«Ανυπακοή» δικαστηρίου σε κυβερνητικές παρεμβάσεις στο έργο της Δικαιοσύνης

«Το Μονομελές Εφετείο Αθηνών με απόφασή του (αρ. 2937/2022) αρνήθηκε να οδηγήσει στις φυλακές κατηγορούμενους που καταδικάστηκαν σε ποινές 3-5 χρόνια για τα αδικήματα της κλοπής (κακούργημα) και συμμορίας (πλημμέλημα – 187 παρ. 6 ΠΚ)» διαβάζουμε σε ρεπορτάζ του dikastiko.gr.

Ερμηνεύοντας με βάση την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) τη διάταξη που περιέχεται στο πολλαπλά τροποποιημένο από την κυβέρνηση άρθρο 187, το δικαστήριο δέχτηκε το αίτημα του συνηγόρου των κατηγορούμενων, Χ. Λαδή, να γίνει μετατροπή της ποινής τους. Ο συνήγορος ζήτησε να μην εφαρμοστεί η πρόσφατη επιβαρυντική διάταξη για υποχρεωτικό εγκλεισμό διότι με τον τρόπο αυτό θα υπήρχε, πέραν της παραβίασης του δικαιώματος των δικαστών να αποφασίζουν, και παραβίαση της απαγόρευσης αναδρομικής εφαρμογής του επιεικέστερου νόμου (retroactivity in mitius). Ακριβώς αυτό προβλέπει η ΕΣΔΑ και το Σύνταγμα και ακριβώς αυτό τελικά αποφάσισε το δικαστήριο.

Οπως είναι γνωστό σε πολύ «στενό κύκλο ΜΜΕ», με αφορμή το Νομοσχέδιο για την οπαδική βία ψηφίστηκαν και «νυχτερινές» διατάξεις, διευρύνοντας για πολλοστή φορά και πέραν κάθε λογικής ποινικού δικαίου την έννοια της εγκληματικής οργάνωσης. Με βάση τις νέες διατάξεις, «μπορεί να ασκηθεί δίωξη για συμμορία ακόμα κι αν τρεις πιτσιρικάδες βουτήξουν ένα κινητό. Μάλιστα, αν καταδικαστούν και για συμμορία θα πάνε φυλακή χωρίς το δικαστήριο να έχει δυνατότητα χορήγησης αναστολής ή μετατροπής ποινής», γράφαμε στα σχετικά ρεπορτάζ της «Εφ.Συν.» ενώ, πλην των φωνών της αντιπολίτευσης και αρμόδιων φορέων, επικρατούσε στα ΜΜΕ άκρα του τάφου σιωπή για την πλήρη κατάργηση της αναλογικότητας των ποινών στο κατά Μητσοτάκη-Τσιάρα «Δίκαιο» αλλά και τον συνεχή περιορισμό που επιβάλλεται στους δικαστές (προηγήθηκε η ασυλία των τραπεζικών στελεχών και η γενικευμένη κατάργηση της αυτεπάγγελτης εισαγγελικής δίωξης σε οργανισμούς και φορείς του Δημοσίου).

Ας σημειωθεί εδώ ότι πλήθος κρατουμένων στις φυλακές ήδη βαρύνεται και με το συγκεκριμένο αδίκημα της συμμορίας, το οποίο «εθιμικά» και καθ’ υπερβολή συνοδεύει κάθε εγκληματική δράση περισσότερων του ενός προσώπων με όλες τις επιβαρυντικές περιστάσεις του. Ακόμα και μια παρέα ανεγκέφαλων ή μικροαπατεώνων που σκέφτονται να διαπράξουν ή διαπράττουν ένα ποινικό αδίκημα βαρύνεται πλέον και με την κατηγορία της εγκληματικής οργάνωσης υπό τη μορφή της συμμορίας (άρ. 187 παρ. 3 Π.Κ.), οπότε αν κριθούν ένοχοι πάνε υποχρεωτικά φυλακή, ενώ η διάταξη έχει και αναδρομική ισχύ! Ευτυχώς αντέδρασαν έστω και λίγο καθυστερημένα οι δικηγόροι, οι οποίοι προχώρησαν σε συνεχείς αποχές από όλες τις δίκες για εγκληματικές οργανώσεις, ενώ τώρα βρίσκονται με απόφασή τους σε αποχή διαρκείας ώς τον Δεκέμβριο με αίτημα την κατάργηση της διάταξης.

Τελικά όμως ένα δικαστήριο φαίνεται ότι αψήφησε τις παρεμβάσεις της κυβέρνησης στη Δικαιοσύνη και αποφάσισε ότι δεν μπορεί να στείλει στα σίδερα ανθρώπους που διέπραξαν από κοινού πλημμέλημα.