Ο Κυριάκος Μητσοτάκης καλεί σήμερα στις 12.30 στο μέγαρο Μαξίμου όλους (!) τους πρυτάνεις και μαζί όλους (!) τους συναρμόδιους υπουργούς και παρα-υπουργούς, από τον Κωστή Χατζηδάκη μέχρι τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Οχι, δεν έχει συμβεί κάτι. Κανένα δραματικό γεγονός, καμία μεγάλη αναταραχή, κανένα αποτρόπαιο έγκλημα σε κανένα Πανεπιστήμιο. Είναι, καταφανώς, ακόμη μια μεγαλόπνευστη ιδέα ώστε να καπελωθεί η ατζέντα της επικαιρότητας με ένα αγαπημένο θέμα της κυβέρνησης, το οποίο έχει μετατραπεί στο απόλυτο πασπαρτού επικοινωνιακής επιβίωσης: η ανομία στα Πανεπιστήμια.
Μπορεί να φαίνεται υπερβολικό ακόμη και για τους υπέρμαχους της επιβολής του «νόμου και της τάξης» διά της ποινικοποίησης και καταστολής, αλλά αν σιγήσουν οι σειρήνες του ξαφνικού συναγερμού, τότε θα ακουστεί καθαρά ο ήχος της απελπισίας στο μέγαρο από τις δημοσκοπήσεις για τη δημοφιλία του πρωθυπουργού και για την αιμορραγία στο δεξί πλευρό της Ν.Δ. Την ίδια στιγμή περνάει στα μουγκά ότι επιχειρείται η μεγαλύτερη συκοφαντική δυσφήμηση των ελληνικών Πανεπιστημίων τα τελευταία πολλά χρόνια.
Κάτι τέτοιο, κάτι τόσο μεγάλο, δεν έχει ξαναγίνει. Οσο κι αν γυρίσουμε πίσω στον χρόνο, όσα μεγάλα γεγονότα κι αν θυμηθούμε, είτε κοινωνικά είτε εκπαιδευτικά, από τα Τέμπη μέχρι πίσω στις μεγάλες απεργίες και τα αμέτρητα συλλαλητήρια για τους αντιεκπαιδευτικούς νόμους που πέρασαν, ποτέ δεν υπήρξε τέτοιας κλίμακας κυβερνητική κινητοποίηση. Προφανώς, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στη θητεία του μέχρι τώρα, δεν βρήκε κανέναν σοβαρότερο λόγο για να σημάνει τέτοιο καθολικό συναγερμό και προφανέστατα θεωρεί την «ανομία στα Πανεπιστήμια» το απεχθέστερο κοινωνικό φαινόμενο. Και μεριμνά, αναλόγως, για όσους δεν το έχουν καταλάβει ακόμα. Δεν τον αφορά, τουναντίον, επιδιώκει σκληρά και θα χαρεί που θα δει στα διεθνή πρακτορεία τη σοβαρή προσωπική και κυβερνητική προσπάθεια αντιμετώπισης του θέματος της ασφάλειας στα επικίνδυνα(;) ελληνικά Πανεπιστήμια.
Στο non paper που εστάλη, αναφέρεται γενικώς και αορίστως ότι «ο πρωθυπουργός θα συναντήσει τους πρυτάνεις», όμως, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, εστάλη email στον κάθε πρύτανη ξεχωριστά(!) για να παραβρεθεί στη μεγάλη σύναξη. Απορημένοι σχεδόν όλοι τους, αναρωτιούνταν γιατί πρέπει να γίνει αυτό αφού έχει προηγηθεί η σύνοδος των πρυτάνεων (30 Απριλίου) όπου ετέθη εκτενώς το θέμα και αναμένεται η υπουργική τροποποίηση για την αυστηροποίηση του πειθαρχικού πλαισίου με προβλέψεις όπως: άμεση σύγκληση ενός και μόνου Πειθαρχικού Συμβουλίου, αυτοδίκαιη αναστολή της φοιτητικής ιδιότητας σε περίπτωση συμμετοχής «σε βιαιοπραγίες ή σοβαρές καταστροφές» έως και διαγραφή όταν θα αποφανθούν τα δικαστήρια. Είχε δε συζητηθεί το ζήτημα της κατάρτισης σχεδίων ασφαλείας και ελέγχου για το οποίο οι πρυτάνεις είχαν ζητήσει τα απαραίτητα κονδύλια ώστε να αγοράσουν τον ακριβό εξοπλισμό που απαιτείται.
Ο πρωθυπουργός όμως είναι ανικανοποίητος. Θέλει να ξέρει αν το έχουν εμπεδώσει όλοι. Το λέει ξεκάθαρα στο non paper: «Οπως σημείωναν κυβερνητικές πηγές, η εμπέδωση της ασφάλειας στα Πανεπιστήμια αποτελεί ξεκάθαρο στόχο για την κυβέρνηση». Και γι’ αυτό δεν ρισκάρει να το αφήσει στα χέρια της αρμόδιας υπουργού Παιδείας η οποία, όσο να ’ναι, θα πρέπει να νιώθει λίγο άβολα με αυτή τη μεγαλοπρεπή πρωθυπουργική παρέμβαση. Ολα για την εμπέδωση, λοιπόν. Να εμπεδώσουν η υπουργός Παιδείας, πρώτη απ’ όλους, οι πρυτάνεις ακολούθως, οι φοιτητές βεβαίως και από κει και πέρα, το φιλοθέαμον κοινό, όσοι πιστοί και άλλοι ανυποψίαστοι προσέλθουν.
● Τι φταίει αυτή τη φορά; Η αναμπουμπούλα με τη Μονή του Σινά; Καινούργια επικοινωνιακά σχέδια; Δεν βρήκε στο τηλέφωνο τον Αμερικανό γκουρού του; Επαθε Τραμπ; Ολα μαζί; Κάτι άλλο; Τι;
