Η υπόσχεση του πρωθυπουργού στη Θράκη σχετικά με τα πρώτα νομοθετικά βήματα στην κατεύθυνση κατάργησης του απαράδεκτου νόμου της σαρίας (ισλαμικού νόμου) έγινε τελικά πράξη και χθες το απόγευμα το υπουργείο Παιδείας κατέθεσε τις προτεινόμενες ρυθμίσεις. Τις ρυθμίσεις συνοδεύει η αναλυτική αιτιολογική έκθεση που κάνει μια πλήρη ιστορική αναδρομή στην ελληνική διαδρομή της σαρίας.
Σύμφωνα με τις δεσμεύσεις του Αλέξη Τσίπρα, η κατάργηση έχει προς το παρόν προαιρετική διάσταση και μόνο στον βαθμό που συμφωνούν οι διάδικοι για την προσφυγή τους στα αστικά δικαστήρια.
Ειδικά για το θέμα της νόμιμης διαθήκης που έχει κατατεθεί σε συμβολαιογράφο και δεν έχει προσβληθεί αποκλειστικά, εφαρμόζεται ο Αστικός Κώδικας.
Στο σημείο αυτό δηλαδή δικαιώνεται η γυναίκα που έχει προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ενώ η Ελλάδα γλιτώνει άλλη μία εξευτελιστική καταδίκη. Υπάρχουν ωστόσο πολλά ακόμα βήματα που πρέπει να γίνουν μέχρι την τελική κατάργηση του νόμου της σαρίας.
Σύμφωνα λοιπόν με τη ρύθμιση, η υπαγωγή μιας υπόθεσης στη δικαιοδοσία του μουφτή γίνεται μόνο κατόπιν υποβολής ατομικών ή κοινών αιτήσεων των μερών, αιτήσεις οι οποίες θα πρέπει να περιέχουν τα στοιχεία των εισαγωγικών δικογράφων κατά τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και να φέρουν τις υπογραφές των διαδίκων ή των πληρεξούσιων δικηγόρων τους, ώστε να μην αμφισβητείται η ταυτότητα των διαδίκων ούτε όμως και το αντικείμενο της αντιδικίας και να καθίσταται εφικτός ο δικαστικός έλεγχος, ενώ στην περίπτωση ποινής ακυρότητας χρειάζεται η ρητή ανέκκλητη δήλωση κάθε διαδίκου σχετικά με την επιλογή της συγκεκριμένης δικαιοδοσίας.
Με την εν λόγω ρύθμιση επιχειρείται η άμβλυνση των εντάσεων, καθώς δίνεται η δυνατότητα να ξεκινήσει η διαδικασία έστω και χωρίς τη συναίνεση του αντίδικου μέρους, με την υποβολή ξεχωριστών αιτημάτων.
Για πρώτη φορά προβλέπεται ρητά ότι η υπαγωγή μιας υπόθεσης στη δικαιοδοσία του μουφτή είναι αμετάκλητη και αποκλείει τη δικαιοδοσία των τακτικών δικαστηρίων για τη συγκεκριμένη διαφορά, χωρίς ωστόσο να αποκλείει τη δυνατότητα προσφυγής ενός μέρους στα δικαστήρια κατά τις κοινές ουσιαστικές και δικονομικές διατάξεις, τα οποία σε κάθε περίπτωση έχουν το τεκμήριο της δικαιοδοσίας.
Με το εν λόγω σχέδιο νόμου ρυθμίζονται επίσης και οι κληρονομικές σχέσεις των μελών της μειονότητας με την εφαρμογή των κοινών διατάξεων του Αστικού Κώδικα, εκτός κι εάν ο διαθέτης δηλώσει εγγράφως ενώπιον συμβολαιογράφου ή κάθε δημόσιας αρχής την επιθυμία του να υπαχθεί η κληρονομική διαδοχή του στον Ιερό Μουσουλμανικό Νόμο, δήλωση η οποία είναι ελεύθερα ανακλητή.
Τέλος, τονίζεται ότι μέχρι την έκδοση του προεδρικού διατάγματος, που θα ρυθμίζει τις αναγκαίες λεπτομέρειες, ο μουφτής συνεχίζει να επιλαμβάνεται των υποθέσεων που πλέον άγονται κοινή συναινέσει ενώπιόν του.
