«Ναι» και «όχι» από τους πρυτάνεις

Αρκετά «ναι» αλλά και μερικά κατηγορηματικά «όχι» είπαν στην υπουργό Παιδείας οι πρυτάνεις κατά τη Σύνοδό τους, το Σάββατο, η οποία πάντως προσδιορίστηκε από την έφοδο δεκάδων φοιτητών που διαμαρτύρονταν για τα νέα μέτρα στα ΑΕΙ, κυρίως για την κατάργηση του ασύλου, την επαναφορά του ανώτατου ορίου σπουδών ν+2, την απελευθέρωση των μεταπτυχιακών κ.ά.

Αποφασισμένοι να δώσουν έντονο «παρών» στη Σύνοδο, πάνω από 100 φοιτητές έφτασαν στο ξενοδοχείο της συνεδρίασης, κοντά στο αεροδρόμιο, εισέβαλαν στον χώρο, ζήτησαν να μετάσχουν στη συζήτηση «που αφορά τους ίδιους» και πήραν τον λόγο.

Ανοιξαν πανό που έλεγε «Οχι στο διάλογο φιάσκο της κυβέρνησης» και φώναξαν: «Κάτω τα χέρια από το άσυλο», «Τον λόγο για το άσυλο τον έχουμε εμείς», «Η τρομοκρατία δεν θα περάσει» αλλά και «Κανένας φοιτητής δεν θα διαγραφεί».

Εκαναν μερικές ερωτήσεις στους πρυτάνεις, όπως «τι κρυφό συζητάτε και έπρεπε να έρθετε στο αεροδρόμιο;», «τι κρυφό συζητάτε και έχει όπλα απέξω;», «τι κρυφό συζητάτε και αφορά τις ζωές μας;», πήραν διαβεβαιώσεις μόνο για τις δυνάμεις καταστολής, οι οποίες έμειναν σε απόσταση ασφαλείας και κυρίως έξω από την αίθουσα συνεδρίασης, και μετά ήρθε η ώρα της αποχώρησης.

Είχαν αφήσει τη σφραγίδα τους, ένα σημάδι αντίδρασης του εν υπνώσει εδώ και καιρό φοιτητικού κινήματος. Αμέσως μετά, εμφανίστηκε η κ. Κεραμέως για να ακούσει τους πρυτάνεις, πρώτη φορά ως υπουργός. Μάλλον δεν άκουσε τους φοιτητές.

Σε εντελώς διαφορετικό κλίμα, ήρεμο αλλά όχι χωρίς διαφωνίες, έγινε η συζήτηση μεταξύ της υπουργού που κατέφθασε με τον υφυπουργό Παιδείας, υπεύθυνο για την ανώτατη εκπαίδευση και πρώην πρύτανη, Βασίλη Διγαλάκη.

Οι πρυτάνεις άκουσαν με ικανοποίηση την κ. Κεραμέως να μιλά για «ταχεία δρομολόγηση» της άμεσης χρηματοδότησης με 12,4 εκατ. ευρώ από τον τακτικό προϋπολογισμό του 2019 και της απλοποίησης του διαχειριστικού πλαισίου λειτουργίας των ΕΛΚΕ αλλά και των προγραμμάτων μεταπτυχιακών σπουδών.

Είχαν προαναγγελθεί, τώρα προωθούνται γρήγορα. Πρόκειται ουσιαστικά για απελευθέρωση των κινήσεων των διοικήσεων, αρκεί –όπως επισημαίνουν πολλοί καθηγητές– να υπάρχει διαφάνεια στη διαχείριση και πάντα με γνώμονα αφενός τον εκπαιδευτικό χαρακτήρα των υπηρεσιών και αφετέρου τη δυνατότητα πρόσβασης των φοιτητών σ’ αυτές.

Σχεδόν ομόφωνα

Την ίδια στιγμή, όμως, οι διοικήσεις δεν έκρυψαν τη διαφωνία τους και την πρόθεση να μη δεχτούν θεσμικές αλλαγές. Με ξεκάθαρο τρόπο, σχεδόν ομόφωνα, δήλωσαν στην υπουργό, εν ολίγοις, να αφήσει κατά μέρος τις αλλαγές σε διοίκηση και λειτουργία των ΑΕΙ, όπως την επαναφορά των Συμβουλίων Ιδρύματος, τις αλλαγές στα συλλογικά όργανα (Πρυτανικό συμβούλιο, Σύγκλητος) και στον τρόπο εκλογής των μονοπρόσωπων καθώς και σε άλλα θέματα που άπτονται του αυτοδιοίκητου, όπως είναι η θέσπιση του ανώτατου ορίου ν+2, αποτυχημένου μέτρου μαζί με τα προηγούμενα κατά την πρώτη απόπειρα εφαρμογής με τον νόμο Διαμαντοπούλου.

Οπως τόνισε στην «Εφ.Συν.» πρύτανης κορυφαίου ιδρύματος, «επισημάναμε στην υπουργό πως οποιαδήποτε νομοθετική αλλαγή που αφορά τα όργανα και τον τρόπο διοίκησης δεν αποτελεί προτεραιότητα, ούτε είναι ώριμες οι συνθήκες για να συζητηθούν ή να νομοθετηθούν τώρα».

Είναι ξεκάθαρο. Το ίδιο και στην ανακοίνωση της Συνόδου, έστω πιο κομψά: «Η Σύνοδος επισημαίνει ότι για την ουσιαστική συζήτηση γενικότερων θεσμικών θεμάτων που αφορούν στην Ανώτατη Εκπαίδευση απαιτείται να δοθεί ο απαραίτητος χρόνος διαβούλευσης στα Πανεπιστήμια».

Τα οργανογράμματα

Κατά τ’ άλλα, οι πρυτάνεις ζήτησαν να δοθούν περισσότερες νέες θέσεις μελών ΔΕΠ παρά το ότι «την τελευταία 5ετία έχουν δοθεί στα Πανεπιστήμια 1.500 νέες θέσεις», να ολοκληρωθεί η έγκριση των νέων οργανογραμμάτων καθώς «είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τη συμμετοχή τους στη διαδικασία της κινητικότητας», να διατηρήσει η Πολιτεία την ευθύνη της για τη σίτιση και στέγαση των φοιτητών, να συμμετέχουν τα πανεπιστήμια στον καθορισμό του αριθμού εισακτέων ενώ σε ό,τι αφορά τα ήδη συμφωνημένα, ζητούν πλήρη ελευθερία κινήσεων.

Για παράδειγμα, ζητούν ξενόγλωσσα προπτυχιακά χωρίς την εμπλοκή του Διεθνούς Πανεπιστημίου, προγράμματα εξ αποστάσεως χωρίς τη συνεργασία με το ΕΑΠ (όπως θεσμοθετήθηκε επί ΣΥΡΙΖΑ) και «ουσιαστική απλοποίηση της διαδικασίας διαχείρισης» των μεταπτυχιακών με παράλληλη «απλοποίηση της διαδικασίας αναγνώρισης ξενόγλωσσου προπτυχιακού τίτλου σπουδών για την αποδοχή φοιτητή/τριας σε ΠΜΣ ή/και πρόγραμμα διδακτορικών σπουδών Ελληνικού Πανεπιστημίου».

Ζητούν επίσης και… «απελευθέρωση» των γιατρών: «Πλήρη αλλά μη αποκλειστική απασχόληση των Πανεπιστημιακών Ιατρών, οι οποίοι εργάζονται σε Πανεπιστημιακές Κλινικές ή Εργαστήρια που είναι τοποθετημένα σε Νοσοκομεία του ΕΣΥ».