Το μοναδικό, ίσως, στοιχείο που «μυρίζει» εκλογές στο Πάντειο Πανεπιστήμιο δυο μέρες νωρίτερα είναι οι αφίσες, με κυρίαρχες αυτές των ΔΑΠ, ΠΑΣΠ και το γιγαντοπανό της ΠΚΣ που καλεί τους φοιτητές στις κάλπες.
Και εδώ τα καλέσματα δείχνουν να μη συγκινούν τους φοιτητές και φαίνεται πια να υπάρχει μία παγιωμένη τάση μεγάλου μέρους του φοιτητικού κόσμου να μη λαμβάνει μέρος στα κοινά ήδη από τα πρώτα έτη των σπουδών του.
Πρόκειται για ένα κομμάτι που όχι μόνο απέχει από όλες τις διαδικασίες, αλλά αντιμετωπίζει το Πανεπιστήμιο ως έναν αποστειρωμένο χώρο διδασκαλίας.
«Ζούμε πολύ έντονα την εποχή της αποπολιτικοποίησης, δεν έχει κανένα νόημα να έχεις πολιτική άποψη. Οταν ψηφίζεις κάτι και μετά δεν πραγματοποιείται, σταματάς να πιστεύεις», μας λέει ο Φοίβος, εκπρόσωπος της «Φοιτητικής Πορείας».
«Εγώ δεν έχω ψηφίσει ποτέ και τώρα είμαι στο τέταρτο έτος, τελειώνω» λέει χαρακτηριστικά η Γιάννα, φοιτήτρια στο Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης.
«Είμαι υπέρ τού να μαζεύονται οι φοιτητές ανεξάρτητα, χωρίς κομματική απόχρωση», συνεχίζει απογοητευμένη από το μοντέλο των παρατάξεων.
Τα θέματα που απασχολούν τους φοιτητές ποικίλλουν, από το στεγαστικό και τα δίδακτρα στα μεταπτυχιακά ώς τα πολυσυζητημένα τον τελευταίο καιρό ιδιωτικά πανεπιστήμια, αίτημα στο οποίο δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα η ΔΑΠ.
Ο Γιώργος, που έχει ψηφίσει στο παρελθόν την ΠΑΣΠ, μιλά μεν για την ίδρυση μη κρατικών, μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων, αλλά με αυστηρούς όρους, με μία σχετική διαφοροποίηση από τις θέσεις της Ν.Δ.
Το ενδεχόμενο αυτό αποδοκιμάζεται ξεκάθαρα από τις αριστερές παρατάξεις που υπερασπίζονται το αγαθό της δημόσιας εκπαίδευσης.
Χαρακτηριστικά τα όσα αναφέρει ο Εκτορας, μέλος του BLOCO:
«Η συζήτηση των ιδιωτικών πανεπιστημίων έχει ξεπεράσει την εποχή της, έχει κάνει τον κύκλο της από το 2006 με τη Γιαννάκου και τις κινητοποιήσεις για το άρθρο 16. Η συζήτηση τώρα είναι πόσο δημόσιο θέλουμε το Πανεπιστήμιο και τι δημόσιο είναι αυτό. Μιλούν ακραίες φωνές για ιδιωτικά πανεπιστήμια και δεν έχουν επιχειρήματα».
