Εχουν περάσει σχεδόν δυο χρόνια από τη δημιουργία του κέντρου φιλοξενίας προσφύγων στο Βαγιοχώρι του δήμου Βόλβης, που πια δεν λειτουργεί, αλλά λόγω των νέων προσφυγικών ροών φαίνεται πως προκρίθηκε η λύση της επαναχρησιμοποίησής του, γεγονός που προκάλεσε χθες τη σύγκληση έκτακτου δημοτικού συμβουλίου.
«Οι πρόσφυγες δεν είναι ένα φυσικό φαινόμενο το οποίο καλούνται οι κοινωνίες να αντιμετωπίσουν, ούτε μπορούμε αυτούς τους ανθρώπους να τους στείλουμε βιαίως πίσω ή να τους περιθωριοποιήσουμε», σχολίασε από τη Θεσσαλονίκη όπου βρέθηκε χθες ο πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης.
Γεγονός είναι ότι ο Δήμος Βόλβης στις 5 Απριλίου 2016, με κατά πλειοψηφία απόφασή του, είχε συναινέσει στη δημιουργία της δομής φιλοξενίας προσφύγων, αφού βέβαια είχαν δοθεί διαβεβαιώσεις και δεσμεύσεις από την πλευρά της κυβέρνησης για τους όρους λειτουργίας του.
Ωστόσο, ο Δήμος υποστηρίζει τώρα ότι, παρά τη σωρεία επιστολών και οχλήσεων προς τα συναρμόδια υπουργεία, ο χώρος αποτέλεσε αρνητικό παράδειγμα κέντρου φιλοξενίας προσφύγων, προκαλώντας αρνητικά δημοσιεύματα ακόμα κι εκτός Ελλάδος.
Οι ίδιοι οι πρόσφυγες αποχωρούσαν μαζικά μόλις έβλεπαν τις άθλιες συνθήκες. Μάλιστα, στις 25 Μαΐου 2016, με αφορμή περιστατικό μεταφοράς προσφύγων από την Ειδομένη στο Βαγιοχώρι, οι οποίοι αρνήθηκαν να παραμείνουν λόγω των απαράδεκτων συνθηκών, η δημοτική αρχή τόνισε ότι δεν είναι αποδεκτή η δημιουργία μιας μικρογραφίας της Ειδομένης στον Δήμο Βόλβης.
Το camp του Βαγιοχωρίου διαλύθηκε πριν από αρκετούς μήνες και κανένα ίχνος δεν απέμεινε από την ύπαρξή του.
Μαζική αντίδραση
Το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, όμως, όπως υποστηρίζει ο δήμαρχος, Διαμάντης Λιάμας, ανακοίνωσε στον Δήμο Βόλβης την πρόθεσή του να επαναλειτουργήσει το κέντρο φιλοξενίας στο Βαγιοχώρι, προοπτική που συναντά μαζική αντίδραση αυτή τη φορά.
«Φαίνεται ότι το πάθημα δεν γίνεται μάθημα για την Πολιτεία. Επιδιώκει να επαναλειτουργήσει ένα κέντρο που κατ’ ευφημισμό είχε τον τίτλο της “φιλοξενίας προσφύγων”, αφού ουσιαστικά ήταν πεδίο εξαθλίωσης και ταλαιπωρίας ανθρώπων. Παρά τις συνεχόμενες οχλήσεις και διαμαρτυρίες τόσο τις δικές μας όσο και των ανθρωπιστικών οργανώσεων και των ΜΚΟ, οι αρμόδιοι εκώφευσαν προκλητικά. Ακόμα περιμένουμε να υλοποιηθούν βασικά έργα υποδομής στην περιοχή, ακόμα και ανταποδοτικά, όπως μας είχαν υποσχεθεί επανειλημμένα», υποστηρίζει ο δήμαρχος και συμπληρώνει:
«Οι πολίτες και ο Δήμος Βόλβης προσπάθησαν φιλότιμα να απαλύνουν το μαρτύριο αυτών των βασανισμένων ανθρώπων, οργανώνοντας συσσίτια, αποστολές ρούχων και τροφίμων, ενώ πολλοί μετέφεραν και φιλοξένησαν στα σπίτια τους οικογένειες όταν έγκυες, λεχώνες, βρέφη, μικρά παιδιά και ηλικιωμένοι αντιμετώπιζαν αβοήθητοι τη βροχή, τη λάσπη, την παγωνιά ή ακόμα και τον καύσωνα, πάρα τη φιλότιμη προσπάθεια του στρατού. Η προσφυγική προέλευση του δήμου μας δεν μας επιτρέπει κατ’ ελάχιστο να αποδεχθούμε την επαναλειτουργία ενός χώρου βασανισμού και εξευτελισμού των προσφύγων. Η αποτυχία επί ενάμιση χρόνο να οργανωθεί ένας αξιοπρεπής χώρος φιλοξενίας προσφύγων αποτελεί την καλύτερη απάντηση στο γιατί δεν πρέπει να ξανανοίξει το Βαγιοχώρι».
Το δημοτικό συμβούλιο συνεδρίαζε έως αργά χθες το βράδυ.
Ο Νίκος Βούτσης
Στο μεταξύ, ο πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης, που βρέθηκε χθες το απόγευμα στη Θεσσαλονίκη για να παραστεί σε εκδήλωση προς τιμήν του ιστορικού ηγέτη της ΕΔΑ, Ιωάννη Πασαλίδη, σχολίασε σχετικά:
«Είχε έρθει η πρόεδρος της Φινλανδίας εδώ κι έγινε ολόκληρη συζήτηση σε επίπεδο προέδρου της δημοκρατίας, για την ανάγκη και της ενιαίας ευρωπαϊκής στρατηγικής για θέματα ασύλου, που θα πρέπει να προωθηθεί πολύ πέραν από το προηγούμενο αναχρονιστικό πλαίσιο των προηγούμενων δεσμεύσεων και για να τηρηθούν τα συμπεφωνημένα.
»Ανάλογα με τις ροές να υπάρχει μια αναλογική ανάληψη ευθύνης από το σύνολο των ευρωπαϊκών χωρών, πράγμα στο οποίο υπάρχουν αντιστάσεις και υπονομεύσεις από ορισμένες χώρες. Πιστεύω πως η χώρα μας δεν υπάρχει πρόθεση να μετατραπεί σε χοτ σποτ, πρέπει όμως να εργαστούμε για την ειρήνη, ώστε αυτοί οι άνθρωποι, αυτές οι οικογένειες να μην έχουν καμιά ανάγκη να έρθουν προς τα εδώ. Καθένας θέλει να ζει εκεί που γεννήθηκε, εκεί που πρόκοψε.
»Από κει και πέρα δεν είναι ένα φυσικό φαινόμενο το οποίο καλούνται οι κοινωνίες να αντιμετωπίσουν, ούτε υπάρχει καμιά περίπτωση αυτούς τους ανθρώπους να τους στείλουμε βιαίως πίσω ή να τους περιθωριοποιήσουμε, είτε να μην καλλιεργήσουμε την παραδοσιακή φιλοξενία που από την πλευρά μας υπάρχει – και οι τοπικές μας κοινωνίες έχουν γίνει γι’ αυτό αντικείμενο θαυμασμού σε όλο τον κόσμο».
