«Κολυμπούσα μέσα στο ίδιο μου το σπίτι»

Εικόνες καταστροφών, ρημαγμένων σπιτιών και τραυματισμένων κατοίκων που είδαν τις περιουσίες τους να καταστρέφονται πριν από πέντε χρόνια, την 25η Νοεμβρίου 2019, αναβίωσαν χθες στο Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων στη δίκη για την καταστροφική πλημμύρα της Κινέτας. Αλλά και εικόνες πλήρους απραξίας από τους αρμόδιους, που σύμφωνα με το κατηγορητήριο επέδειξαν αμέλεια και παραλείψεις σε ό,τι αφορά την υλοποίηση έργων αντιπλημμυρικής προστασίας, αφήνοντας τον πολύπαθο οικισμό αθωράκιστο και τους κατοίκους στην τύχη τους.

Για τους 23 κατηγορούμενους, με πρώτο τον πρώην περιφερειάρχη Αττικής Γιώργο Πατούλη, όπως και άλλους αυτοδιοικητικούς παράγοντες της Περιφέρειας Αττικής και του Δήμου Μεγαρέων αλλά και υπαλλήλους πολεοδομιών και δασικών υπηρεσιών, το κατηγορητήριο είναι εξόχως επιβαρυντικό, αφού κάνει λόγο για πλήρη απουσία ζωτικών έργων υποδομής και καθαριότητας, παρά τα όσα είχαν προηγηθεί έναν χρόνο νωρίτερα: τον Σεπτέμβριο του 2018, ο οικισμός είχε ήδη πληγεί σοβαρότατα από την κακοκαιρία «Ζορμπάς», ενώ το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου η καταστροφική πυρκαγιά που κατέκαψε τα Γεράνεια Ορη είχε αποτέλεσμα να μην υπάρχει πλέον το φυσικό φράγμα που θα συγκρατούσε τα ορμητικά νερά.

«Οταν έγινε ο «Ζορμπάς» έγινε μεγάλη πλημμύρα, κάναμε συνεχώς οχλήσεις στην περιφέρεια, στον δήμο, στην τεχνική υπηρεσία», σχολίασε ο μάρτυρας Σάββας Παττακός, κάτοικος της περιοχής «Λάκκα» και μηνυτής. «Η περιφέρεια είπε «κάνω μελέτες» και τελικά έγινε η δεύτερη πλημμύρα […], απευθυνθήκαμε στον Δήμο Μεγαρέων, στον προϊστάμενο της τεχνικής υπηρεσίας για την ανάγκη έργων και απάντησε «άμεσα να αποκατασταθούν» […] Τίποτα δεν έγινε και εμείς πνιγόμαστε!».

Λίγα μέτρα μακριά από το σπίτι του κ. Παττακού που καταστράφηκε από την πλημμύρα βρίσκεται το ξενοδοχείο «Kinetta Beach Hotel Resort and Spa». Η εγκατάσταση μήκους 243 μέτρων που επεκτείνεται στο παραλιακό μέτωπο είχε, κατά το κατηγορητήριο, ξεχωριστό ρόλο στην καταστροφή και αποτελεί παράδειγμα αλλοίωσης του ανάγλυφου της περιοχής, αφού «σχηματίζει ένα ενιαίο τεχνητό εμπόδιο στην ελεύθερη απορροή των υδάτων» προς τη θάλασσα. Σημειωτέον πως μεταξύ των κατηγορουμένων ήταν αρχικά και ο εκπρόσωπος του ξενοδοχείου -απεβίωσε πέρυσι- ο οποίος κατηγορήθηκε για παράλειψη να μεριμνήσει για ύπαρξη «υδραυλικών έργων, έτσι ώστε να διασφαλίζεται η ελεύθερη ροή των ομβρίων υδάτων και να μην αλλάζει η πορεία του νερού».

O μάρτυρας κατήγγειλε πως η επέκταση του ξενοδοχείου, που αδειοδοτήθηκε από τον Δήμο Μεγαρέων το 2007, αν και τυπικά νόμιμη, χτίστηκε πάνω σε ρέμα – συγκεκριμένα στο παραποτάμιο ρέμα της Πίκας, το οποίο έτσι και αλλιώς εκείνη τη μέρα έφραξε από μπάζα, λάσπες και κορμούς δέντρων που πλημμύρισαν την περιοχή αφού δεν έβρισκαν διέξοδο προς τη θάλασσα. «Τα νερά μέχρι σήμερα σταματάνε γιατί δεν υπάρχει διευθέτηση. Χτυπάνε στη μάντρα του ξενοδοχείου και μένουν εκεί», σημείωσε ο μάρτυρας.

Το δικαστήριο εξέτασε και τα κορμοδέματα κατά μήκος των πρανών του ρέματος Πίκας που τοποθετήθηκαν για να στηριχθούν οι καμένοι κορμοί της πυρκαγιάς του 2018 και δεν κατασκευάστηκαν σωστά, σύμφωνα με τις κατηγορίες, από τη Διεύθυνση Αναδασώσεων της Γενικής Διεύθυνσης Αναδασώσεων και Αγροτικών Υποθέσεων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής. Πρόκειται για μία από τις βασικές παραλείψεις των απαιτούμενων αντιπλημμυρικών έργων στο βουνό, που περιλαμβάνει το κατηγορητήριο, δεδομένης της πυρκαγιάς που είχε προηγηθεί.

Για τον Κωνσταντίνο Μπίρμπο, κάτοικο που την 25η Νοεμβρίου 2019 εγκλωβίστηκε στο σπίτι του μαζί με τη σύζυγό του και την τρίχρονη κόρη του, αυτοί οι κορμοί παραλίγο να αποβούν μοιραίοι: «Το νερό έμπαινε μέσα από το μπαλκόνι και πάνω στο κρεβάτι της μικρής ήταν κορμοί. Χοντροί κορμοί, δέντρα ολόκληρα, με καρφιά πάνω». Οπως κατέθεσε, τα νερά μπήκαν τόσο ορμητικά στο σπίτι, που παρέσυραν το παιδί από την κούνια του και θα το έχαναν από τα μάτια τους εάν δεν προλάβαινε να το αρπάξει από το πόδι την τελευταία στιγμή:

«Μέχρι να πιάσω τη μικρή κολυμπούσα μέσα στο ίδιο μου το σπίτι. Δίνω τη μικρή στη γυναίκα μου και προσπαθώ να βγω. Εσπασα παράθυρα. Κάποια στιγμή εγκλωβιστήκαμε και έβαλα και τους δύο πάνω στον πάγκο της κουζίνας. Το νερό είχε απόσταση περίπου 30 πόντων από το ταβάνι. Επρεπε να κρατάω τη μικρή πάνω από το κεφάλι μου», περιέγραψε. «Εγώ χτύπησα στο πόδι με ένα μαχαίρι στην προσπάθειά μου να απεγκλωβιστούμε. Χτύπησα και στο χέρι, είχα πληγές παντού. Ξάπλωσα πάνω σε ένα υπερυψωμένο ντουλάπι της κουζίνας να ξεκουραστώ. Ημουν με υποθερμία, είχα χάσει αίμα, είχα χτυπήσει στη μέση, στα χέρια…».

Τελικά η οικογένεια απεγκλωβίστηκε έπειτα από πολύωρη προσπάθεια των αντρών της ΕΜΑΚ: «Μπήκαν με εργαλεία. Υπήρχαν τόσα φερτά υλικά, μπαζοσακούλες, λάστιχα, μέχρι και ψυγεία. Δεν μπορούσαν να μας φτάσουν οι άνθρωποι. Εγώ βγήκα μόνος μου, ήμουν γυμνός, τα νερά μού είχαν πάρει τα ρούχα… Εμεινα τρεις μέρες στο νοσοκομείο».