Απόγευμα Πέμπτης, δίπλα στον πολυσύχναστο πεζόδρομο της Αποστόλου Παύλου στο Θησείο, σ’ ένα γηπεδάκι 5×5 οι «Αδέσποτοι» ξεκινούν την προπόνησή τους.
Η εικόνα είναι πέρα για πέρα αντιφατική: φιλικό κλίμα στο γήπεδο και στις κερκίδες, απολύτως καταστροφική η όψη του γηπέδου!
Η ομάδα που προπονείται στο «γήπεδο του τρόμου» είναι ο «Αδέσποτος», μια αυτοοργανωμένη ομάδα ποδοσφαίρου σάλας, που γεννήθηκε όταν πριν από τρία χρόνια μια παρέα ατόμων με κοινά ιδανικά και προβληματισμούς που γνωρίστηκαν στο «Antifa League Athens», αποφάσισαν να συνδυάσουν την αντίστασή τους σε δεσποτικές αρχές και την αγάπη τους για το ποδόσφαιρο.
Το όνομα δεν είναι τυχαίο, αφού η ομάδα πορεύεται δίχως χορηγούς και σχέσεις εξάρτησης: χρηματοδοτείται από τα μέλη και τον κόσμο που στέκεται στο πλευρό τους, στηρίζοντας τη δράση τους.
Η ομάδα είναι ανοιχτή για όποιο παιδί αγαπά το ποδόσφαιρο και μάλιστα δωρεάν, καθώς κύριο μέλημα του «Αδέσποτου» είναι η εφαρμογή των αρχών της ισότητας και της αλληλεγγύης και στον χώρο του αθλητισμού.
Γήπεδο-ρημάδι
«Ενας κακοδιατηρημένος χώρος, με κατεστραμμένο δάπεδο, σχεδόν ρημαγμένο, θεωρείτε πως είναι κατάλληλος για μικρά παιδιά;» ρωτώ τους γονείς.
Ο δημοσιογράφος και πατέρας Μάκης Διόγος εξηγεί στην «Εφ.Συν.» πως δυστυχώς αντιμετωπίζουν αυτή την κατάσταση δύο χρόνια τώρα. Πριν από έναν χρόνο έκαναν έκκληση στον ΟΠΑΝΔΑ, ωστόσο δεν άλλαξε τίποτα. Οι προσπάθειές τους σταμάτησαν τον χειμώνα, όταν απευθύνθηκαν -άκαρπα- στην υπηρεσία του Δήμου Αθηναίων.
«Η απάντησή τους ήταν ότι το γήπεδο έχει ήδη μπει σε χρονοδιάγραμμα, έχει προγραμματιστεί να φτιαχτεί μαζί με όλα τα 5×5 του δήμου αφού πρώτα χαλάσουν και τα υπόλοιπα», επισημαίνει ο κ. Διόγος. «Προφανώς στοχεύουν στην ιδιωτικοποίηση του δικαιώματος στην άθληση. Θέλουν να εντάξουν τα παιδιά μας σε μη δημόσια γήπεδα και να πληρώνουμε γι’ αυτό που αγαπούν», αναφέρει ο κ. Διόγος.
Πράγματι, η εμπορευματοποίηση του αθλητισμού αλλάζει τον πραγματικό χαρακτήρα του, η δε ύπαρξη του «επαγγελματικού αθλητισμού» υπονομεύει κάθε ηθική βάση του ερασιτεχνικού αθλητισμού. Πλέον παύουμε να μιλάμε για δραστηριότητα, αλλά για επιχείρηση.
Συναδελφικότητα
«Επέλεξα να ενταχθεί το παιδί μου σε μια ομάδα όπως ο “Αδέσποτος” και δεν το μετανιώνω. Παρά τις αντίξοες συνθήκες, στις προπονήσεις κυριαρχεί ένα κλίμα συναδελφικότητας. Τα παιδιά μαζεύονται σε έναν κύκλο και μαζί με τους προπονητές συζητούν. Ο διάλογος απουσιάζει σε άλλες ομάδες ποδοσφαίρου» διευκρινίζει η κ. Πόπη, μητέρα ενός μικρού «Αδέσποτου», προσθέτοντας πως παίρνει και η ίδια μαθήματα ανθρωπιάς, μια και η ομάδα δεν κάνει καμία διάκριση.
«Είναι ό,τι πιο όμορφο να βλέπεις παιδιά διαφορετικής εθνότητας, θρησκείας, ηλικίας να συνεργάζονται και να σέβονται το ένα το άλλο». Κι έτσι, παρά την καθυστέρηση του δήμου για την αναδιοργάνωση του γηπέδου, γονείς, παιδιά και προπονητές εξακολουθούν να μένουν ενωμένοι μπροστά στα οικονομικά συμφέροντα κάθε χορηγού και «αδέσποτοι» μέσα στον χώρο της άθλησης. Και ήδη έχουν καταφέρει πολλά!
