Η πολύκροτη υπόθεση των υποκλοπών, του μεγαλύτερου σκανδάλου της Μεταπολίτευσης, οδηγείται τελικά στο ακροατήριο, με τη δίκη να έχει προσδιοριστεί για τις 5 Μαρτίου 2025. Η διαδικασία θα διεξαχθεί στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο της Αθήνας, όπου θα κληθούν να λογοδοτήσουν τέσσερα πρόσωπα που φέρονται να συνδέονται με τη λειτουργία και τη διάδοση του παράνομου λογισμικού παρακολούθησης Predator.
Στο εδώλιο θα καθίσουν ο Γιάννης Λαβράνος, ο οποίος εμφανίζεται ως πραγματικός δικαιούχος της εταιρείας Krikel, καθώς και οι Φέλιξ Μπίτζιος, Ταλ Ντίλιαν και Σάρα Χαμού, ιδιοκτήτες της Intellexa, της εταιρείας που κατασκευάζει και διαχειρίζεται το Predator.
Οι κατηγορίες που τους αποδίδονται αφορούν πλημμελήματα για παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών. Σύμφωνα με την Εισαγγελία, η δικαστική έρευνα κατέληξε στο ότι υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις για τους συγκεκριμένους κατηγορούμενους.
Υποβάθμιση
Ωστόσο, η απόφαση να περιοριστεί η δίωξη σε πλημμεληματικές κατηγορίες έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, με πολλούς να υποστηρίζουν ότι υποβαθμίζει τη σοβαρότητα της υπόθεσης, παρά την ύπαρξη στοιχείων που συνδέουν το λογισμικό Predator με παρακολουθήσεις υψηλόβαθμων στελεχών του κράτους, πολιτικών, δημοσιογράφων και επιχειρηματιών.
Σύμφωνα με το πόρισμα του Αρείου Πάγου, οι 4 μηνυόμενοι επιχειρηματίες, Φέλιξ Μπίτζιος, Σάρα Αλεξάνδρα Χαμού, Ταλ Ντίλιαν και Γιάννης Λαβράνος, «εγκατέστησαν σε δύο περιπτώσεις τηλεφωνικών αριθμών (της Αρτ. Σίφορντ και του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη) και επιχείρησαν να εγκαταστήσουν το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator σε άλλους 114 τηλεφωνικούς αριθμούς που ανήκουν σε διάφορα φυσικά πρόσωπα, μεταξύ των οποίων οι Νίκος Ανδρουλάκης, Χρήστος Σπίρτζης κ.ά., με σκοπό οι ίδιοι ή άλλοι να πληροφορηθούν το περιεχόμενο τηλεφωνικής συνδιάλεξης μεταξύ αυτών και τρίτων.
Στο πόρισμά του, ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Αχιλλέας Ζήσης, ισχυριζόταν ότι στην Ελλάδα με Predator μολύνθηκαν μόνο οι Θανάσης Κουκάκης και Αρτεμις Σίφορντ!
Και ότι όλοι οι άλλοι (υπουργοί της κυβέρνησης, αρχηγός ΓΕΕΘΑ, γενικοί γραμματείς, γενικοί διευθυντές υπουργείων, δημοσιογράφοι, επιχειρηματίες, εισαγγελείς) δεν άνοιξαν τα λινκ επιμόλυνσης.
Φυσικά, όπως έχουμε γράψει, ο κ. Ζήσης δεν μπορεί να γνωρίζει ότι όλοι αυτοί δεν πάτησαν τα links, καθώς, ως γνωστόν, δεν κάλεσε τους στόχους του Predator να καταθέσουν, σε μια από τις πολλές παραλείψεις της έρευνάς του. Οι μόνοι που το γνωρίζουν είναι οι στόχοι του Predator και οι χειριστές του λογισμικού και, βέβαια, όσοι βρίσκονται πίσω από το σκάνδαλο.
Θυμίζουμε πως, σύμφωνα με πληροφορίες της «Εφ.Συν.», τουλάχιστον δύο υπουργοί της Ν.Δ. και οι σύζυγοί τους έπεσαν θύματα του Predator, όπως προέκυψε μετά από έλεγχο των κινητών τους. Ο κ. Ζήσης δεν τους κάλεσε, ενώ οι ίδιοι ακολούθησαν τον δρόμο της σιωπής.
Είναι προφανές πως η παραβίαση ιδιωτικών συνομιλιών υπουργών της κυβέρνησης ή του αρχηγού ΓΕΕΘΑ ισοδυναμεί με παραβίαση μυστικών της πολιτείας (άρθρο 146 του Ποινικού Κώδικα) και διώκεται ως κακούργημα, ενώ επιβαρυντικές είναι και οι διατάξεις του άρθρου 148 του Π.Κ. περί κατασκοπείας.
Αν είχαν εξεταστεί όλοι οι στόχοι του Predator και βέβαια τα κινητά τους, όπου θα αποδεικνυόταν η επιμόλυνση ορισμένων εξ αυτών με το παράνομο λογισμικό, τότε οι κατηγορούμενοι επιχειρηματίες Λαβράνος, Μπίτζιος, Ντίλιαν και Χαμού πιθανότατα δεν θα αντιμετώπιζαν σήμερα πλημμελήματα αλλά πολύ σοβαρά κακουργήματα (με ποινές κάθειρξης έως 10 ετών και πρόστιμο ύψους έως 350.000 ευρώ).
Αδιαφάνεια
Εξίσου ανησυχητική είναι η απουσία διώξεων για εμπλεκόμενους επιχειρηματίες, όπως ο Σταύρος Κομνόπουλος και ο ανιψιός του, Παναγιώτης Ταμβακίδης. Οι δύο άνδρες φέρονται, σύμφωνα με στοιχεία που αποκαλύφθηκαν τον περασμένο Νοέμβριο, να διευκόλυναν τη λειτουργία του Predator στην Ελλάδα μέσω των εταιρειών τους Rafnar και Kestrel. Οι αποκαλύψεις περιλαμβάνουν χρηματικές ροές μεταξύ της Intellexa και της European Investment Holdings του Κομνόπουλου, ενώ ο Ταμβακίδης εμφανίζεται να είχε επαφές με θύματα του Predator την ίδια περίοδο.
Η έλλειψη διώξεων και η περιορισμένη διερεύνηση της υπόθεσης δημιουργεί εύλογες ανησυχίες στην κοινωνία, ότι η κυβέρνηση και ο Αρειος Πάγος συνεργάζονται χέρι με χέρι, για να συγκαλυφθεί (και αυτό) το πολιτικό σκάνδαλο, που επιμόλυνε τους θεσμούς. Οι χειρισμοί των εισαγγελικών αρχών και οι περιορισμοί που τέθηκαν στην ποινική διερεύνηση ενισχύουν την κριτική για αδιαφάνεια με πιθανή πολιτική σκοπιμότητα, ρίχνοντας βαριά σκιά στη δίκη που πλησιάζει.
