Στη Ζάκυνθο, μία από τις πλατείες της οποίας θα μετονομαστεί σύντομα σε πλατεία Θυμάτων Τεμπών, βρέθηκε το Σάββατο 7 Ιουνίου η Μαρία Καρυστιανού, προσκεκλημένη της «Πρωτοβουλίας για τα Τέμπη – Ζάκυνθος», σε μια φορτισμένη εκδήλωση με σκοπό «Να μην ξεχαστεί το έγκλημα των Τεμπών», παρουσία και της επιζήσασας Αλεξάνδρας Τσακίρη.
Την ώρα που συστηνόμασταν, παρατήρησα πόσο λεπτοί ήταν οι ώμοι της, αυτοί οι ώμοι που σηκώνουν τόση ευθύνη, τόση προσδοκία και τόση χλεύη. Είναι η εμβληματική Μαρία Καρυστιανού, που όλη την ημέρα παλεύει για τη δικαίωση 57 ψυχών και, όταν γυρίζει στο σπίτι της το βράδυ, το πένθος είναι εκεί και την περιμένει και ας μην προλαβαίνει να το ζήσει… Δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει την εφημερίδα μας που τόσο στηρίζει τον αγώνα των συγγενών.
- Υπάρχει η Μαρία Καρυστιανού, πρόεδρος του Συλλόγου Πληγέντων Δυστυχήματος «Τέμπη 2023», που παλεύει όλη μέρα για δικαίωση, και υπάρχει και η Μαρία που γυρίζει το βράδυ στο σπίτι της. Μιλήστε μας για αυτές τις «δύο σε μία» γυναίκες.
Είναι κάπως όπως το λέτε. Είναι πλέον ένα πράγμα: ξεκινάω το πρωί και κοιτάζω τα νομικά ζητήματα, πηγαίνω στο ιατρείο, γυρίζω το βράδυ και ξανακοιτάζω τα νομικά. Δεν ξέρω πώς γίνεται αυτό. Κρατάω συνεχώς απασχολημένο το μυαλό μου και αυτό με βοηθάει. Ενώ έχουν περάσει δυόμισι χρόνια, εγώ, από άποψη αντοχών, αισθάνομαι ότι ξεκίνησα χθες.
- Είναι αλήθεια ότι δεν έχετε προλάβει να πενθήσετε;
Ναι. Υπάρχουν, όμως, πολλές μικρές στιγμές, π.χ., ανάμεσα στα ραντεβού μου στο ιατρείο, που πηγαίνω σε έναν μικρό χώρο και κλαίω και λέω: «Μου λείπεις, παιδί μου, πόσο ήθελα να σ’ ακούσω!». Συνέρχομαι και συνεχίζω. Εχοντας επιτρέψει στον εαυτό μου να έχει αυτά τα μικρά ξεσπάσματα, ισορροπώ και είμαι πλήρως λειτουργική.
Εμείς αποκαλύψαμε την επιστολή που έστειλε ο πρωθυπουργός στον Ισίδωρο Ντογιάκο για να αλλάξει ο ανακριτής και να μπει ο εντεταλμένος Σωτήρης Μπακαΐμης, ο οποίος επιλέγει και εξαφανίζει τα στοιχεία
- Πώς νιώσατε όταν, τρεις μήνες μετά το έγκλημα των Τεμπών, ο κόσμος έδωσε 41% στην ίδια κυβέρνηση και οι Σερραίοι ξαναέβγαλαν βουλευτή τον Κώστα Αχ. Καραμανλή;
Απογοήτευση ένιωσα, εννοείται, αλλά δεν αποκαρδιώθηκα. Εμείς θα δίναμε τον αγώνα μας ούτως ή άλλως. Τώρα, με τις εμπειρίες που έχω και βλέποντας τον κόσμο που ψήφισε να βγαίνει στους δρόμους δύο χρόνια μετά, θεωρώ ότι ήταν παγωμένος και είχε πιστέψει ότι θα λειτουργούσε η Δικαιοσύνη. Επίσης, το 41% δεν το δέχομαι, γιατί νικήτρια ήταν η αποχή. Οσον αφορά τις Σέρρες, είναι το κατεξοχήν παράδειγμα της σχέσης συναλλαγής με τους πολιτικούς. Αλλωστε, ένα ρουσφέτι ήταν τοποθετημένο και σ’ εκείνη την τόσο νευραλγική θέση… Τώρα, όμως, κάθε φορά που απογοητεύομαι, φέρνω την εικόνα της 26ης Ιανουαρίου και της 28ης Φεβρουαρίου. Δεν κάνουμε πίσω, έχουμε μαζί μας εκατομμύρια ανθρώπους.
- Υπάρχουν στιγμές που λυγίζετε;
Ναι, υπάρχουν στιγμές που λυγίζω· όχι ως προς τον στόχο μου, αλλά ως προς την κρατούσα αντίληψη ότι δεν μπορεί να αλλάξει κάτι, ότι δεν υπάρχει διάκριση των εξουσιών κ.λπ. Εγώ, όμως, πιστεύω στο Σύνταγμα. Ξέρω πως έχουμε απέναντί μας τη Δικαιοσύνη και όχι δίπλα μας. Ο κ. Μητσοτάκης έκανε το επιτελικό κράτος και ελέγχει τους πάντες. Και αυτό το κάνει μπροστά στα μάτια 300 βουλευτών που για άλλο λόγο τους έχουμε ψηφίσει. Πώς το ανέχονται;
- Υπάρχουν πολλές διαφορετικές προσεγγίσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης όσον αφορά την πρότασή σας που συζητείται αύριο στη Βουλή.
Εμείς αποκαλύψαμε την επιστολή που έστειλε ο πρωθυπουργός στον Ισίδωρο Ντογιάκο για να αλλάξει ο ανακριτής και να μπει ο εντεταλμένος Σωτήρης Μπακαΐμης, ο οποίος επιλέγει και εξαφανίζει τα στοιχεία. Μάλιστα, η Ενωση Δικαστών και Εισαγγελέων έκανε αυστηρή δήλωση για αυτό το γεγονός. Αυτό που έκανε ο κ. Μητσοτάκης είναι ευθεία παρέμβαση στο έργο της Δικαιοσύνης. Ζητάμε από τους βουλευτές να σταθούν άφοβα δίπλα μας, έξω από την κομματική γραμμή! Να μιλήσουν έγκαιρα, όχι μόνο όταν ανεξαρτητοποιούνται. Τους ρωτώ: Τι στάση θα κρατήσουν απέναντι στο δίκαιο; Η αλήθεια είναι ότι περιμέναμε περισσότερα πράγματα από την αντιπολίτευση. Μας στηρίζουν κάποιοι βουλευτές και εμείς δεχόμαστε τη συνδρομή τους, αλλά δεν θα κλείσουμε τα μάτια αν ένα κόμμα που φαίνεται ότι μας στηρίζει κάνει κάτι που πηγαίνει κόντρα στον σκοπό μας ή στις αρχές μας. Δεν είμαστε του δόγματος «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου»… Εμείς έχουμε σκοπό μόνο τη δικαίωση! Καλοδεχούμενη η στήριξη βουλευτών και της Νέας Δημοκρατίας.
- Πώς νιώθετε όταν παραποιούν παλιότερες φωτογραφίες σας και σας λένε ότι κάνατε μπότοξ, ότι στοχεύετε σε πολιτική καριέρα, πως είναι καλύτερα να απευθυνθείτε στην Παναγία για παρηγοριά και άλλα τέτοια;
Οταν εμείς μιλάμε για δικαίωση 57 ψυχών, για συγκάλυψη, για ισονομία, και οι άλλοι το μόνο που έχουν να αντιπαραθέσουν είναι στιλιστικά θέματα, αυτό σημαίνει ότι μέχρι εκεί φτάνουν και ότι δεν έχουν επιχειρήματα, αλλά φοβούνται.
- Μιλήστε μου για τη συνάντησή σας με άλλη μια μάνα που ακουμπάει πάνω της η Ελλάδα: τη Μάγδα Φύσσα.
Ενιωσα μεγάλη συγκίνηση που στάθηκα δίπλα σε έναν τόσο δυνατό άνθρωπο, που δεν φοβήθηκε να φωνάξει το δίκιο της, που έκλεισε τα αυτιά της και τα μάτια της στις απειλές και στις συκοφαντίες. Πήρα πολλή δύναμη από την κ. Φύσσα. Αν όλοι μιλούσαμε, το κακό θα ντρεπόταν να βγει.
Αλεξάνδρα Τσακίρη, επιζήσασα
«Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι δεν θα τιμωρηθεί κανείς!»
Η Αλεξάνδρα Τσακίρη επέζησε της τραγωδίας των Τεμπών. Ενα παιδί που έκανε «αυτό το δολοφονικό ταξίδι». Μεταξύ άλλων, μας είπε: «Ημασταν στο λεωφορείο όπου μας είχαν βάλει εμάς τους επιζώντες και τηλεφωνούσαν οι συγγενείς ψάχνοντας τους δικούς τους και έλεγαν ονόματα, κι εμείς σηκωνόμασταν όρθιοι και τα φωνάζαμε, αλλά δεν παίρναμε απάντηση και ευχόμασταν απλώς να ήταν σε άλλο λεωφορείο. Νιώθαμε τύψεις που ζούσαμε εμείς και οι άλλοι είχαν “φύγει”. Εχουμε ακόμη ο ένας τον άλλον. Οταν είδα τα αποτελέσματα των εκλογών, ήμουν σε σοκ. Ελεγα “Ποιος ψήφισε τους δολοφόνους μας;”. Από τον Μάρτιο του 2023, τελικά με κάλεσαν, με δική μου πρωτοβουλία, να καταθέσω τον Οκτώβριο του 2024. Μάλιστα, ο ανακριτής άρχισε να μου λέει “Μήπως δεν θυμάσαι καλά;” και τέτοια. Προσπαθούσε να μου αλλάξει την κατάθεση!»
Η εκδήλωση για τα Τέμπη στη Ζάκυνθο
Η απόδοση δικαιοσύνης χρέος μας
Την εκδήλωση για τα Τέμπη άνοιξε ο Γιάννης Ποταμίτης με ένα τραγούδι του γραμμένο για αυτή την τραγωδία και κατόπιν μίλησαν οι εκπρόσωποι των συνδιοργανωτών, με συντονίστρια τη Φένια Ρουκανά από την «Πρωτοβουλία για τα Τέμπη – Ζάκυνθος».
Ο Ζώης Βλανταρίδης και ο Νίκος Μανώλας από τον Φοιτητικό Σύλλογο του Ιονίου Πανεπιστημίου μίλησαν για τους συνομηλίκους τους «με τα μεγάλα όνειρα» και είπαν πως «εκείνη τη μοιραία νύχτα δεν χάθηκαν μόνο κάποιες ζωές, αλλά φίλοι, παρέες και οικογένειες».
Η Ειρήνη Λαγωπόδη, εκπρόσωπος του Συλλόγου Εργαζομένων Νοσοκομείου Ζακύνθου, τόνισε: «Δεν ζητάμε εξιλαστήρια θύματα, ζητάμε ευθύνη και λογοδοσία!».
Ο Νίκος Ποταμίτης, εκπροσωπώντας την Ενωση Νοσοκομειακών Ιατρών Ζακύνθου, αναφέρθηκε στο τραύμα. «Στην Ιατρική μας έμαθαν πώς να θεραπεύουμε», είπε, «δεν μας έμαθαν όμως ουσιαστικά πώς να προλαμβάνουμε, όχι τόσο τη νόσο, αλλά το τραύμα». Μίλησε, επίσης, για «το 10% του παγκόσμιου εισοδήματος που πηγαίνει για να κομματιάζουμε τους ζωντανούς, όπως συμβαίνει στην Παλαιστίνη».
Η Εφη Λάζου, από τον Σύλλογο Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ζακύνθου, κλαίγοντας, απηύθυνε στη Μαρία Καρυστιανού ένα «ευχαριστώ». «Σας ευχαριστούμε γιατί παλεύετε και για τα δικά μας παιδιά! Σας ευχαριστούμε γιατί ξυπνάτε τις κοιμισμένες μας ψυχές. Νομίζω πως μπορούμε να πούμε πως αυτά τα παιδιά γέννησαν τις μάνες τους!».
Από τον Σύλλογο Ξενοπουλείου Παιδικής Βιβλιοθήκης μίλησε η Κατερίνα Δεμέτη, φανερά συγκινημένη, η οποία παρομοίασε «την ανοσία στην οποία περιέρχεται λίγο λίγο η κοινωνία μας –μέσα από τα ΜΜΕ, μέσα από αθωωτικά πορίσματα κ.λπ.– με την ιστορία εκείνου του βασιλιά που έπαιρνε κάθε μέρα μια μικρή δόση δηλητήριο για να μπορέσει να αποκτήσει ανοσία και να μην κινδυνεύει από τους εχθρούς του».
Ο Ιωάννης Γιατράς, πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Ζακύνθου, αναφέρθηκε στο «σάπιο σύστημα που εκμεταλλεύεται τα χρήματα του ελληνικού λαού χωρίς να κάνει έργα, που ανέχεται να προκαλείται βλάβη σε ατομικά ή κοινωνικά αγαθά, διαπράττοντας κρατικά-εταιρικά εγκλήματα. Γι’ αυτό, η απόδοση δικαιοσύνης για τα Τέμπη θα είναι οδηγός για ό,τι συμβεί στο μέλλον».
Ο Γιώργος Μοθωναίος, πρόεδρος του ΤΕΕ Ζακύνθου, επισήμανε «τις υποχρεώσεις του ΟΣΕ, αρχικά, και κατόπιν των εταιρειών που φτιάχτηκαν αργότερα, για διαχείριση, συντήρηση, λειτουργία, εκσυγχρονισμό και επέκταση του σιδηροδρομικού δικτύου της Ελλάδας, με τα γνωστά μοιραία αποτελέσματα!».
