Οχι άλλη επισφάλεια για τους σχολικούς καθαριστές

Με πανελλαδική 24ωρη απεργία και συγκέντρωση στην πλατεία Κλαυθμώνος την επόμενη Δευτέρα 12 Φεβρουαρίου οι 9.500 εργαζόμενοι στην καθαριότητα σχολείων της χώρας επαναφέρουν το θέμα της μόνιμης και σταθερής εργασίας με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, τα οποία σήμερα στερούνται. 

Εκπρόσωποί τους έδωσαν συνέντευξη Τύπου χθες στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης προκειμένου να υπενθυμίσουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθώς, όπως είπε η πρόεδρος του Συνδέσμου Προσωπικού Καθαριότητας Βόρειας Ελλάδας και Θεσσαλίας, Μαρία Κοσμίδου, στις δεκάμηνες συμβάσεις τους τυχαίνει να πληρώνονται δύο φορές τον χρόνο, όταν έχουν χρήματα δηλαδή οι δήμοι.

Οσο για την αμοιβή τους, πάει με την αίθουσα, «δηλαδή 37 ευρώ μικτά για κάθε αίθουσα, με μέγιστο αριθμό τις 18. Βέβαια, καθαρίζουμε και τα γραφεία και τις τουαλέτες και τους διαδρόμους, αλλά αυτά δεν συνυπολογίζονται…».

Κι ακόμη οι εργαζόμενοι αυτοί «δουλεύουν κάτω από αντίξοες συνθήκες, με τον φόβο των διευθυντών και των σχολικών επιτροπών. Ακόμη και σε περίπτωση αρρώστιας η εργαζόμενη δεν θα μπορέσει να λείψει από τη δουλειά».

Επισήμανε μάλιστα πως είχαν διαβεβαιώσεις από τον υπουργό Εσωτερικών: «Ο ίδιος ο κ. Σκουρλέτης μάς είχε διαβεβαιώσει ότι θα προσπαθήσει μέχρι το τέλος του 2017 να υλοποιήσει νόμο για το δικαίωμα της ασθένειας, χωρίς αυτό να έχει γίνει». 

Επιπλέον, φαίνεται ότι η διαδικασία πρόσληψης δημιουργεί περαιτέρω ζητήματα, καθώς, όπως τόνισε η πρόεδρος του Σωματείου Καθαριστριών «Ο Ευκλείδης», Μαρία Παχούμη, οι όροι με τους οποίους επιλέγουν οι σχολικές επιτροπές δεν είναι πάντα αξιοκρατικοί, ενώ «κάποιες/οι εργάζονται σε αυτό το καθεστώς 17 χρόνια.

Και τα μέσα ατομικής προστασίας τα πληρώνουμε οι ίδιοι. Αν όλα αυτά δεν είναι ένα καθεστώς αδικίας, τότε τι είναι αδικία;». 

«Μόνο στα σχολεία του Δήμου Θεσσαλονίκης εργάζονται 200 άτομα, ενώ σε όλο τον νομό είναι 1.000, κυρίως γυναίκες, σ’ αυτόν τον τομέα» λέει στην «Εφ.Συν.» ο πρόεδρος του ΕΚΘ Παναγιώτης Τσαραμπουλίδης, τονίζοντας ότι «το ΕΚΘ στηρίζει τον αγώνα αυτών των ανθρώπων, αναγνωρίζουμε ότι είναι δύσκολο να μετατραπούν μεμιάς όλες οι συμβάσεις σε αορίστου, μπορεί όμως να μπει ένα χρονοδιάγραμμα, ξεκινώντας από όσους εργάζονται πολλά χρόνια και με μοριοδότηση να αρχίσει η αναγνώριση». 

Αλλά δεν είναι μόνον αυτά, καθώς, σύμφωνα με το μέλος του Σ.Σ. της Ομοσπονδίας Εργαζομένων σε Εργολάβους Σιδέρη Κωνσταντινίδη, υπάρχουν αναφορές για σεξουαλική παρενόχληση –ακόμη και «διευθυντές σχολείων ή από τη σχολική επιτροπή, που είχαν καταγγελθεί για σεξουαλική παρενόχληση»- αλλά δύσκολα η αναφορά γίνεται καταγγελία, αφού οι γυναίκες που την υφίστανται φοβούνται ότι θα χάσουν και τη δουλειά τους, οπότε «είναι μεγάλη αδικία για εκείνες να παραμένουν σε αυτό το καθεστώς».

Πληροφορίες της «Εφ.Συν.» μιλούν πάντως για δύο περιστατικά, η μία περίπτωση αφορούσε παρενόχληση από αντιδήμαρχο κάποιου δήμου του Νομού Θεσσαλονίκης, ωστόσο καταγγελία τελικά δεν έγινε και επελέγησαν «λεπτοί και διακριτικοί χειρισμοί που είχαν άμεσο και ουσιαστικό αποτέλεσμα».