Ο καθηγητής που «σπρώχνει» τους μαθητές του στα… βιβλία!

H … ΕΔΕ της Νυρεμβέργης! Οχι, δεν εγκαλείται κάποιος για κάψιμο βιβλίων αλλά γιατί σπρώχνει μαθητές να διαβάσουν και άλλα βιβλία εκτός από τα σχολικά. Ο λόγος για τον καθηγητή Θεόδωρο Αζούδη, ο οποίος υπηρετεί τα τελευταία χρόνια με απόσπαση στο ελληνικό Γυμνάσιο και Λύκειο της Νυρεμβέργης και καλείται να απολογηθεί στις 29 του μηνός γιατί «υποχρέωσε»(!!!) τους μαθητές μιας τάξης να αγοράσουν το βιβλίο της Ελένης Κατσαμά «Κοσμοδρόμιο» (εκδ. Πατάκη).

Η καταγγελία εναντίον του κ. Αζούδη ήταν φυσικά ανώνυμη, διακρίνεται για την ανορθογραφία της, ωστόσο αυτό δεν εμποδίζει τους καταγγέλλοντες να εντοπίσουν πως το βιβλίο «είναι γεμάτο βρισιές και ανωμαλίες». Τόσες, μάλιστα, που το βιβλίο το οποίο κυκλοφόρησε το 2012 -και έκτοτε τυπώνεται ξανά και ξανά μέχρι σήμερα- έλαβε Κρατικό Βραβείο, το Βραβείο του λογοτεχνικού περιοδικού ΔΙΑΒΑΖΩ και έχει αναγραφεί στη λίστα White Ravens (τη λίστα της Βιβλιοθήκης του Μονάχου).

Τι τρομερό έκανε ο κ. Αζούδης; «Εχει κάνει το σχολείο ατομικό βιβλιοπωλείο. Πρόσφατα ανάγκασε όλους τους μαθητές του 7m να αγοράσουν ένα βιβλίο που το λένε “κοσμοδρόμιο”, μιας φίλης του συγγραφέα. Τους είπε ότι είναι υποχρεωτικό για το μάθημα. Το βιβλίο της φίλης του είναι γεμάτο βρισιές και ανωμαλίες» και επιπλέον «δεν πρέπει όποιος έχει βύσμα να έχει κάνει δυο σχολεία μαγαζάκι του και να θησαυρίζει σε βάρος της ψυχολογικής υγείας και του μέλλοντος των παιδιών μας».

Οπότε στην ΕΔΕ πρέπει να αποδείξει ο καθηγητής ότι δεν γνωρίζει τη συγγραφέα και δεν έχει θησαυρίσει. Του κολλήσανε από δίπλα στις κατηγορίες και λίγη γραφειοκρατική σάλτσα, «παράβαση του υπαλληλικού καθήκοντος που προσδιορίζεται από τις υποχρεώσεις που επιβάλλουν οι κείμενες διατάξεις και οδηγίες» ή «χρησιμοποίηση της δημοσιοϋπαλληλικής ιδιότητας ή άλλων πληροφοριών που κατέχει ο υπάλληλος λόγω της υπηρεσίας ή της θέσης του για εξυπηρέτηση ιδιωτικών συμφερόντων του ιδίου ή τρίτων προσώπων».

Μιλώντας στην «Εφ.Συν.» ο κ. Αζούδης λέει ότι «αισθάνομαι στοχοποιημένος από σκοταδιστικούς κύκλους» και διερωτάται «για ποια ακριβώς πράξη με κατηγορούν; Για ποια πράξη πρέπει να απολογηθώ; Γιατί καμία καταγγελία δεν ήρθε στο σχολείο; Γιατί κανένας ποτέ δεν διαμαρτυρήθηκε για κάτι;».

Αντί λοιπόν το υπουργείο να ψάξει να βρει τους αποστολείς της καταγγελίας -αφού δεν θέλει να την πετάξει κατευθείαν στα σκουπίδια- και να τους πάει στα δικαστήρια για την άνευ λόγου όχληση, κάνει ΕΔΕ στον καθηγητή.

Κι ένα σωρό άνθρωποι αναγκάζονται τώρα να κινητοποιούνται: α) η κ. Κατσαμά γράφει ολόκληρη δήλωση ότι δεν τον ξέρει τον καθηγητή, τον έμαθε όταν μέσω του εκδοτικού την κάλεσαν σε διαδικτυακό μάθημα, β) ο συγγραφέας-κριτικός Μάνος Κοντολέων εξηγεί ότι το βιβλίο είναι «σπουδαίο λογοτεχνικό έργο» και ότι «κατά τη διάρκεια των 45 χρόνων της συγγραφικής μου παρουσίας ποτέ δεν άκουσα πως έγινε μια τέτοια επαίσχυντη και -τολμώ να υποθέσω- ύποπτη καταγγελία», γ) κάθονται και γράφουν ανακοινώσεις συμπαράστασης οι συγγραφείς Βαγγέλης Ραπτόπουλος και Σοφία Μαντούβαλου, πέντε καθηγητές του ΑΠΘ (Γεώργιος Αγγελόπουλος, Σοφία Αυγητίδου, Γεώργιος Ζωγραφίδης, Κυριάκος Μπονίδης, Βασιλική Παπαδοπούλου), εκδίδουν ανακοίνωση οι πέντε ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης που τον γνωρίζουν τον καθηγητή (μπορούμε να προσθέσουμε και τη δική μας προσωπική εκτίμηση για το πρόσωπο του κ. Αζούδη, αφού τον γνωρίζουμε από την παρουσία του στα σχολεία της Θεσσαλονίκης).

Ας κλείσουμε καλύτερα με την επιστολή του Σπύρου Ντάλλα, προέδρου του Συλλόγου Γονέων των Μαθητών της 7Μ, που γράφει εκ μέρους όλων των γονέων πως «αν και θεωρούμε περιττό να ασχολούμαστε με “ανώνυμες καταγγελίες”, θέλουμε να δείξουμε τη στήριξή μας στον προαναφερόμενο εκπαιδευτικό και μάλιστα να τον ευχαριστήσουμε για το έργο του. Θέλουμε να τονίσουμε πως ρωτηθήκαμε μέσω των παιδιών μας για την αγορά του βιβλίου, δεν ήταν υποχρεωτική η αγορά, αλλά όλοι το θέλαμε. Η παροχή του λογοτεχνικού βιβλίου έχει ως απώτερο στόχο την κατάκτηση της γνώσης, την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης μέσα από τη λογοτεχνική ανάλυση του εν λόγω βιβλίου. Επίσης θέλουμε να δώσουμε τη συγκατάθεσή μας και γραπτώς πως δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τις διαδικτυακές συναντήσεις των παιδιών μας με τη συγγραφέα. Και οποιαδήποτε άλλη συγγραφέα».