Οι καταθέσεις της οικογένειας Φύσσα ολοκληρώθηκαν και αύριο το δικαστήριο έχει καλέσει τρεις φίλους του Παύλου, που ήταν μαζί του το βράδυ της δολοφονίας, να προσέλθουν στο βήμα του μάρτυρα. Οι καταθέσεις τους είναι σημαντικές και αναμένεται να είναι εξονυχιστική η εξέτασή τους από τους συνηγόρους υπεράσπισης των κατηγορούμενων χρυσαυγιτών.
Οι τελευταίοι δεν υπέβαλαν χθες καμία ερώτηση στην αδελφή του Παύλου, Ειρήνη Φύσσα, ενώ ο πατέρας του, Παναγιώτης, αρνήθηκε να απαντήσει στις ερωτήσεις τους. Και οι δύο κατέθεσαν όσα έμαθαν από την κοπέλα και τους φίλους του Παύλου.
«Ούτε εγώ ούτε ο Παύλος ξέραμε ότι η καφετέρια “Κοράλλι” ήταν άντρο χρυσαυγιτών», κατέθεσε ο Παναγιώτης Φύσσας, που μετέβη στο σημείο της δολοφονίας όταν τον ειδοποίησαν ότι έχουν μαχαιρώσει τον γιο του. «Είδα τον Παύλο πεσμένο με τα μάτια ανοιχτά και κοίταξα στο πεζοδρόμιο αν έχει αίμα. Περίμενα να δω πολύ αίμα και δεν είχε καθόλου. Λέω “ευτυχώς, τον έχουν γρατζουνίσει”.
Ρώτησα τη Χρύσα “τι έχει ο Παύλος;”. “Εχει κουραστεί”, μου απάντησε. Ενας αστυνομικός λέει “σηκωθείτε να κάνουμε τη δουλειά μας”. Εκεί πετάγεται η Χρύσα και του λέει “Τώρα, ρε καθίκι, ήρθες; Οταν σε παρακάλαγα, γιατί δεν ερχόσουν;”. Μετά ήρθε το ασθενοφόρο, όταν είδα ότι δεν έβαλε σειρήνα και δεν ανέπτυξε ταχύτητα, κατάλαβα ότι είχε τελειώσει ο Παύλος […] Στο νοσοκομείο με το που κοίταξα τον γιατρό κατάλαβα ότι είχε γίνει. Του λέω “φταίει η καθυστέρηση του ασθενοφόρου;”, μου λέει “όχι, ήταν επαγγελματικό το χτύπημα, έχει στρίψει το μαχαίρι, δεν θα μπορούσαμε τίποτα να κάνουμε”».
Η Ειρήνη Φύσσα είδε για τελευταία φορά τον αδελφό της στις «17 Σεπτεμβρίου, είχε έρθει σπίτι μου, είχαμε περάσει μαζί μια απλή οικογενειακή μέρα, χαιρετηθήκαμε λέγοντας “θα τα πούμε μετά” και αυτό το μετά δεν ήρθε ποτέ. Την επόμενη φορά που είδα τον αδελφό μου ήταν στο νεκροτομείο. Γιατί; Επειδή το τάγμα εφόδου της Νίκαιας ήρθε στο Κερατσίνι για να τον δολοφονήσει. Τα έχω πολύ απλά τα πράγματα στο μυαλό μου. Ξέρω ότι πήγε να δει μπάλα και δεν γύρισε. Δολοφονήθηκε μέσα στη γειτονιά μας […]
Φεύγοντας από την καφετέρια υπήρχαν 10-15 άτομα με όπλα, κράνη, άρβυλα και ρούχα παραλλαγής, υπήρχε αστυνομία στο σημείο. Ο Παύλος και η παρέα απλώς ήθελαν να φύγουν. Δεν μπορούσαν να πάρουν τα αμάξια τους. Περνώντας τον δρόμο πήγαιναν οι άλλοι από πίσω τους και φώναζαν “θα σας γαμήσουμε, κότες”. Ενας φίλος του ρώτησε τον Παύλο “τι κάνουμε τώρα;” και ο Παύλος απάντησε “τώρα τρέχουμε”. Αλλά ο Παύλος δεν έτρεξε και τον χτυπούσαν σε κύματα. Τον χτυπούσαν, έφευγαν, τον ξαναχτυπούσαν, ξαναέφευγαν. Οσο έβλεπαν ότι ο Παύλος δεν πέφτει, μεγάλωνε το μίσος τους».
