Χωρίς παρατράγουδα και διαπληκτισμούς για τη χρήση μάσκας άνοιξαν τα περισσότερα σχολεία στην Αττική. Αρκετά ήταν τα σχόλια για τις… extra large μάσκες που έφτασαν στο παρά πέντε κι έγιναν βορά στο διαδικτυακό χιούμορ και τα όχι και τόσο πρακτικά παγουράκια των χορηγών. Τα πραγματικά όμως ερωτήματα σχετίζονται με τον αυξημένο αριθμό μαθητών ανά τμήμα, τις ανεπαρκείς αριθμητικά καθαρίστριες και τις εγκυκλίους του υπουργείου Παιδείας για τον κορονοϊό που εφαρμόζονται κατά το δοκούν, αφού εκπαιδευτικοί κάνουν λόγο στην «Εφ.Συν.» για ελλιπή ενημέρωση και τεχνογνωσία.
Βρεθήκαμε για το «πρώτο κουδούνι» στο 2ο Πρότυπο Λύκειο Αθηνών, που αποτελεί ένα από τα πολυπληθέστερα σχολεία της πόλης, με περίπου 480 μαθητές. Αυτό δεν επιτρέπει να καταρτιστούν ολιγομελή τμήματα, με αποτέλεσμα να συναντάμε τουλάχιστον 25 μαθητές ανά τάξη. Η εισαγωγή στο σχολείο γίνεται πλέον κατόπιν εξετάσεων, αλλά φαίνεται ότι η αριστεία της υπουργού Παιδείας κατακτάται μόνο μέσα από ιδιαίτερα πολυπληθή τμήματα. Η συντριπτική πλειονότητα των γονιών δεν έχει αντίρρηση στο μέτρο για τις μάσκες, κάποιοι μάλιστα αστειεύονται ότι το κλασικό «ζακέτα να πάρεις» προς τα παιδιά τους θα αλλάξει σε «μάσκα να πάρεις».

Η προσέλευση γίνεται ανά τάξη κάθε περίπου 45 λεπτά προς αποφυγή του συνωστισμού. Λίγο αργότερα οι πρώτοι μαθητές αποχωρούν από το Λύκειο φορτωμένοι με βιβλία μέσα σε πλαστικές σακούλες που είχαν ήδη προετοιμαστεί. Επίσης τους μοιράστηκε μία υφασμάτινη μάσκα μέσα σε πλαστικό σακουλάκι. Μερικοί αστειεύονται για τα χρώματα και τα μεγέθη της μάσκας. Ο Μάνος, μαθητής της Γ’ Λυκείου, μας περιγράφει τις εντυπώσεις της πρώτης μέρας θεωρώντας σωστή την προσέλευση ανά τάξη, αλλά εκφράζοντας ανησυχία για τη χρήση μάσκας αφού έτσι κι αλλιώς είναι δύσκολο να συγκεντρωθεί και πιστεύει ότι η μάσκα θα τον κουράσει παραπάνω. Για τον Μάνο, η μεγαλύτερη αβεβαιότητα έχει να κάνει με τον τρόπο που θα ολοκληρωθεί η χρονιά και τις συνθήκες διεξαγωγής των πανελλαδικών.
Δύο δύο στα θρανία
Οπως μας είπε η Αγγελική Μαργαριτίδου, πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων, τα νέα δεδομένα απαιτούν προσπάθειες προσαρμογής από όλες τις πλευρές. «Το σχολείο έχει τμήματα με 27 παιδιά. Κάθονται δύο δύο στα θρανία και αυτό είναι πρόβλημα. Ούτε στην επαρχία υπάρχουν τμήματα με 15 παιδιά. Τόσα θα έπρεπε να είναι για να κάνουν σοβαρό μάθημα και να τηρούνται αποστάσεις. Το υπουργείο είχε όλο το καλοκαίρι για να λύσει αυτά τα θέματα αλλά δεν το έκανε. Φανταστείτε, σε 500 άτομα αναλογούν 4 καθαρίστριες».
Τον μεγάλο αριθμό μαθητών ανά τμήμα παραδέχεται στην «Εφ.Συν.» και η διευθύντρια Ελενα Τσίκιζα, που μιλά για μια τεράστια προσπάθεια από πλευράς εκπαιδευτικών και ζητά να διαμορφωθούν ολιγομελή τμήματα: «Σε κάθε τάξη ορίστηκαν υπεύθυνοι εκπαιδευτικοί που ενημέρωσαν τα παιδιά για τον κορονοϊό. Επίσης, θα υπάρχουν διαφορετικοί χώροι διαλείμματος ανά τάξη και χώρος απομόνωσης σε πιθανό κρούσμα. Δίπλα υπάρχει άδειο κτίριο με 10 αίθουσες τις οποίες θέλουμε να αξιοποιήσουμε. Θα καταθέσουμε αίτημα προς τον Δ. Αθηναίων, αλλά απαιτούνται και οι αντίστοιχοι διορισμοί εκπαιδευτικών…».
«Ενα χάος στον δρόμο, όλοι έχουν συνωστιστεί και περιμένουν να αφήσουν τα παιδιά», λέει με άγχος στο τηλέφωνο μητέρα φεύγοντας από Δημοτικό στο Γαλάτσι, αντικατοπτρίζοντας μια κοινή συνθήκη που ίσχυσε σε όσα σχολεία επισκεφθήκαμε. Ο διευθυντής του σχολείου κρατά ένα χαρτί και σημειώνει το όνομα κάθε παιδιού που εισέρχεται στο προαύλιο. Οι γονείς είχαν ενημερωθεί μέσω μέιλ για τις οδηγίες που θα έπρεπε να ακολουθήσουν την πρώτη μέρα. Με την ώρα προσέλευσης να διαφέρει από τη συνηθισμένη αλλά και από σχολείο σε σχολείο, τα παιδιά φτάνουν φορώντας τις μάσκες τους λίγο πριν από τις 11. Ο αγιασμός έγινε ανά τμήμα, βιβλία όμως δεν μοιράστηκαν, ενώ οι δάσκαλοι παρότρυναν τα παιδιά να φέρνουν μωρομάντιλα, αντισηπτικά και χαρτομάντιλα.
Εξωσχολικές δραστηριότητες
Η κόρη της Γιούλης φέτος πάει Τετάρτη. Στο τμήμα της βρίσκονται 23 παιδιά. «Εκαναν μάθημα για μία ώρα περίπου, μίλησαν με τους δασκάλους για τα μέτρα που πρέπει να τηρούν, τη χρήση μάσκας και τις αποστάσεις. Πήραν ένα παγουρίνο και μία μάσκα υπερβολικά μεγάλη, ούτε στη μεγάλη μου κόρη που πάει Δευτέρα Λυκείου δεν κάνει», μας λέει.
Για εκείνη ο μεγαλύτερος κίνδυνος βρίσκεται στις εξωσχολικές δραστηριότητες που απαιτούν περισσότερη προσοχή: «Η κόρη μου φεύγει από το σχολείο, κάνει αγγλικά, μετά εξωσχολικές δραστηριότητες με άλλα παιδιά, είναι πολύ δύσκολο. Πιστεύω πως τα παιδιά θα κατανοήσουν το πρόβλημα, αλλά θα είναι πολύ δύσκολο να τηρούν τα μέτρα, εδώ δυσκολεύομαι να φοράω εγώ μάσκα όλη μέρα στο κατάστημα εστίασης όπου δουλεύω…», καταλήγει. Η Μαρία, από την άλλη, μητέρα ενός 10χρονου αγοριού, διαμαρτύρεται ότι «ούτε ενημέρωση για τις μάσκες έγινε ούτε έκαναν συζήτηση για τα μέτρα, ενώ δεν τους έδωσαν ούτε παγούρια ούτε μάσκα ούτε τίποτα», και αναρωτιέται ρητορικά πού είναι η κρατική μέριμνα.
Για έλλειψη «κρατικής ευθύνης» μάς μιλά και η Σοφία Ζεργιώτη, δασκάλα σε Δημοτικό του Χαλανδρίου με 330 μαθητές. Οπως μας πληροφορεί, οι καθαρίστριες προσλήφθηκαν μόλις πριν από μερικές μέρες και δεν επαρκούν για τόσες αίθουσες και τα αυστηρά -τουλάχιστον στα χαρτιά- πρωτόκολλα υγιεινής: «Δεν είναι κανείς έτοιμος για το πώς θα αντιμετωπιστεί ένα κρούσμα ή μία “ύποπτη” περίπτωση. Καλέσαμε γιατρούς-γονείς να μας ενημερώσουν εθελοντικά. Στους εκπαιδευτικούς δεν έγιναν τεστ ούτε μπήκαμε σε καραντίνα μετά τις διακοπές. Θα έπρεπε οι δήμοι ή το υπουργείο να φρόντιζαν γι’ αυτό πριν ξεκινήσει η χρονιά».
Τέλος, αναφέρει ότι υπήρξαν μεμονωμένες περιπτώσεις γονέων που προσκόμισαν δήλωση υπογεγραμμένη από δικηγόρο σύμφωνα με την οποία τα παιδιά τους δεν θα φορέσουν μάσκες και θα παραμείνουν στο σπίτι μέχρι νεωτέρας. Οι συγκεκριμένοι γονείς παραπέμφθηκαν στην αρμόδια διεύθυνση πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Κι έτσι κάπως ξεκινά μια ιδιαίτερη σχολική χρονιά, που θα περάσει από πολλά κύματα, κι όχι μόνο κορονοϊού, μέχρι να ολοκληρωθεί…
