Ποινές στα όρια εξωφρενικών αριθμών, που όμως αντιστοιχούν σε χρόνια κάθειρξης, επιβλήθηκαν χθες από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων στη δεύτερη κατά σειρά δίκη για τον Επαναστατικό Αγώνα.
Αυτές αφορούν κατά κύριο λόγο τον Νίκο Μαζιώτη, στον οποίο εκτός από τα 25 χρόνια που είχε καταδικαστεί στην πρώτη δίκη, τώρα προστέθηκαν -κατά συγχώνευση(!)- άλλα 129, μαζί με την ισόβια καταδίκη.
Στους άλλους δύο συγκατηγορούμενους επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης 34 ετών στον Γ. Πετρακάκο και 13 ετών στον Α. Σταμπούλο.
Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι οι δύο τελευταίοι κρίθηκαν ένοχοι μόνο για συμμετοχή, ενώ ειδικά ο Πετρακάκος κρίθηκε ένοχος και για ληστείες.
Πέρα από κάθε προηγούμενο και με βάση τον εξοντωτικό Νόμο 187Α που εφαρμόζεται αποκλειστικά σε δράστες όταν επικαλούνται για τις κακουργηματικές πράξεις τους συγκεκριμένη ιδεολογία, στην προκειμένη περίπτωση πρόκειται για πραγματική εξόντωση.
Ο Νίκος Μαζιώτης καταδικάστηκε για όλες τις πράξεις που αποδίδονται στον Ε.Α. και για ληστείες.
Η ποινή των ισοβίων τού επιβλήθηκε για την έκρηξη έξω από την Τράπεζα της Ελλάδας, ενώ από τη δικαστική διαδικασία προέκυψε ότι το προειδοποιητικό τηλεφώνημα έγινε πολύ νωρίτερα αλλά, όπως κατέθεσαν μάρτυρες, η τράπεζα είχε δώσει εντολή να μη βγει έξω κανένας υπάλληλος.
Αποτέλεσμα αυτού ήταν μικροτραυματισμοί, εκδορές κ.λπ., που επέφεραν την ποινή των ισοβίων.
Θυμίζουμε εδώ ότι οι τελευταίες συνεδριάσεις του δικαστηρίου έγιναν χωρίς την παρουσία του Νίκου Μαζιώτη στο δικαστήριο, καθώς ο ίδιος αποδέσμευσε τη συνήγορό του από το να ζητήσει άδεια λόγω της αποχής των δικηγόρων.
Ο Νίκος Μαζιώτης ζήτησε διορισμό δικηγόρου, ωστόσο το δικαστήριο δεν ικανοποίησε το αίτημά του, θεωρώντας το παρελκυστικό, και ο κατηγορούμενος αποχώρησε από τη δίκη χωρίς να αγορεύσει γι’ αυτόν συνήγορος.
Μετά την ανακοίνωση της απόφασης επικοινωνήσαμε με τη δικηγόρο του Μαζιώτη και της ζητήσαμε ένα μικρό σχόλιο.
Η κυρία Αννυ Παπαρούσου μάς δήλωσε ότι πρόκειται για μια πρωτοφανή ποινή:
«Η απόφαση αυτή ελήφθη ενσωματώνοντας ακραίες δικονομικές παραβιάσεις, όπως είναι η απόφαση να στερηθεί ο κατηγορούμενος αυτός τον φυσικό ή και τον διορισμένο συνήγορό του στο στάδιο της εισαγγελικής πρότασης και της απαγγελίας της δικαστικής απόφασης».
Ο Νίκος Μαζιώτης μπορεί να θεωρεί τον εαυτό του αγωνιστή και τις πράξεις του συνέπεια της πορείας που έχει επιλέξει.
Στην πορεία αυτή δεν σκότωσε, ούτε καν τραυμάτισε σκόπιμα κανέναν. Οσο απεχθείς κι αν είναι όμως οι επιλογές του, οι εξοντωτικές αυτές ποινές ξεπερνούν κάθε μέτρο στην απόδοση δικαίου, αλλά ακόμα και την ίδια τη λογική.
Ο νόμος 187Α, που «αναπροσαρμόστηκε» στη συγκυρία της τρομοκρατίας, προκαλεί αυτές τις παράλογες αποφάσεις.
Υπάρχει, άλλωστε, και εφαρμόζεται η ήδη σκληρή διάταξη του 187.1 του Π.Κ. για τις εγκληματικές οργανώσεις και ο 187Α πρέπει να καταργηθεί.
Η εξόντωση του οποιουδήποτε κατηγορούμενου δεν μπορεί να αποτελεί ποτέ στόχο της Δικαιοσύνης.
Την ίδια ώρα, άλλη μία ακατανόητη δικαστική πρακτική έρχεται να ανατρέψει τους κανόνες δικαίου, όπως τουλάχιστον μέχρι σήμερα τους γνωρίζαμε.
Στον Κορυδαλλό έχει αρχίσει η δίκη για την υπόθεση του σχεδίου απόδρασης μελών των Πυρήνων της Φωτιάς από τις φυλακές.
Στις τρεις καθορισμένες συνεδριάσεις του Τριμελούς Εφετείου κακουργημάτων η δίκη αναβάλλεται λόγω της αποχής των δικηγόρων.
Στην υπόθεση αυτή κατηγορούνται μεταξύ άλλων η μητέρα και η σύντροφος του Γ. Τσάκαλου. Μάλιστα, οι δύο γυναίκες παρέμειναν για πολλούς μήνες προφυλακισμένες και τελικά αποφυλακίστηκαν με αυστηρότατους όρους και κατ’ οίκον περιορισμό.
Το απίστευτο όμως που συμβαίνει στη δικαστική αίθουσα είναι η απουσία των δύο γυναικών δεδομένου ότι (ακόμα) δεν τους έχει παραχωρηθεί το «δικαίωμα» να παρίστανται στη δίκη.
Οι συνήγοροι υπεράσπισης έχουν κάνει αλλεπάλληλα αιτήματα στην έδρα να συμβάλει στο να μπορούν να παραστούν οι δύο γυναίκες στο δικαστήριο, αλλά το προεδρείο δηλώνει αναρμόδιο.
Εν αναμονή λοιπόν κάποιου σχετικού βουλεύματος που θα αποφανθεί για το αν και με ποιον τρόπο θα καταφέρουν η Αθηνά Τσάκαλου και η Εύη Στατήρη να παρευρεθούν στο δικαστήριο, προς το παρόν δίνουν παρουσία οι δικηγόροι τους!
