ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Δανάη Κισκήρα - Μπαρτσώκα
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

«Δεν έχω έρθει εδώ για να υποδυθώ ότι όλο το κατηγορητήριο είναι μια σκευωρία εναντίον μου, είμαι εδώ να αναλάβω την πολιτική ευθύνη των πράξεων και των αποφάσεών μου. Παρ’ όλα αυτά, δεν θα χαραμίσω λεπτό από την ελευθερία μου για πράξεις που δεν έκανα». Με αυτά τα λόγια και αναλαμβάνοντας πλήρως την πολιτική ευθύνη της υπόθεσης της έκρηξης στο διαμέρισμα της οδού Αρκαδίας τον Οκτώβριο του 2024, η Μαριάννα Μανουρά έδωσε το στίγμα της κατά την έναρξη της δίκης ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων.

Στο εδώλιο του κατηγορουμένου, στο πλαίσιο ενός νομικού παραλογισμού, κάθισαν πέντε άτομα: η Μαριάννα, η οποία βρισκόταν στο διαμέρισμα την ώρα της έκρηξης, η Δήμητρα Ζ. και ο Δημήτρης Π., των οποίων η μοναδική εμπλοκή στην υπόθεση παραμένει η ενασχόλησή τους με τα κλειδιά του διαμερίσματος της οδού Αρκαδίας (πράγμα που επισημαίνει και στην απολογία της η πρώτη κατηγορούμενη) και ο Νίκος Ρωμανός και ο Α.Κ., που βρίσκονται στη φυλακή για ένα δακτυλικό αποτύπωμα σε κινητό αντικείμενο και συγκεκριμένα σε μια σακούλα σκουπιδιών.

Με την έναρξη της διαδικασίας, η υπεράσπιση κατέθεσε ένσταση αναρμοδιότητας του δικαστηρίου, υποστηρίζοντας ότι τα αποδιδόμενα αδικήματα έχουν πολιτικό χαρακτήρα και, ως εκ τούτου, η υπόθεση θα έπρεπε να εκδικαστεί από Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο. Το δικαστήριο απέρριψε την ένσταση, καθώς και άλλες προκαταρκτικές ενστάσεις. Σημειώνεται δε πως η δίκη προσδιορίστηκε χρονικά μόλις έναν μήνα πριν από τη συμπλήρωση του ανώτατου ορίου των 18 μηνών προσωρινής κράτησης για τους κατηγορούμενους.

Και οι πέντε κατηγορούμενοι αρνήθηκαν τις κατηγορίες που τους αποδίδονται, με τη συνήγορο υπεράσπισης του Νίκου Ρωμανού, Μαρίνα Δαλιάνη, να τονίζει πως «είναι απολύτως ξένος με αυτήν τη δικογραφία. Τον αφορά ένα ελάχιστο κομμάτι της σχετικά με δακτυλικό αποτύπωμα σε ένα αδιάφορο κινητό αντικείμενο. Δεν θα έπρεπε καν να παραπεμφθεί».

«Είμαι αναρχική και αναρχικός ήταν και ο Κυριάκος Ξυμητήρης που ήταν στο διαμέρισμα. Ο Κυριάκος Ξυμητήρης ως ένοπλος αγωνιστής πήρε συγκεκριμένες αποφάσεις που τον οδήγησαν στο διαμέρισμα και εγώ ως σύντροφός του πήρα άλλες αποφάσεις για να τον βοηθήσω. Οι αποφάσεις αυτές ήταν και πολιτικές και συνειδητές», δήλωσε κατά την εναρκτήρια τοποθέτησή της η Μαριάννα και πρόσθεσε πως «θα προσπαθήσω καθ’ όλη τη διάρκεια της δίκης να καταδεικνύω το γεγονός ότι είμαστε δύο στρατόπεδα σε έναν πόλεμο. Και στον πόλεμο αυτό, εγώ έχω τη θέση της πολιτικής κρατούμενης».

«Η 31η Οκτωβρίου αποτελεί μια ρωγμή στη ζωή μου. Θα την προστατεύσω για τη μνήμη του συντρόφου μου. Θα ήθελα να καταστήσω σαφές προς τους κατοίκους της πολυκατοικίας ότι η έκρηξη προφανώς δεν ήταν κάποιο αποτέλεσμα οργανωμένου σχεδίου. Η έκρηξη αυτή κόστισε τη ζωή του συντρόφου μου Κυριάκου Ξυμητήρη και επέφερε τον δικό μου βαρύ τραυματισμό και αποτελεί το πιο τραγικό συμβάν στη ζωή μου, αυτό με το μεγαλύτερο κόστος και απώλεια» είπε η κατηγορούμενη. Συνέχισε απευθυνόμενη προς τους κατοίκους της πολυκατοικίας: «Ο πολιτικός χώρος στον οποίο ανήκουμε δεν συνάδει με λογικές παράπλευρων απωλειών. Οποιος επιλέγει να επιτεθεί με τέτοια μέσα ενάντια στο σύστημα -και μόνο ενάντια σε αυτό- λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας» και ευχαρίστησε τους ανθρώπους που της έδωσαν τις πρώτες βοήθειες στο σημείο.

Αναφερόμενη στο κατηγορητήριο είπε ότι «η κατηγορούσα αρχή διέταξε ένα κατηγορητήριο με μόνα στοιχεία τη συγκεκριμένη έκρηξη και τις υποθέσεις της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας. Αρνούμαι σαφέστατα την ύπαρξη της οργάνωσης».

Εκτενής ήταν και η αναφορά της στον σύντροφό της που έχασε τη ζωή του στο διαμέρισμα της οδού Αρκαδίας, χαρακτηρίζοντάς τον ευαίσθητο επαναστάτη και υπέροχο άνθρωπο. «Πέρα όμως από τους πέντε κατηγορούμενους, υπάρχει ένα έκτο άτομο που δεν βρίσκεται εδώ σήμερα στη ζωή μας. Εχασε τη ζωή του αγωνιζόμενος για έναν καλύτερο κόσμο. Μιλάω για τον σύντροφό μου, Κυριάκο Ξυμητήρη. Ο Κυριάκος αγαπούσε τη ζωή, όχι μόνο τη δική του αλλά και των άλλων».

Δήλωση άρνησης της κατηγορίας έκανε και η δεύτερη κατηγορουμένη, Δήμητρα Ζ., η οποία δήλωσε αναρχική και σημείωσε: «Θέλω να κάνω ξεκάθαρο ότι βρίσκομαι εδώ για να προστατεύσω την ελευθερία μου μέχρι τέλους, την οποία μου στερήσατε εδώ και ενάμιση χρόνο», ενώ έκανε λόγο για ένα κατηγορητήριο που «συντάχθηκε μέσα σε μια νύχτα περί τρομοκρατίας, το οποίο πάτησε πάνω στην ποινικοποίηση μιας φιλικής σχέσης, στην ποινικοποίηση του πολιτικού φρονήματος και στην ποινικοποίηση συντροφικών και φιλικών σχέσεων. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο».

Ενώπιον του δικαστηρίου κατέθεσαν δύο ιδιοκτήτες διαμερισμάτων της πολυκατοικίας στην οποία δημιουργήθηκαν φθορές.

«Ενάμιση χρόνο μετά την έκρηξη, οι ιδιοκτήτες ή ενοικιαστές διαμερισμάτων της πολυκατοικίας μένουν σε ξενοδοχεία με έξοδα του κράτους», κατέθεσε ο πρώτος μάρτυρας, ενώ συμπλήρωσε ότι ουδείς έχει αποζημιωθεί ακόμη για την οικοσκευή, ενώ στο κτίριο διενεργεί εργασίες αποκατάστασης η ΤΕΡΝΑ.

Την αποκατάσταση του κτιρίου με συνολικά 44 ακίνητα, εκ των οποίων 9 επαγγελματικοί χώροι, έχει αναλάβει το Δημόσιο με ιδιωτική δωρεά της εταιρείας. Οπως περιέγραψε στο δικαστήριο ο μάρτυρας, «μία εβδομάδα μετά την έκρηξη, μας επέτρεψαν και μπήκα στην πολυκατοικία… Εβλεπα τζαμαρίες σπασμένες. Η σκάλα ήταν σπασμένη. Οι κολόνες έδειχναν να είχαν μετακινηθεί. Τα συνεργεία που δουλεύουν τώρα μέσα κάνουν υποστυλώματα, ενισχύουν τις κολόνες. Εχουν γκρεμίσει όλους τους τοίχους…». Ο δεύτερος μάρτυρας, μιλώντας για τη στιγμή που είδε το διαμέρισμά του, είπε: «Με το που το αντίκριζες έλεγες: αν ήμουν εδώ μέσα μπορεί και να μην υπήρχα».

Η δίκη συνεχίζεται σήμερα.