Ενώ η απολογία της Ρούλας Πισπιρίγκου αποδεικνύεται μαραθώνια και χειμαρρώδης, γίνεται όλο και πιο σαφές πως οι δικαστές του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου θα χρειαστούν αρκετό χρόνο για να αποφανθούν για την αθωότητα ή την ενοχή της. Ηταν η πέμπτη μέρα χθες που η 35χρονη προσπαθούσε με λεπτομέρεια να αποδομήσει κάθε κίνηση ή περιστατικό και κάθε επεισόδιο της μικρής Τζωρτζίνας που είχε κριθεί «ενοχοποιητικό» για την ίδια από τους δικαστές που την παρέπεμψαν στη Δικαιοσύνη.
Το δύσκολο έργο των δικαστών φάνηκε από το γεγονός πως όταν η Ρούλα Πισπιρίγκου ολοκλήρωσε την αφήγησή της -έπειτα από πολύωρες συνεδριάσεις, χωρίς η έδρα να διακόπτει τη ροή του λόγου της- οι πρώτες ερωτήσεις που δέχθηκε δεν ήταν επί των πραγματικών περιστατικών που οδήγησαν στον θάνατο της πρωτότοκης κόρης της· αντιθέτως, με επανειλημμένες ερωτήσεις η πρόεδρος του δικαστηρίου προσπαθούσε να κάνει την κατηγορούμενη να μιλήσει για την ίδια, για τη ζωή της, για το πώς ένιωθε με τη γέννηση των παιδιών της, ακόμη και για το πού πήγε σχολείο. Ο λόγος είναι πως το βούλευμα που παρέπεμπε την κατηγορούμενη σε δίκη αποδίδει τις πράξεις της ανθρωποκτονίας και της απόπειρας ανθρωποκτονίας σε βάρος του παιδιού στην προσωπικότητά της: στα «δυσμενή και παθογενή χαρακτηριστικά της» και στην αντίληψη των παιδιών της «ως μιας ναρκισσιστικής προέκτασης του εαυτού της». Κίνητρο που η έδρα πρέπει να αξιολογήσει.
Μέχρι να φτάσει στη μέρα του θανάτου της Τζωρτζίνας, η κατηγορούμενη επανερχόταν στην ίδια υπερασπιστική γραμμή:
πως η κοινή γνώμη και οι γιατροί «παρασύρθηκαν» από το μένος και τη δημοσιότητα που έλαβε η υπόθεση. Αναφέρθηκε σε συνεντεύξεις, διαρροές σε τηλεοπτικές εκπομπές και παραποιημένες, κατά την ίδια, ειδήσεις που οδήγησαν στη δημιουργία μιας εικόνας που την ενοχοποιούσε. Σε αυτή την εικόνα απέδωσε και τη δίωξη για τους θανάτους των άλλων δύο παιδιών της. «Πώς γίνεται να γίνονται Πυθίες όλοι; Κάποια πράγματα δεν συνάδουν και φαίνεται πως κάποιους σκοπούς εξυπηρέτησε όλο αυτό», είχε αναφέρει χαρακτηριστικά σε προηγούμενη δικάσιμο.
Ωσπου έφτασε στη μέρα της επιδείνωσης της υγείας του παιδιού και η πρόεδρος με στοχευμένες ερωτήσεις τής ζήτησε να περιγράψει με λεπτομέρεια την αλληλουχία των γεγονότων. Εκεί η πρόεδρος εντόπισε αντιφάσεις και ζήτησε διευκρινίσεις σχετικά με τις ώρες που έγινε το πρώτο επεισόδιο, αλλά και το τι ακριβώς ακολούθησε, πότε και γιατί. Η κατηγορούμενη απέδιδε τις διαφορές σε σχέση με προγενέστερες καταθέσεις της στη σύγχυσή της ή σε λάθη των ανακριτικών αρχών και των μαρτύρων γιατρών.
H πρόεδρος επέδειξε στην κατηγορούμενη ζωγραφιές της Τζωρτζίνας, ζητώντας επίμονα την ερμηνεία της. Πρόκειται για υλικό που περιλαμβάνεται στη δικογραφία και υποδεικνύει φόβο, ανασφάλεια και αίσθηση κινδύνου εκ μέρους του παιδιού που είχε βιώσει τους θανάτους των δύο μικρότερων αδερφών του.
Πρόεδρος: Περιγράψτε αυτήν τη ζωγραφιά, τα σχήματα και αυτή τη φράση…
Κατηγορούμενη: Γράφει «η μαμά μου σήμερα έβγαλε ξαφνικά ένα τεράστιο ουρλιαχτό».
Πρόεδρος: Από κάτω τι έχει;
Κατηγορούμενη: Εχει μουντζούρες, μία καρδιά με ένα ανθρωπάκι μέσα…
(…)
Πρόεδρος: Πότε το έφτιαξε αυτό; Είναι περίεργο αυτό το σχέδιο.
Κατηγορούμενη: Είχαμε έναν καβγά με τον κ. Δασκαλάκη και ήταν μπροστά…
