Ενα μεγάλο κομμάτι σοβά ξεκόλλησε από το ταβάνι την ώρα του μαθήματος Γλώσσας της πέμπτης τάξης, το πρωί της περασμένης Παρασκευής, στο 14ο Δημοτικό Σχολείο της Αθήνας «Δημήτρης Πικιώνης».
Πέφτοντας, έσκισε το πρόσωπο και το χέρι μιας μαθήτριας που άρχισε να αιμορραγεί. Με ταχύτατα αντανακλαστικά η δασκάλα οδήγησε τα τρομαγμένα παιδιά στο προαύλιο του σχολείου «πριν συμβούν χειρότερα».
«Λίγες μέρες μετά την έναρξη της σχολικής χρονιάς από τύχη αποφεύχθηκε ένα τραγικό γεγονός», σημειώνει ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του Δημοτικού της Αθήνας σε ανακοίνωσή του.
Η διεύθυνση του σχολείου και οι γονείς έχουν κάνει επανειλημμένες εκκλήσεις στον Δήμο Αθηναίων για τη συντήρηση του κτιρίου.
Εχουν ενημερώσει προφορικά, γραπτά, ξανά και ξανά τις τεχνικές υπηρεσίες του δήμου για την κρισιμότητα της άμεσης στεγανοποίησης των ταρατσών, ώστε «να μην κρέμονται τα ταβάνια σαν λαιμητόμοι πάνω από τα κεφάλια των παιδιών», όπως σημειώνουν, για τις βουλωμένες αποχετεύσεις, τα ηλεκτρολογικά blackout, τις βαριές σιδερένιες συρόμενες πόρτες των τάξεων που ούτε ανοίγουν ούτε κλείνουν, με τα ετοιμόρροπα τζάμια πάνω τους, τα ακατάλληλα σκαλοπάτια με την κατηφορική κλίση, τα δάπεδα των προαυλίων που συναγωνίζονται οδόστρωμα ύστερα από σεισμό.
Οι απαντήσεις ήταν πάντα ίδιες, στερεότυπες: «Δεν υπάρχουν χρήματα, δεν υπάρχουν διαθέσιμοι εργάτες».
Η τελευταία φορά που ειπώθηκαν τα λόγια αυτά ήταν λίγες μέρες πριν από τον αγιασμό από τη διευθύντρια Σχολικών Κτιρίων του Δήμου Αθηναίων.
«Η στοιχειώδης ασφάλεια των μαθητών στο δημόσιο σχολείο, φαίνεται, δεν είναι στις προτεραιότητες της πολιτείας», επισήμαναν γονείς χθες, κατά την παράσταση διαμαρτυρίας στο γραφείο της Διεύθυνσης της τεχνικής υπηρεσίας του Δήμου Αθηναίων.
«Η δασκάλα του γιου μου θεωρεί ότι το προαύλιο ή ένα κράνος εργοταξίου ίσως είναι η ασφαλέστερη λύση για μάθημα στο σχολείο. Μην παραξενευτείτε, μου είπε, αν δείτε σημείωμα με το οποίο θα σας ζητώ να φέρει κράνος ο μικρός στο σχολείο», έλεγε πατέρας μαθητή της Β’ τάξης.
Η διευθύντρια του σχολείου, Δήμητρα Παπαδημητρίου, ενημέρωσε αμέσως για το περιστατικό τη Διεύθυνση Σχολικών Κτιρίων του δήμου.
Οι γονείς της δεκάχρονης μαθήτριας έστειλαν εξώδικο προς όλους τους αρμοδίους: Δήμο Αθηναίων, υπουργεία Παιδείας και Πολιτισμού.
Επρεπε να πέσει σοβάς πάνω σε παιδί, για να κινητοποιηθεί το σύστημα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ξεκινά άμεσα η αποκατάσταση των κτιριακών εγκαταστάσεων, καθώς οι απόψεις των αρμόδιων διευθύνσεων του δήμου διίστανται. Απόφαση δεν έχει ακόμα ληφθεί.
Στο σχολείο κατέφτασαν δύο μηχανικοί για τη σχετική αυτοψία. Λόγω της παλαιότητας του κτιρίου είναι πιθανό και άλλοι σοβάδες να είναι ετοιμόρροποι και σε κάποιες περιπτώσεις αυτό να μην είναι εμφανές, αποφάνθηκαν οι μηχανικοί.
Κατά την κρίση τους, η ασφαλέστερη λύση είναι να γκρεμιστούν όλα τα ταβάνια και να αλλάξουν τα ασφαλτόπανα.
Στη συνέχεια να τοποθετηθεί γυψοσανίδα ή να φτιαχτούν εκ νέου οι σοβάδες. Στη διάρκεια της συντήρησης κάθε τάξης, που διαρκεί 2-3 μέρες, οι μαθητές θα κάνουν μάθημα σε άλλη κενή αίθουσα.
Τη λύση αυτή υποστήριξε και δεύτερο κλιμάκιο μηχανικών του δήμου που επισκέφθηκε το σχολείο την Τρίτη.
Η διευθύντρια Σχολικών Κτιρίων έχει προτίμηση σε μια άλλη λύση, αυτή της μετακίνησης του σχολείου σε άλλο κτίριο ή σε κοντέινερ, εξηγεί η Δ. Παπαδημητρίου.
Το άλλο κτίριο, σύμφωνα με την ίδια, είναι ακόμα παλαιότερο, ενώ για να γίνει λειτουργικό θα πρέπει να γίνουν εργασίες αποκατάστασης σ’ αυτό.
Πρόκειται για το πρώην 5ο Λύκειο, το οποίο βρίσκεται στην οδό Πρασσά και έχει πάψει εδώ και καιρό να φιλοξενεί μαθητές.
«Η υποβάθμιση θα είναι απόλυτη», σημειώνει η κ. Παπαδημητρίου. «Αν φύγουμε από το σχολείο, το κτίριο ίσως δεν αποκατασταθεί ποτέ. Ισως καταντήσει όπως η “Βίλα Αμαλία”. Οσο το σχολείο είναι εδώ, το κίνητρο της συντήρησης και της αποκατάστασής του παραμένει ισχυρό».
■ To σχολείο είναι χτισμένο στους πρόποδες του Λυκαβηττού. Πρόκειται για κτίσμα του 1932, έργο του μεγάλου Ελληνα αρχιτέκτονα Δημήτρη Πικιώνη και είναι ένα από τα σημαντικότερα μνημεία του μοντερνισμού στη χώρα μας, με στοιχεία της ελληνικής παράδοσης -ένα πρότυπο αρχιτεκτονικής. Ωστόσο, ούτε αυτή η πτυχή φαίνεται να συγκινεί την πολιτεία.
