προστασία, στην Πυροσβεστική και στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη εξέφραζαν την ειλικρινή επιθυμία τους να ήταν διαφορετικές οι συνθήκες και να είχε αποφευχθεί η τραγωδία. «Πονάμε πάρα πολύ κι εμείς και μακάρι να μπορούσαμε να κάνουμε κάτι διαφορετικό ώστε να μη θρηνούμε θύματα», έλεγαν και πρόσθεταν: «Σχέδια υπήρχαν και υπάρχουν. Ομως τα σχέδια γίνονται με όσα γνωρίζουμε. Οι συνθήκες που επικρατούσαν σε αυτή τη φωτιά ήταν πρωτόγνωρες. Δυτικός άνεμος με δέκα Μποφόρ και τέτοια ταχύτητα είναι πρωτοφανές.
Η κινητοποίηση ήταν απίστευτη. Εκτρέψαμε άμεσα ελικόπτερα που βρίσκονταν σε άλλες φωτιές για να κερδίσουμε τον χρόνο που θα χανόταν να τα σηκώναμε από το έδαφος. Στείλαμε δεκάδες οχήματα και πυροσβέστες. Ομως η ταχύτητα που κινήθηκε η πυρκαγιά ήταν πρωτοφανής. Μέσα της δε δημιουργήθηκε περιβάλλον inferno (κόλαση), όπως λέγεται στην πυροσβεστική ορολογία, πράγμα που σημαίνει ότι ο καπνός ήταν πάρα πολύ δυνατός κι αφού ανέβαινε ψηλά, στη συνέχεια τον κατέβαζε ο άνεμος πάλι κάτω.
Επεφτε δηλαδή κάποιος στη θάλασσα και μπορεί να πνιγόταν είτε από αυτήν είτε από τον καπνό που κατέβαινε μέσα στις στάχτες», είπε χαρακτηριστικά στην «Εφ.Συν.» αξιωματούχος που παρακολουθούσε από την πρώτη στιγμή την επιχείρηση.
«Από την ώρα που ξεκίνησε η φωτιά μέχρι την ώρα που έφτασε στη θάλασσα, ο χρόνος δεν ήταν ικανός για εκκένωση», έλεγε χθες το πρωί στην «Εφ.Συν.» στέλεχος της Πολιτικής Προστασίας, ενώ λίγη ώρα αργότερα, μιλώντας στον Real FM, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη υπογράμμιζε, αναφερόμενος στην τραγωδία, ότι ο χρόνος που συνέβη ήταν μόλις μιάμιση ώρα. «Το 2007 καιγόταν η περιοχή της Ηλείας επί επτά ημέρες, εδώ σε μιάμιση ώρα έγινε όλο το κακό», ανέφερε συγκεκριμένα κι αφού επισήμανε ότι τα αίτιά της ερευνώνται από τις δικαστικές αρχές, συμπλήρωσε ότι οι συνθήκες που επικρατούσαν στις δύο μεγάλες πυρκαγιές της Αττικής, σύμφωνα με τους μετεωρολόγους, είχαν να συμβούν εδώ και 50 χρόνια.
Τον παράγοντα χρόνο επικαλούνται και τα στελέχη όταν ερωτώνται γιατί δεν επιχειρήθηκε η εκκένωση των πληγέντων οικισμών στην Ανατ. Αττική. «Η οργανωμένη εκκένωση από εμάς θέλει διαδικασίες. Θέλει χρόνο. Δυστυχώς δεν τον είχαμε. Μέχρι να στηθεί μια οργανωμένη απομάκρυνση χρειάζεται μια σειρά ενεργειών που προβλέπεται από το έτοιμο εδώ και χρόνια Σχέδιο Δράσεων για Δασικές Πυρκαγιές», έλεγαν χαρακτηριστικά τα στελέχη, τα οποία ανέφεραν παράλληλα ότι βάσει του Σχεδίου Δράσεων (συγκεκριμένα του άρθρου 108 του Ν.4249/2014) η λήψη της απόφασης για την οργανωμένη απομάκρυνση των κατοίκων αποτελεί ευθύνη του δημάρχου -εάν πρόκειται για έναν δήμο- ή του περιφερειάρχη, που έχουν και τον συντονισμό του έργου πολιτικής προστασίας για την αντιμετώπιση της καταστροφής σε τοπικό επίπεδο.
Στο ίδιο Σχέδιο εξάλλου προβλέπεται ότι «η δράση της οργανωμένης προληπτικής απομάκρυνσης πραγματοποιείται μόνον όταν εξασφαλίζεται εγκαίρως η καλή οργάνωση για την ασφαλή υλοποίησή της», αφού «σε αντίθετη περίπτωση, η δράση αυτή εύκολα μπορεί να προκαλέσει μεγαλύτερες συνέπειες-απώλειες». Ολα αυτά, δε, επιβαρύνονταν από το ότι μέσα στο δάσος υπήρχε «μεικτός δομημένος οικιστικός ιστός», με άναρχη δόμηση και μικρούς δρόμους, που σε ορισμένες περιπτώσεις δεν χωρούσαν ούτε τα μεγάλα πυροσβεστικά οχήματα.
