Σ’ ένα ιδιότυπο, άτυπο μνημόνιο φαίνεται ότι προσπαθούν να συμφωνήσουν το υπουργείο Παιδείας και οι πρυτάνεις.
Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, στην τελευταία, έκτακτη Σύνοδο η κρίσιμη συζήτηση αφορούσε την αναζήτηση «οικονομικών ισοδυνάμων» (sic) με στόχο τη μείωση των δαπανών των ιδρυμάτων.
Στο πλαίσιο αυτό, οι δύο πλευρές αντάλλαξαν προτάσεις αλλά και δεσμεύσεις για μέτρα και αποφάσεις όπως: μείωση τιμολογίων της ΔΕΗ, μηδενισμός δημοτικών τελών, αναζήτηση πόρων για νέο προσωπικό αλλά, παράλληλα και αντιστοίχως, εξοικονόμηση ενέργειας, ραγδαία μείωση ενοικιαζόμενων κτιρίων και ενοικίων και, το κυριότερο, εσωτερικές συγχωνεύσεις τμημάτων σε όλα τα ιδρύματα.
«Συνένωση παρεμφερών τμημάτων στο ίδιο ΑΕΙ, για παράδειγμα σε θέματα διοίκησης» ήταν ακριβώς η φράση που διατυπώθηκε από την πλευρά του κλιμακίου του υπουργείου στο πλαίσιο της απαρίθμησης των «προαπαιτουμένων», όπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά, προκειμένου να δρομολογηθούν οι λύσεις των αιτημάτων για οικονομικά ισοδύναμα.
Οι πρυτάνεις θα υποβάλουν τις προτάσεις τους τις επόμενες δύο εβδομάδες, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τις διευκολύνσεις (κοινωνικό τιμολόγιο, μηδενισμός φόρου πετρελαίου και δημοτικών τελών, αξιοποίηση ταμειακών διαθεσίμων για πρόσληψη «407», δυνατότητα πρόσληψης για καθαρισμό και φύλαξη), ενώ θα ακολουθήσουν συναντήσεις με την αρμόδια αν. υπουργό και συζητήσεις ανά ίδρυμα για την ολοκλήρωση της απαιτητικής συμφωνίας, εφόσον ουσιαστικά προαναγγέλθηκε νέο σχέδιο «Αθηνά».
Το χρονοδιάγραμμα του Μνημονίου 3 για την Παιδεία είναι σαφώς προσδιορισμένο.
Ξεκινά την 1η Ιανουαρίου 2016 με την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού συστήματος και έχει σημαντικούς σταθμούς:
● Τον Απρίλιο του 2016 (με συνέχιση του «Νέου Σχολείου», αξιολόγηση και εξορθολογισμό σε όλες τις βαθμίδες και σε όλα τα επίπεδα –λειτουργία, διοίκηση, αποδοτικότητα).
● Τον Μάιο του 2016, οπότε και θα διαμορφωθεί το επικαιροποιημένο εκπαιδευτικό σχέδιο δράσης με ορίζοντα έγκρισης τον Ιούλιο.
Από τον Απρίλιο –σύμφωνα τουλάχιστον με τους υπολογισμούς της νέας ηγεσίας- θα έχει ολοκληρωθεί και ο εθνικός διάλογος για την Παιδεία.
Μέχρι τότε, δηλαδή, θα –πρέπει να– έχουν ολοκληρωθεί και όλες οι παρεμβάσεις για την εξυπηρέτηση του Μνημονίου, του διαλόγου αλλά και των στοιχημάτων για μεταρρύθμιση χωρίς τη συρρίκνωση του φάσματος της Παιδείας.
Στο πλαίσιο αυτό θα έχει γίνει και η απόπειρα αναδιάρθρωσης της ανώτατης εκπαίδευσης προφανώς (και) με ένα νέο σχέδιο «Αθηνά», για τη διαμόρφωση του οποίου, όπως φαίνεται, τα ίδια τα ιδρύματα καλούνται να αναλάβουν καθοριστικό ρόλο.
Αλλο ένα στοίχημα ακριβό. Πώς θα καταφέρουν να συγκεράσουν την έλλειψη σε προσωπικό με την αποψίλωση ή εξαφάνιση τμημάτων/ σπουδών;
Οι «βέλτιστες πρακτικές» του ΟΟΣΑ στις οποίες παραπέμπει το Μνημόνιο είναι πάνω-κάτω γνωστές.
Σε ό,τι αφορά την ανώτατη: συγχωνεύσεις-καταργήσεις σε ΑΕΙ, περιορισμός εισακτέων, αναδιαμόρφωση του τοπίου των ΤΕΙ, προώθηση εθνικού πλαισίου προσόντων κ.ά.
Προσθέτουμε τις λύσεις επιβίωσης που είτε εφαρμόζονται είτε πηγαινοέρχονται στα τραπέζια των διαβουλεύσεων: δίδακτρα σε μεταπτυχιακά, χρέωση σε περίπτωση αποτυχίας στο μάθημα, χορήγηση υπηρεσιών όπως τα (λίγα προς το παρόν) ΚΕΚ κ.ά.
Στη Σύνοδο η λογική των ισοδυνάμων ήταν κυρίαρχη.
Από το διοικητικό προσωπικό, όπου τέθηκε η γενίκευση (και απλοποίηση της διαδικασίας) της εθελούσιας κινητικότητας υπαλλήλων από δημόσιους φορείς στα Πανεπιστήμια έως την αντιμετώπιση της διαρροής επιστημόνων με την πρόσληψη νέων διδακτόρων ως διδασκόντων στο ΕΑΠ σε ποσοστό 50% του συνόλου του διδακτικού προσωπικού.
Τέλος, ακόμα και για το δάνειο από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) που επιδιώκουν οι διοικήσεις των ΑΕΙ για κτιριακές υποδομές και εργαστήρια, υπάρχουν όροι μεταξύ των οποίων η καταγραφή της εθνικής στρατηγικής για τα ΑΕΙ από το υπουργείο Παιδείας.
Αλλά ως προς αυτό υπάρχει μεγάλη αισιοδοξία καθώς, σύμφωνα με πληροφορίες, η ΕΤΕπ δείχνει θετική στάση και διάθεση για κάλυψη έως και 70% της χρηματοδότησης.
