Πριν από αρκετές ημέρες και συγκεκριμένα αφού η διευθύντρια των φυλακών Κορυδαλλού είχε ήδη μετατεθεί ως διευθύντρια στο Ψυχιατρείο των φυλακών, έφτασε στην «Εφ.Συν.» ένας ανώνυμος φάκελος με 1,5 επιστολή της προς την ηγεσία του υπουργείου Δικαιοσύνης, στην οποία με αναλυτικό τρόπο παρουσίαζε όλα τα διαχρονικά κακώς κείμενα του συγκεκριμένου σωφρονιστικού καταστήματος.
Την επιστολή συνόδευε ένα ανώνυμο σημείωμα στο οποίο γινόταν λόγος για παράνομες πρακτικές και δράσεις των αρχιφυλάκων που επιδίδονται σε πωλήσεις ειδών σε κρατούμενους και μετακινήσεις «μεγαλοκρατούμενων» σε χώρους μη επιτρεπτούς (αρχειοφυλακείο, καφενείο υπαλλήλων κ.λπ.), ενώ παράλληλα οι υπάλληλοι φέρεται να εκφοβίζονται προκειμένου να σιωπούν.
Τέλος, το ανώνυμο σημείωμα ανέφερε ότι η διευθύντρια μετατέθηκε και στη θέση της μπήκε κάποιος που τα έχει καλά με τους αρχιφύλακες.
Ο ίδιος φάκελος προφανώς πήγε και σε άλλες εφημερίδες που αποφάσισαν να τον δημοσιεύσουν χωρίς φυσικά να ρωτήσουν τη γνώμη των πρωταγωνιστών, δηλαδή της ίδιας της επιστολογράφου, των σωφρονιστικών και του υπουργείου.
Οι καταγγελίες της πρώην διευθύντριας αριθμούν 11 εξαιρετικά προβληματικά καθημερινά ζητήματα στον Κορυδαλλό, με βασικό -κατά τη δική μας γνώμη- την κακοποίηση κρατουμένων από άλλους κρατούμενους, την εισαγωγή ναρκωτικών αλλά και τις παραβάσεις, συχνά με την ανοχή των αρχιφυλάκων.
Σε τρεις ολόκληρες σελίδες η διευθύντρια περιέγραφε σωρεία προβλημάτων που χαρακτηρίζουν για χρόνια (και) το συγκεκριμένο κατάστημα, ενώ στο τέλος ζητούσε από τον υπουργό να μετατεθεί αλλού (σε χώρο με μικρότερη δυναμικότητα), διότι πλέον αδυνατούσε να εκτελέσει τα καθήκοντά της χωρίς να διακυβεύεται συνεχώς η προσωπική της αξιοπρέπεια. Ο υπουργός έκανε δεκτό το αίτημα.
Ο ανώνυμος φάκελος περιείχε μόνο μία σελίδα και μιας δεύτερης επιστολής της διευθύντριας, όπου, ανάμεσα στις επισημάνσεις για την ειδική μεταχείριση μεγαλοκρατούμενων, γινόταν και η εξής αναφορά: ότι την ώρα που παραδίδονταν από άγνωστο άτομο στους φύλακες φιάλες με αλκοόλ με αποδέκτη τον επώνυμο κρατούμενο Θ. Λ., βρίσκονταν στον ίδιο χώρο και κάποια μέλη των Πυρήνων.
Αυτό έγινε και το κεντρικό θέμα στη δημοσίευση των επιστολών στο «Βήμα» με υποβαθμισμένο το σκέλος των σοβαρών καταγγελιών της διευθύντριας για τη συμπεριφορά κρατουμένων και υπαλλήλων.
Ακολουθούσε εκτενής αναφορά στις ενέργειες των ΣΠΦ, αλλά και στη διαφυγή Ξηρού. Μάλιστα γινόταν και η αυθαίρετη εκτίμηση ότι όλα αυτά συμβαίνουν μόνο το τελευταίο διάστημα, τη στιγμή που οι επιστολές δεν είχαν την παραμικρή αναφορά ή χρονικό προσδιορισμό.
Η «Εφ.Συν.» επικοινώνησε με παράγοντες του υπουργείου Δικαιοσύνης και πληροφορήθηκε ότι μόλις εστάλησαν οι επιστολές αυτές αμέσως διαβιβάστηκαν στον αρμόδιο εισαγγελέα, ο οποίος διενεργεί (ειδικά στις φυλακές) και τον πειθαρχικό αλλά και τον ποινικό έλεγχο.
Επίσης πράγματι η διευθύντρια μετατέθηκε στο Ψυχιατρείο του Κορυδαλλού, ενώ καθήκοντα διευθυντή ανέλαβε ο υποδιευθυντής κατά την ιεραρχία.
Εντύπωση ωστόσο προκαλεί το γεγονός ότι ο ανώνυμος φάκελος που έφτασε στην «Εφ.Συν.» και στο «Βήμα» έχει τη σφραγίδα του εισαγγελέα επόπτη των φυλακών, που σημαίνει ότι η διαρροή ή η αφαίρεση έγινε πιθανότατα από το εισαγγελικό γραφείο.
Αυτό είναι εξαιρετικά ανησυχητικό, πολύ δε περισσότερο μιας και όταν ο ανώνυμος φάκελος είχε ήδη φτάσει σε δημοσιογραφικά γραφεία έγινε έκρηξη βόμβας στο αυτοκίνητο του ενός από τους αρχιφύλακες του Κορυδαλλού.
Αυτός εξάλλου ήταν και ο δεύτερος λόγος που η «Εφ.Συν.» δεν δημοσίευσε τη μιάμιση αυτή επιστολή προκειμένου να μην κινδυνέψει κανένας και εφόσον ο εισαγγελέας διενεργούσε ήδη έλεγχο.
Ο πρώτος λόγος είναι ότι η «Εφ.Συν.» δεν είναι «βαποράκι» ανώνυμων επιστολών και υποκλαπέντων εγγράφων.
Είναι δεδομένο ότι η εύθραυστη ισορροπία στις φυλακές και ειδικά σε ό,τι αφορά τα προνόμια των ισχυρών κρατουμένων έχει συχνά δημιουργήσει προβλήματα σε υπαλλήλους, που είτε προσπαθούν να τα περιορίσουν, οπότε γίνονται στόχοι, είτε κάνουν τα στραβά μάτια, οπότε ελέγχονται πειθαρχικά.
Ο γρίφος είναι δύσκολος, εξαιρετικά ζόρικος και είναι εξαιρετικά επιπόλαιο να ρίχνει κανείς λάδι στη φωτιά με αποκλειστικό στόχο την πολιτική εκμετάλλευση, ειδικά όταν είναι προφανές ότι είναι εύκολο να μιλούν όσοι είναι απέξω, τη στιγμή που οι συνέπειες αφορούν όσους είναι μέσα, είτε ως υπάλληλοι είτε ως κρατούμενοι.
