Καλές οι δηλώσεις για την στήριξη της ειδικής αγωγής αλλά επιβάλλεται να υπάρχει ειδική φροντίδα και μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση από μέρους των καθ’ ύλη αρμοδίων φορέων και προσώπων.
Αφορμή για το σημερινό σχόλιο αποτελεί η κατάσταση που επικρατεί στο ΕΕΕΚ Κομοτηνής όπως την καταγράφει και η ανοιχτή επιστολή γονέων μαθητών που στάλθηκε στο υπουργείο Παιδείας.
Η Επιστολή των γονέων
Όπως μας γράφουν οι γονείς Κωνσταντίνος Κατσαρίδης, Σοφία Γλερίδου, Γιώργος Τοκαλατσίδης και Ζωή Ροδανίδου, έχει περάσει ένας ολόκληρος μήνας λειτουργείας των σχολείων και το ΕΕΕΕΚ Κομοτηνής σχολάει καθημερινά στις 11:40 π.μ.. Η ώρα αυτή προέκυψε μετά από οχλήσεις δικές μας στην Περιφερειακή Δ/νση Εκπαίδευσης ΑΜΘ και μάλιστα «χαριστικώς» (γιατί το εκπαιδευτικό προσωπικό αρκούσε μόνο μέχρι τις 10:45 π.μ.) με την παραίνεση να κάνουμε λίγο υπομονή για την Β’ φάση αναπληρωτών. Το ΕΕΕΕΚ Κομοτηνής έχει ελλείψεις σε Καθηγητές Φυσικής Αγωγής, Μουσικής, Καλλιτεχνικών, Γεωπονίας και άλλες.
Λοιπόν έφτασε αυτή η μεγάλη μέρα και οι αναπληρωτές της Β’ φάσης ήρθαν. Μόνο 2 άτομα. Κανένα σε αυτές τις ειδικότητες και σύμφωνα με τα λεγόμενα της Διευθύντριας δεν μπορούν να καλύψουν επιπλέον ώρες λειτουργείας του σχολείου οπότε τα παιδιά θα εξακολουθήσουν να σχολούν στις 11:40 π.μ..
Τελικά τα ΑΜΕΑ και οι οικογένειες τους είμαστε Β’ κατηγορίας άνθρωποι για το Ελληνικό κράτος. Τα παιδιά μας ούτε λαμβάνουν την εκπαίδευση που δικαιούνται ούτε και έχουν ίσες ευκαιρίες με τα παιδιά τυπικής ανάπτυξης. Αλλά και σε εμάς τους γονείς τους αρνούνται ακόμα και το δικαίωμα-ανάγκη της εργασίας καθώς είτε θα εργαζόμαστε είτε θα παραλαμβάνουμε τα παιδιά από το σχολείο.
Επιπροσθέτως να αναφέρω και ότι το κτίριο που στεγάζεται το σχολείο είναι ακατάλληλο. Δεν έχει τις απαιτούμενες αίθουσες για το πλήθος των μαθητών που φοιτούν και το πλήθος των ειδικοτήτων-μαθημάτων ( αν ερχόταν βέβαια κάποτε στο σχολείο). Ο αύλειος χώρος όχι μόνο δεν είναι κατάλληλος αλλά ένα μήνα από την έναρξη της λειτουργίας του σχολείου δεν υπάρχει καν αυλόπορτα.
Χωρίς στήριξη οι μαθητές με ειδικές ανάγκες
Στην άλλη άκρη της Ελλάδας, λίγα χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας, στην Καισαριανή, στον Βύρωνα, στην Ηλιούπολη και στον Υμηττό δεκάδες μαθητές χρειάζονται τη βοήθεια αντίστοιχων εκπαιδευτικών «παράλληλης στήριξης»!
Ανάμεσά τους, ένα τυφλό παιδί που περιμένει εδώ και 2 μήνες κατάλληλα επιμορφωμένο εκπαιδευτικό με τη μέθοδο Μπράιγ, ώστε να παρακολουθήσει τα μαθήματά της στις ίδιες συνθήκες με τα υπόλοιπα παιδιά του τμήματός της!
4 μαθητές στο φάσμα του αυτισμού χρειάζονται να έχουν δίπλα τους μία/έναν εκπαιδευτικό, τουλάχιστον για τα βασικά τους μαθήματα!
7 μαθητές βρίσκονται σε τμήμα ένταξης που για πρώτη φορά δημιουργήθηκε στα σχολεία της Ζ ΕΛΜΕ, αλλά μέχρι στιγμής υπολειτουργεί γιατί έχει σταλεί μόνο μία φιλόλογος! Υπάρχει μεγάλη ανάγκη από καθηγητές ειδικής αγωγής για τις υπόλοιπες ειδικότητες.
Σε κάποιες τάξεις υπάρχουν έως και 46 περιπτώσεις παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες τα οποία στριμώχνονται ανά τρία ή και περισσότερα σε πολυπληθή τμήματα των 27 μαθητών, ενώ μέχρι τώρα γίνονταν σεβαστός ο χωρισμός τμημάτων με λιγότερους μαθητές, ώστε να μπορέσει η/ο εκπαιδευτικός να εφαρμόσει διαφοροποιημένη μάθηση.
Φέτος, με το πρώτο κύμα διορισμού αναπληρωτών, είχε καλυφθεί μόλις το 1/3 των αναγκών! Από 275 που είχε ζητήσει η Διεύθυνση Α Αθήνας έστειλαν 85 και πριν λίγες μέρες, μετά τη δεύτερη φάση, υπάρχουν τα παραπάνω κενά. Η καθυστέρηση αυτή καθώς και το γεγονός ότι το κάθε παιδί δεν μπορεί κάθε χρονιά να συνδεθεί με διαφορετική/ό εκπαιδευτικό, έχει οδηγήσει αρκετούς γονείς στο να πληρώνουν ιδιωτική παράλληλη.
Η νέα τάση της κυβέρνησης που εκφράστηκε και από τα λόγια της αρμόδιας υφυπουργού, κας Δόμνας Μιχαηλίδου, είναι μία/ένας εκπαιδευτικός να καλύπτει έως και τρεις μαθητές της σχολικής μονάδας, πράγμα ανεφάρμοστο, αν σκεφτούμε ότι οι συγκεκριμένοι μαθητές μπορεί να βρίσκονται σε διαφορετικές τάξεις, γεγονός που καθιστά αδύνατη την σωστή εποπτεία τους.
Μάλιστα, τα λόγια υψηλόβαθμου κυβερνητικού στελέχους ότι ο κανόνας «ένας εκπαιδευτικός παράλληλης στήριξης για έναν μαθητή, αμφισβητείται. Στόχος είναι οι αλλαγές να εφαρμοσθούν από το σχολικό έτος 2024-2025», προκαλούν μεγαλύτερη ανησυχία στους εκπαιδευτικούς και τους γονείς, επειδή πιστεύουν πως με αυτόν τον τρόπο στρέφουν τους γονείς προς την ιδιωτική παράλληλη, ενώ θα υποβαθμίσουν ακόμα περισσότερο τη δημόσια στήριξη των παιδιών που δικαιολογημένα νομίζουμε ότι τα θεωρούν «παιδιά ενός κατώτερου θεού».
