Μπορεί τα σχολεία να έχουν ανοίξει για όλα τα παιδιά εδώ και έναν μήνα, αλλά για τους τρεις μαθητές του νησιού Τρίκερι Πηλίου, η καθημερινότητα είναι πιο σύνθετη.
Εγκλωβισμένοι στο νησί και αποκλεισμένοι από την εκπαιδευτική διαδικασία, βασίζονται μόνο στη δυνατότητα που έχουν -για όσο την έχουν ακόμη- οι γονείς τους να καλύπτουν τα έξοδα του θαλάσσιου ταξί που τους μεταφέρει στην ηπειρωτική χώρα όπου βρίσκεται το σχολείο τους, καθώς το κονδύλι για τη μεταφορά τους είναι κατά πολύ μειωμένο συγκριτικά με τις προηγούμενες χρονιές, με αποτέλεσμα ο ιδιοκτήτης του ταξί να μην έχει πλέον τη δυνατότητα να πραγματοποιεί τα δρομολόγια.
Ο Βαγγέλης Σαρακατσάνος, που εδώ και πέντε χρόνια μετέφερε τους μικρούς μαθητές με το θαλάσσιο ταξί του, είδε την ημερήσια αποζημίωση που του αντιστοιχεί να μειώνεται από τα 55 ευρώ πριν από τρία χρόνια στα 18,20 ευρώ.
«Φέτος, εκτός από τον ΟΑΕΕ πρέπει να πληρώνω και το ΝΑΤ, που είναι 24 ευρώ την ημέρα. Αν βάλεις και το πετρέλαιο, δεν συμφέρει καθόλου. Σε λίγες μέρες θα το βγάλω στο καρνάγιο», μας λέει ο κ. Σαρακατσάνος.
Τα έξοδα της μεταφοράς του παιδιού του έχει αναλάβει ο Γιάννης Γερογιάννης, πατέρας μαθητή της Α’ Λυκείου:
«Τώρα πληρώνω εγώ ο ίδιος το ταξί. Δεν θέλω να το αφήσω χωρίς να πηγαίνει στο σχολείο επειδή κάποιοι το αποφάσισαν. Κολυμπώντας, στην πλάτη θα το πάρω και θα το πάω αν χρειαστεί!» μας λέει.
Ο Ολγε Δεμολάρι, πατέρας των δύο άλλων παιδιών (Γ’ και ΣΤ’ Δημοτικού), πληρώνει κι αυτός μόνος του το ταξί, ένα πάγιο έξοδο της τάξης των 35 ευρώ την ημέρα. Εργάζεται περιστασιακά ως αγρότης, με αποτέλεσμα να μην έχει σταθερό εισόδημα και άρα να μη γνωρίζει για πόσο ακόμη θα μπορεί να πληρώνει:
«Θα αναγκαστώ να στείλω τα παιδιά στην Αλβανία, στη μάνα μου. Τα παιδιά εδώ γεννήθηκαν, εδώ μεγάλωσαν. Θα είναι πολύ δύσκολα γι’ αυτά εκεί».
Η τιμή της ημερήσιας αποζημίωσης προκύπτει από την ΚΥΑ 24001/14-6-13 σχετικά με τη «Μεταφορά μαθητών δημόσιων σχολείων από τις Περιφέρειες», όπως μας πληροφορεί η αντιπεριφερειάρχης Μαγνησίας-Σποράδων, Δωροθέα Κολυνδρίνη, η οποία προσθέτει ότι το μοναδικό ταξί δεν κατέθεσε φέτος προσφορά.
«Εφόσον η μεταφορά των μαθητών είναι αδύνατη ή κρίνεται οικονομικά ασύμφορη, τότε η ΚΥΑ ορίζει τις εξής δύο δυνατότητες: είτε χορηγείται στους γονείς ετήσιο επίδομα 1.500 ευρώ για κάθε παιδί προκειμένου να μεταφέρουν με δική τους ευθύνη τα παιδιά είτε μηνιαίο “επίδομα ενοικίου” 85 ευρώ για να μεταστεγαστούν στην έδρα του σχολείου όπου φοιτούν τα παιδιά. Τους το έχουμε προτείνει, αλλά αρνούνται», δηλώνει στην «Εφ.Συν.» η αρμόδια αντιπεριφερειάρχης.
«Δεν μπορώ να φύγω από το νησί. Εδώ είναι η δουλειά μου. Είμαι ψαράς τον χειμώνα και το καλοκαίρι δουλεύω ψαροταβέρνα» μας λέει ο κ. Γερογιάννης, με τη σύζυγό του να προσθέτει ότι το επίδομα των 1.500 ευρώ καλύπτει μόλις τρεις μήνες έξοδα μεταφοράς, καθώς το ταξί τούς κοστίζει 500 ευρώ τον μήνα.
Σε σχετικό υπόμνημα που έχει αποστείλει η Δ. Κολυνδρίνη στα συναρμόδια για το ζήτημα υπουργεία (Παιδείας, Εσωτερικών, Οικονομικών και Υποδομών) τονίζει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μαθητές του νομού Μαγνησίας.
«Χαρακτηριστικότερο πρόβλημα όλων είναι η αναμονή των 90 λεπτών από πλευράς μαθητών, καθώς από την ΚΥΑ προβλέπεται ότι για τους μαθητές που, λόγω διάρθρωσης προγράμματος σπουδών, προσέρχονται ή αποχωρούν σε διαφορετικές ώρες, η συμπληρωματική ανάγκη μεταφοράς προκύπτει μόνον εάν οι μαθητές υποχρεώνονται να αναμένουν πάνω από 90 λεπτά έως το επόμενο δρομολόγιο.
Δεν είναι δυνατόν μικρά παιδιά, ακόμη και νήπια 4-5 ετών, να περιμένουν 90 λεπτά μέχρι να ξεκινήσει το ωρολόγιο πρόγραμμα ή μέχρι να σχολάσουν οι υπόλοιπες τάξεις για να αναχωρήσουν όλοι μαζί, ιδίως σε περιοχές όπως οι δικές μας, γεωμορφολογικά ιδιόρρυθμες, όπως είναι σε χωριά του Πηλίου και της Οθρυος.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η ιδιαιτερότητα μεταφοράς μαθητών που περιλαμβάνει θαλάσσιο ταξί, όπως στο νησί Τρίκερι […] Ως εκ τούτου, απαιτείται και σε αυτές τις περιπτώσεις να προβλεφθεί από πλευράς Πολιτείας κάτι πιο αποτελεσματικό για να εξυπηρετηθεί η μεταφορά», αναφέρεται στο υπόμνημα της αντιπεριφερειάρχη, η οποία καλεί τους συναρμόδιους υπουργούς να αναλάβουν πρωτοβουλία για ουσιαστική επίλυση των προβλημάτων.
