Η μία τραγική ιστορία διαδέχεται την άλλη και όλες μαζί συνθέτουν το μέγεθος της φρίκης για όσα συνέβησαν στο Μάτι στις 23 Ιουλίου 2018.
Ο Χαράλαμπος και η Μαρία Διονυσιώτη έχασαν την κόρη τους Μαργαρίτα και το εγγονάκι τους που ήταν βρέφος. Ο γιος τους είχε φύγει από τη ζωή λίγα χρόνια νωρίτερα και πλέον δεν έχουν κανένα στήριγμα στη ζωή τους.
«Ολοι μείναμε πίσω με ένα κάρβουνο. Εγώ δεν κάηκα, αλλά έχει καεί η ψυχή μου. Δεν ζω, απλά υπάρχω μέχρι να κλείσω τα μάτια μου. Η Μαργαρίτα μας ήταν η ζωή μας όλη μετά τον θάνατο του γιου μας. Ηταν η μαμά μας, η γιατρός μας, η ψυχολόγος μας, ήταν τα πάντα για εμάς, ζούσαμε για να τη δούμε ευτυχισμένη. Εκανε έναν καλό γάμο, ένα πανέμορφο μωράκι, κατάφερε να ζήσει πολύ λίγο. Εγώ το σπίτι μου δεν το έφτιαξα. Ούτε θέλω να το φτιάξω. Την επιδότηση που δικαιούμαι για το καμένο μου σπίτι να την πάρει ο κύριος Ψινάκης να αντικαταστήσει τους φοίνικες που του καήκανε. Αυτό ήταν το μέλημά του» κατέθεσε η Μαρία Διονυσιώτη.
Ο σύζυγός της Χαράλαμπος Διονυσιώτης περιέγραψε τις αγωνιώδεις προσπάθειές του όταν προσπαθούσε να εντοπίσει την κόρη του και τον εγγονό του. Τελικά τους βρήκε στην Αργυρά Ακτή· το μωρό στην αγκαλιά ενός διασώστη που του έκανε μαλάξεις για να το κρατάει στη ζωή, ενώ την κόρη του την έβγαλαν υποβασταζόμενη από τη θάλασσα. «Πήγαμε με τον γαμπρό μου πρώτα στο Παίδων, αλλά το παιδί είχε τελειώσει. Οι γιατροί είπαν «αν ερχόταν δέκα λεπτά νωρίτερα, κάτι θα κάναμε, αργήσατε». Το παιδί τελείωσε στα σκαλιά του νοσοκομείου. Αν υπήρχε βοήθεια από θαλάσσης, θα μπορούσε σήμερα να ζούσε».
Το σημείωμα
Η Μαργαρίτα άντεξε στο νοσοκομείο έντεκα μέρες. Πριν διασωληνωθεί, υπαγόρευσε στους γιατρούς ένα σημείωμα για την οικογένειά της. «Για τους γονείς της έλεγε ότι ήταν υπερήφανη που τη μεγαλώσαμε με αρχές και αξίες και ότι θα μας αγαπάει για πάντα. Το παρέδωσαν στον Αντρέα μαζί με ένα ζευγάρι καμένα αθλητικά παπούτσια. Αυτό το σημείωμα το χαράξαμε και το έχουμε μαζί με τις φωτογραφίες των παιδιών μας. Ο διασώστης μάς είπε «δεν έχω γνωρίσει τέτοια δυνατή κοπέλα, με εγκαύματα σε όλο της το σώμα, που αν δεν μας υπαγόρευε αυτό το γράμμα, δεν μας άφηνε να τη διασωληνώσουμε»» είπε η μητέρα της.
Με δάκρυα στα μάτια
Ακολούθησαν οι καταθέσεις κι άλλων μαρτύρων, όλες με δάκρυα στα μάτια. Η Ιωάννα Καρακουκάλη περιέγραψε τις δραματικές στιγμές που πέρασε προσπαθώντας από την άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής να βοηθήσει τη μητέρα της που είχε εγκλωβιστεί στη φωτιά: «Πριν κλείσουμε το τηλέφωνο, μου είπε ότι θα πεθάνει και ότι με αγαπάει και δεν μου ξαναμίλησε».
Ο σύζυγος της Πολύμνιας Κοσσόρα ήταν ανάμεσα στους 26 νεκρούς που βρέθηκαν στο οικόπεδο Φράγκου: «Ηταν ένας από αυτούς που είχαν εκτραπεί από τη λεωφόρο χωρίς να έχουν καμία δουλειά εκεί. Πήγε τον γιο μου στο αεροδρόμιο και επέστρεφε. Εχασε τη ζωή του αναίτια λόγω της εγκληματικής διαχείρισης της φωτιάς από τις Αρχές. Μια Αρχή να είχε κάνει τη δουλειά της, δεν θα είχαμε τόσα θύματα».
Ο Γεώργιος Μίχας έχασε τον 23χρονο γιο του Βίκτωρα: «Ακολούθησε ο εφιάλτης πώς θα βρούμε το παιδί. Πήγα και έδωσα DNA και περιμέναμε τον ιατροδικαστή. Μία εβδομάδα μετά άκουσα ότι πτώμα νεαρού άντρα ξεβράστηκε στο λιμάνι της Ραφήνας. Με έπιασε ταραχή. Ημουν σίγουρος ότι ήταν το παιδί μου – και ήταν το παιδί μου».
