Ξεκινούν σήμερα οι απολογίες των πέντε κατηγορουμένων στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών για την υπόθεση της έκρηξης στους Αμπελόκηπους από την οποία έχασε τη ζωή του ο Κυριάκος Ξυμητήρης, με τη διαδικασία να οδεύει προς το τέλος.
Η κατηγορούμενη Μαριάννα Μανουρά, κατά την τοποθέτησή της στο τέλος της διαδικασίας, σημείωσε χαρακτηριστικά ότι «για μένα φυσιολογικό είναι να αγωνιζόμαστε… Ο αγώνας μας δεν είναι ενάντια στην κοινωνία, αλλά στις συνθήκες που ζει η κοινωνία».
Κατά τη χθεσινή διαδικασία μάρτυρες και συνήγοροι έκαναν λόγο για «πρόχειρο βούλευμα» και για κατηγορητήριο που επιχειρεί να καλύψει τα κενά του μέσω του άρθρου 187Α. Οπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά, «υπάρχει κενό στη δικογραφία και αυτό το κενό καλύπτεται από τον 187Α», ενώ μάρτυρας υπεράσπισης παρομοίασε τη δικογραφία με «ένα παζλ Φρανκενστάιν», που «προσπαθούμε να φτιάξουμε χωρίς τα κομμάτια».
O όρος «βόμβα»
Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε και στο γεγονός ότι, σύμφωνα με την υπεράσπιση, «καθ’ όλη τη διάρκεια της εξέτασης χρησιμοποιήθηκε ο όρος “βόμβα” παρότι δεν βρέθηκαν υπολείμματα εκρηκτικού μηχανισμού», στοιχείο που, όπως καταγγέλλεται, επιχειρεί να προδιαμορφώσει εντυπώσεις και να επηρεάσει τη διαδικασία, πράγμα που επισήμανε και η κατηγορούμενη Μαριάννα Μανουρά.
Μάρτυρες από το κοινωνικό και πολιτικό περιβάλλον των κατηγορουμένων ανέδειξαν την προσωπικότητα και τη διαδρομή τους, επιμένοντας ότι δεν προκύπτει πρόθεση «εκφοβισμού του πληθυσμού», βασικό στοιχείο για τη στοιχειοθέτηση κατηγοριών «τρομοκρατίας». Αντίθετα, έκαναν λόγο για στοχοποίηση πολιτικών ταυτοτήτων και για μια επαναλαμβανόμενη πρακτική ποινικοποίησης του αναρχικού χώρου.
Συγκεκριμένα, στο βήμα του μάρτυρα προς υπεράσπιση της Μαριάννας Μανουρά ανέβηκε ένας Γερμανός αναρχικός, ο οποίος ανέδειξε το ιδεολογικό πλαίσιο των αγώνων στους οποίους εντάσσονται, τονίζοντας ότι «συνδεόμαστε επειδή έχουμε κοινούς στόχους και όχι επειδή κάποτε συναντηθήκαμε». Αναφέρθηκε στην ιστορική εμπειρία του ίδιου και της χώρας του, υποστηρίζοντας πως «τα εγκλήματα τα διέπραξε ολόκληρο το κρατικό σύστημα» και καταλήγοντας ότι «πρέπει να αγωνιζόμαστε στην καρδιά του κτήνους», απορρίπτοντας παράλληλα κατηγορηματικά κάθε σύνδεση του επαναστατικού αγώνα με την τρομοκρατία.
Πολιτική δίωξη
Ξεχωριστή ήταν και η κατάθεση μάρτυρα υπεράσπισης της Δήμητρας Ζ., η οποία περιέγραψε την κατηγορούμενη ως ενεργό και συνειδητοποιημένο μέλος συλλογικών διαδικασιών, υπογραμμίζοντας πως «δεν υπάρχουν στοιχεία που να τη συνδέουν με τη συγκεκριμένη υπόθεση». Στάθηκε ιδιαίτερα στο κατηγορητήριο, κάνοντας λόγο για αυθαίρετες συνδέσεις επιμέρους στοιχείων, σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι «προσπαθούμε να φτιάξουμε ένα παζλ χωρίς να έχουμε τα κομμάτια… είναι ένα παζλ Φρανκενστάιν». Παράλληλα, επισήμανε ότι η δίωξη δεν πλήττει μόνο την ίδια την κατηγορούμενη, αλλά συνολικά τον πολιτικό χώρο στον οποίο ανήκει.
Από την πλευρά των συγγενών, οι καταθέσεις ανέδειξαν τις προσωπικές διαδρομές και τις επιπτώσεις της δίωξης. Ο πατέρας της Δήμητρας Ζ. στην κατάθεσή του μίλησε για ένα «ήρεμο και ευαισθητοποιημένο παιδί», περιγράφοντας την ακαδημαϊκή της πορεία και την αιφνιδιαστική εμπλοκή της στην υπόθεση, ενώ υπογράμμισε ότι «επέστρεψε οικειοθελώς για να πει την αλήθεια της». Αντίστοιχα, η μητέρα του Δημήτρη Π. κατήγγειλε ότι ο γιος της παραμένει προφυλακισμένος «για κάτι που δεν έχει καμία σχέση».
