«Μου χρωστάνε την ελευθερία μου και δεν τους χρωστώ απολύτως τίποτα». Αυτές οι έντεκα λέξεις από την επιστολή του Νίκου Ρωμανού στην «Εφ.Συν.» συμπυκνώνουν την απόλυτη αλήθεια για την υπόθεσή του.
Ο ίδιος κάνει λόγο για «δικαστική ομηρία καφκικού χαρακτήρα» και επαναλαμβάνει για ακόμα μία φορά ότι δεν έχει καμία σχέση με την έκρηξη στην οδό Αρκαδίας. Περιγράφει τη συνεχόμενη ανά τα χρόνια στοχοποίησή του από τις διωκτικές αρχές, που είχε στόχο και αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός «ενόχου παντός καιρού». Παράλληλα αναφέρεται στην πολιτική εργαλειοποίηση που στήθηκε πάνω στο πρόσωπό του, σε ένα «χυδαίο παιχνίδι πολιτικού μάρκετινγκ» όπου τον πούλησαν «ως τηλεοπτικό προϊόν προς κατανάλωση από ένα συντηρητικό και φοβικό εκλογικό ακροατήριο».
Στην πεντασέλιδη επιστολή του, την οποία κλείνει συμβολικά με ένα δακτυλικό αποτύπωμα, ο Νίκος Ρωμανός ξεκαθαρίζει ότι δεν πρόκειται να κάτσει με σταυρωμένα τα χέρια, ούτε να υποκλιθεί «μπροστά στην ασυδοσία και την αλαζονεία αυτών που παίζουν στα ζάρια του πολιτικού τζόγου με ζωές ανθρώπων για να εξυπηρετήσουν τις πολιτικές τους καριέρες».
