Με απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, κρίθηκε –κατά πλειοψηφία– ότι ο καθορισμός ενός τεκμαρτού (δηλαδή προσδιορισμένου με βάση αντικειμενικά κριτήρια και όχι πραγματικά στοιχεία) ελάχιστου καθαρού εισοδήματος για όσους ασκούν ατομική επιχειρηματική δραστηριότητα δεν παραβιάζει το Σύνταγμα και είναι, επομένως, θεσμικά ανεκτός.
Η κρίσιμη αυτή απόφαση, η οποία λήφθηκε σε διάσκεψη κεκλεισμένων των θυρών στις 14 Απριλίου και 2 Μαΐου 2025, αφορά τον νόμο 4172/2013 (άρθρα 28Α-28Δ), στον οποίο προβλέπεται ότι η φορολογική διοίκηση μπορεί να καθορίζει τεκμαρτά ένα ελάχιστο εισόδημα για κάθε επιχειρηματία, ανεξαρτήτως του τι έχει δηλώσει ο ίδιος.
Το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο απέρριψε αιτήσεις ακύρωσης που είχαν κατατεθεί κατά της απόφασης του διοικητή της ΑΑΔΕ (Α1055/2024), η οποία καθορίζει τη διαδικασία με την οποία μπορούν οι φορολογούμενοι να αμφισβητήσουν το τεκμαρτό εισόδημά τους.
Παρά τη συνταγματικότητα του μέτρου, το ΣτΕ δίνει τη δυνατότητα σε κάθε φορολογούμενο που διαφωνεί με το ποσό που του καταλογίστηκε να το αμφισβητήσει, είτε υποβάλλοντας αίτημα ελέγχου στην αρμόδια ΔΟΥ είτε ασκώντας ενδικοφανή προσφυγή στη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) κατά της πράξης προσδιορισμού του φόρου είτε καταθέτοντας προσφυγή στα διοικητικά δικαστήρια σε περίπτωση απόρριψης της προσφυγής από τη ΔΕΔ.
Αν μεσολαβήσει νέα πράξη διορθωτικού προσδιορισμού από τη φορολογική αρχή, τότε και αυτή μπορεί να προσβληθεί με τον ίδιο τρόπο, ενώ η όποια απόρριψη από τη ΔΕΔ εντάσσεται στην ήδη εκκρεμή δίκη.
