Μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις της Υπηρεσίας Ασύλου για το 2018 είναι η διατήρηση της ποιότητας της διαδικασίας σε πρώτο βαθμό, καθώς από το τέλος του 2016 η Ελλάδα δέχεται τις περισσότερες αιτήσεις από κάθε άλλο ευρωπαϊκό κράτος σε σχέση με τον πληθυσμό.
Ενώ έπεσε περίπου στο μισό ο αριθμός των αιτήσεων στην Ε.Ε., περίπου 700.000 σε απόλυτο αριθμό, στην Ελλάδα αυξήθηκε κατά 15%, φτάνοντας τις 58.661 νέες αιτήσεις, όπως σημειώνει η υπηρεσία σε ανακοίνωση σχετικά με τον απολογισμό του έργου της για το 2017.
«Η δυσανάλογη αυτή ευθύνη έχει ως αποτέλεσμα τις αναπόφευκτες καθυστερήσεις που παρατηρούνται σε όλα τα στάδια της διαδικασίας ασύλου» σημειώνει η Υπηρεσία.
Υπογραμμίζει, ωστόσο, ότι «η διατήρηση της ποιότητας της διαδικασίας […] δεν επιτρέπει επιπλέον επιβάρυνση των χειριστών των αιτήσεων ασύλου και […] αν δεν διατηρηθεί, θα καταλήγει σε μακροχρόνιες διαδικασίες προσφυγών, διοικητικών και δικαστικών».
Η επισήμανση αυτή αποτελεί έμμεση απάντηση στις πιέσεις ευρωπαϊκών κύκλων για επιτάχυνση της διαδικασίας ασύλου στην Ελλάδα προκειμένου να επιταχυνθούν, σύμφωνα με την ορολογία που χρησιμοποιείται, στην ουσία να πολλαπλασιαστούν, οι απελάσεις προσφύγων προς την Τουρκία στη βάση της ευρωτουρκικής συμφωνίας.
Τις τελευταίες ημέρες, ο Γκέραλντ Κνάους, επικεφαλής της οργάνωσης «Πρωτοβουλία για την Ευρωπαϊκή Σταθερότητα», που έχει αναλάβει την προώθηση πολιτικών οι οποίες βασίζονται στην ευρωτουρκική συμφωνία, έχει εντείνει τις επαφές του στην Ελλάδα, επιχειρώντας να πείσει ότι πρέπει να εφαρμοστεί στην Ελλάδα με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση ένα ταχύρρυθμο σύστημα ασύλου, όπως το ολλανδικό, και μάλιστα μέσα στο 2018.
Σύμφωνα με όσα είπε ο κ. Κνάους σε κλειστή συνάντηση εμπειρογνωμόνων χτες και σε ημερίδα για το προσφυγικό την Πέμπτη, στο ολλανδικό σύστημα ολοκληρώνεται η διαδικασία ασύλου μέσα σε δύο μήνες – και σε δέκα μέρες σε πρώτο βαθμό.
Ωστόσο, οι σχεδιασμοί του κ. Κνάους δεν συνυπολογίζουν τα πραγματικά στοιχεία από τη λειτουργία της ελληνικής γραφειοκρατίας, έλλειψη που καθιστά τα σχέδιά του ασκήσεις επί χάρτου.
Αλλωστε, η ελληνική νομοθεσία που επιχείρησε να μεταφέρει στο ελληνικό δίκαιο την ελληνοτουρκική συμφωνία προέβλεπε σφιχτές προθεσμίες, που δεν τηρήθηκαν, με αποτέλεσμα τον εγκλωβισμό χιλιάδων προσφύγων στα ελληνικά νησιά.
Είναι χαρακτηριστικό ότι περίπου οι μισές αιτήσεις ασύλου, 26.668, υποβλήθηκαν στα νησιά, στα Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης.
Στο σύνολο των αιτήσεων, διεθνής προστασία χορηγήθηκε σε πρώτο βαθμό σε 10.364 πρόσφυγες.
Αλλοι 12.323 συμμετείχαν στο πρόγραμμα μετεγκατάστασης και 8.330 στο πρόγραμμα οικογενειακής επανένωσης σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη.
Θεωρήθηκαν αβάσιμες και απορρίφθηκαν 12.149 αιτήσεις, ενώ άλλες 919 κρίθηκαν απαράδεκτες με το σκεπτικό ότι αποτελεί για τους συγκεκριμένους πρόσφυγες ασφαλή τρίτη χώρα η Τουρκία.
Τέλος, σε 6.989 περιπτώσεις διακόπηκε η διαδικασία, καθώς δεν εμφανίστηκαν οι πρόσφυγες στα ραντεβού, γεγονός που θεωρήθηκε σιωπηρή παραίτηση από το αίτημα.
