Τηλεκπαίδευση διά πάσαν νόσον

Δεν έχει περάσει καιρός από τότε που η Μυκονιάτισσα βουλευτίνα της Ν.Δ., Κατερίνα Μονογυιού, πρότεινε αντί για σχολεία να γίνουν μόνιμες δομές τηλεκπαίδευσης στα μικρά νησιά. Μάλιστα η βουλευτίνα απηύθυνε ερώτηση προς την υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων εάν με βάση και την εμπειρία που έχει αποκτηθεί κατά τη διάρκεια της τηλεκπαίδευσης στη χώρα μας θα δημιουργηθούν μόνιμες δομές τηλεκπαίδευσης για τη Δευτεροβάθμια στα μικρονήσια.

Στην έναρξη της περσινής σχολικής χρονιάς ανακοινώθηκε ότι το 3ο Δημοτικό Σχολείο Ευκαρπίας εξαιτίας τεχνικών έργων επρόκειτο να λειτουργήσει με Webex έως τον Νοέμβριο, σύμφωνα με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου του Δήμου Παύλου Μελά και της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης.

Φέτος πριν από λίγες μέρες η Χαρά Κεφαλίδου, βουλευτίνα Δράμας και τομεάρχης Παιδείας και Θρησκευμάτων του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛΛ., με αφορμή την απάντηση του υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει το ακριτικό Γυμνάσιο Γαύδου με 2 μαθητές έκανε την παρακάτω δήλωση:

«Ηλεκτρονικό σχολείο»

«Η απάντηση του υπουργείου Παιδείας ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει το ακριτικό Γυμνάσιο Γαύδου με 2 μαθητές δεν γίνεται αποδεκτή. Η συμπεριφορά αυτή οδηγεί στην αναγκαστική μετακίνηση της οικογένειας με τα 2 παιδιά από την ακριτική Γαύδο σε άλλη περιοχή της Κρήτης. Αυτή δεν είναι πολιτική υποστήριξης της μικρονησιωτικότητας.

»Το υπουργείο Παιδείας οφείλει να αναθεωρήσει την απόφασή του και να υιοθετήσει τις καλές πρακτικές που ισχύουν στα ψαροχώρια της Σκανδιναβίας, στις ορεινές περιοχές της Ευρώπης, στις απομακρυσμένες περιοχές του Καναδά και της Αυστραλίας, με τη λειτουργία της ηλεκτρονικής τάξης-σχολείου. Η τοποθέτηση ενός εκπαιδευτικού, που εκτός από το μάθημα της ειδικότητάς του/της θα εποπτεύει και τα άλλα μαθήματα που θα γίνονται εξ αποστάσεως, είναι η σωστή απάντηση του υπουργείου Παιδείας. Δικαιολογίες δεν μπορεί να υπάρχουν. Το υπουργείο Παιδείας όφειλε και οφείλει να έχει προτεραιότητες.

»Να μεριμνήσει πρώτα για τη δημιουργία υποδομών για την εξ αποστάσεως εκπαίδευση σε όλα τα παραμεθόρια και δυσπρόσιτα σχολεία και να αναβαθμίσει τις υποδομές των σχολικών μονάδων. Η πολιτική επικοινωνίας με το μοίρασμα voucher δεν αρκεί για να λύσει τα πραγματικά προβλήματα της εκπαίδευσης. Το υπουργείο Παιδείας έχει τον χρόνο, πριν από την έναρξη του σχολικού έτους, να αναθεωρήσει την αρνητική τοποθέτηση και να λειτουργήσει, με τη χρήση της νέας τεχνολογίας και των καλών διεθνών πρακτικών, το Γυμνάσιο της ακριτικής Γαύδου».

Ο «προβληματισμός» που αναπτύσσεται μοιάζει με τη θεωρία του πεπρωμένου στη θρησκευτική σκέψη, όπου οι άνθρωποι αναφωνούν «είναι θέλημα θεού» για να εξηγήσουν ή να δικαιολογήσουν μια ορισμένη εξέλιξη των πραγμάτων. Θυμίζουμε ότι η υφυπουργός Παιδείας, Ζέττα Μακρή, είχε δηλώσει ότι είναι απολύτως ισάξιοι οι δυο τρόποι διδασκαλίας («Αλλοι μαθητές διδάσκονται διά ζώσης και άλλοι μαθητές διδάσκονται εξ αποστάσεως. Είναι δυο διαφορετικοί τρόποι διδασκαλίας απολύτως ισοδύναμοι»).

Τα δυο τελευταία χρόνια το υπουργείο Παιδείας χρησιμοποίησε την τηλεκπαίδευση ως «φάρμακο διά πάσαν νόσον». Χιονίζει; Τηλεκπαίδευση! Λουκέτο λόγω κατάληψης; Τηλεκπαίδευση! Κρούσμα κορονοϊού; Τηλεκπαίδευση! Η λύση για όλα τα προβλήματα! Αλήθεια, πρόκειται απλά για λύση ή μήπως για μεγάλη ευκαιρία για την κυρίαρχη εκπαιδευτική πολιτική; Η τηλεκπαίδευση ήρθε για να μείνει, σημείωνε με κάθε αφορμή το υπουργείο Παιδείας, τονίζοντας ότι η κυβέρνηση κατάφερε «να μετατρέψει την κρίση σε ευκαιρία».

Θυμίζουμε επίσης ότι με μια απαράδεκτη τροπολογία, που κατατέθηκε αιφνιδιαστικά τον Μάιο του 2020 σε νομοσχέδιο και ενσωματώθηκε τελικά ως άρθρο 63 του ν. 4686/2020, οριζόταν ότι «είναι δυνατή» η παροχή τηλεκπαίδευσης ταυτόχρονα με το μάθημα μέσα από τις σχολικές τάξεις.

Η διατύπωση «είναι δυνατή» με τη νέα τροποποίηση του υπουργείου Παιδείας γίνεται: «Παρέχεται (…) σύγχρονη εξ αποστάσεως εκπαίδευση με χρήση μέσων τεχνολογίας σε μαθητές Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης που δεν δύνανται να παρακολουθήσουν διά ζώσης την εκπαιδευτική διαδικασία».

Επιχειρηματική ευκαιρία

Να το πούμε καθαρά: η στροφή προς την ψηφιακή εκπαίδευση έχει ενθαρρύνει τις μεγάλες εταιρείες να ενσωματώσουν τα κοινά αγαθά της δημόσιας εκπαίδευσης, καθιστώντας όλο και πιο δύσκολο για τις μάζες των παιδιών να έχουν πρόσβαση σε οποιαδήποτε εκπαίδευση. Οι μεγάλες επιχειρήσεις βλέπουν ξεκάθαρα την ευκαιρία.

Οπως εξήγησε η Microsoft, «οι επιπτώσεις από την Covid-19, η συνεχής πρόοδος στην ψηφιακή τεχνολογία και η αυξανόμενη συσσωρευμένη ζήτηση για μάθηση με επίκεντρο τους φοιτητές συνδυάστηκαν για να δημιουργήσουν μια άνευ προηγουμένου ευκαιρία για τη μεταμόρφωση ολόκληρης της εκπαίδευσης».

Για αυτούς τους επιχειρηματίες η εξ αποστάσεως εκπαίδευση είναι πιο κερδοφόρα, επειδή τους επιτρέπει να μειώσουν ένα μέρος των δαπανών τους και τους δίνει πρόσβαση σε πολύ μεγαλύτερο αριθμό εκπαιδευομένων. Από την άλλη μεγάλο τμήμα των δημόσιων πόρων έχει ήδη χρησιμοποιηθεί για την υποστήριξη της μαζικής επέκτασης των ιδιωτικών ψηφιακών εκπαιδευτικών συστημάτων.