Σε ηλικία 75 ετών «έφυγε» από κοντά μας μετά από πολυετή ασθένεια η Ζώγια Χρονάκη – Παπαμίχου, μία από τις σημαντικότερες μορφές του φεμινιστικού κινήματος στην Ελλάδα τα πρώτα μεταδικτατορικά χρόνια και διδάσκουσα της Νομικής Σχολής του Αριστοτέλειο.
Σπούδασε στο ίδιο Πανεπιστήμιο από το 1975 ως το 2005 κι εργάστηκε ως βοηθός στη Νοµική Σχολή. «Υπήρξε γυναίκα που τόλμησε, άνοιξε δρόμους και τίμησε το σύνθημα που η ίδια εμπνεύστηκε- το προσωπικό είναι και πολιτικό» δήλωσε η ομότιμη καθηγήτρια του τμήματος αρχιτεκτόνων του ΑΠΘ και πρόεδρος του Δ.Σ του ΟΜΜΘ Σάσα Λαδά.
Η Ζώγια υπήρξε μέλος της νεολαίας Λαμπράκη, μέλος του ΚΚΕ εσωτερικού, ιδρυτικό µέλος της Κίνησης ∆ηµοκρατικών Γυναικών Θεσσαλονίκης και αργότερα της Οµάδας Γυναικείων Σπουδών του ΑΠΘ. Δηµοσίευσε µεγάλο αριθµό άρθρων στον ηµερήσιο και περιοδικό τύπο και µελετών για το γυναικείο κίνηµα.
Είχε δωρίσει το αρχείο της (της Κίνησης Δημοκρατικών γυναικών) με κείμενα – φωτογραφίες από τη μεταδικτατορική δράση του φεμινιστικού κινήματος στα ΑΣΚΙ (Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας), απ’ όπου και πρόσφατα προκηρύχθηκε ερευνητική υποτροφία (“Ζώγιας Χρονάκη και Νίκου Παπαμίχου”), με στόχο την ενίσχυση της μελέτης της ιστορίας των γυναικών, της φεμινιστικής σκέψης και των φεμινιστικών ή/και γυναικείων κινημάτων στην Ελλάδα του εικοστού αιώνα.
Ήταν παντρεμένη με τον καθηγητή του τμήματος αρχιτεκτόνων του ΑΠΘ, Νίκο Παπαμίχο, και μητέρα δυο γιων. Η σορός της θα αποτεφρωθεί.
Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
