Την νομική κατοχύρωση του όρου γυναικοκτονία ζητά για άλλη μια φορά η Πρωτοβουλία κατά των γυναικοκτονιών με αφορμή την έναρξη της δίκης για τη δολοφονία της Γαρυφαλλιάς Ψαράκου απ’ τον σύντροφό της ενώ έκαναν διακοπές στη Φολέγανδρο.
Ταυτόχρονα στηλιτεύει το γεγονός πως η δίκη θα διεξαχθεί μακριά απ’ την πρωτεύουσα, καταγγέλλοντας προσπάθεια σίγασης των φωνών συμπαράστασης του φεμινιστικού και όχι μόνο κινήματος, ενώ η επιλογή αυτή θα επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την οικογένεια της κοπέλας.
Αναλυτικά η ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας κατά των γυναικοκτονιών
«Με καθυστέρηση ενάμιση χρόνου η αποτρόπαιη δολοφονία της Γαρυφαλλιάς Ψαράκου θα περάσει αύριο στα χέρια της δικαιοσύνης. Στεκόμαστε ολόψυχα στο πλευρό της συγγενικής και ευρύτερης ικογένειας της μάρτυρος, δηλώνοντας σθεναρά παρούσες στις δύσκολες ώρες που θα ξαναζήσουν.
Για ακόμη μία φορά είναι λυπηρή η ακαμψία των δικαστικών αρχών να δικάσουν μία τέτοια πολύκροτη και αξιοσημείωτη υπόθεση μακριά από την πρωτεύουσα, σιγώντας τις φωνές συμπαράστασης του φεμινιστικού και όχι μόνο κινήματος και απορρίπτοντας το σχετικό αίτημα των συγγενών, δεδομένης της πρόσθετης ψυχοσωματικής και οικονομικής ταλαιπωρίας στην οποία θα επιβληθούν επί μακρόν.
Ευχόμαστε και ελπίζουμε και αυτή η ακατανόμαστη γυναικοκτονία που τόσο άδικα τερμάτισε τη ζωή μιας νέας κοπέλας, θυγατέρας, αδελφής μας, φίλης μας, να βρει ανυποχώρητα το δρόμο της δίκαιης δίκης και τιμωρίας. Όχι γιατί θα διορθώσει κάτι από το ανήκεστο κακό, αλλά γιατί δικαιώνοντας το άτυχο θύμα μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά για επίδοξους μιμητές και να φέρει κουράγιο και δύναμη στην ζωή των οικογενειών.
Ταυτόχρονα εστιάζοντας επίμονα στην πρόληψη και την αποτροπή με κάθε μέσο της έμφυλης βίας, ζητάμε και από την ισχυρή υπεράσπιση της Γαρυφαλιάς όπως και από σύμπαν το δικηγορικό σώμα την υιοθέτηση της αναγνώρισης στον ποινικό κώδικα των εγκλημάτων λόγω φύλου ως Γυναικοκτονίες, θεσμοθέτηση που μπορεί να λειτουργήσει διορθωτικά άρα και προληπτικά σε πολλές από τις δομικές αντιξοότητες της πατριαρχικής μας κοινωνίας.
Με βεβαιότητα λέμε πως η Γαρυφαλλιά, η Ελένη, η Σούζαν, η Άννα, όπως και τόσες άλλες γυναίκες που θυσιάστηκαν από μισερό αντρικό χέρι μένουν ολοζώντανες στον κοινό αγώνα η ανθρώπινη συμβίωση να ακούει τη φωνή της αποδοχής και της ισότητας και όχι τις σειρήνες των ζοφερών ενστίκτων ιδιοκτησίας».
