Η καλή διαγωγή, στοιχείο… απόρριψης του αιτήματος του Γ. Μιχαηλίδη

Ο Γιάννης Μιχαηλίδης κινδυνεύει από μέρα σε μέρα να πεθάνει επειδή το Συμβούλιο Εφετών Λαμίας έκρινε την καλή διαγωγή που επέδειξε στη φυλακή ως «προσχηματική». Στο πολυσέλιδο βούλευμα δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά στην εξαντλητική απεργία πείνας που κάνει εδώ και πάνω από δύο μήνες και στον άμεσο κίνδυνο που αντιμετωπίζει η ζωή του. Είτε με καλή είτε με κακή διαγωγή δηλαδή ένας αναρχικός καταδικασμένος για ληστεία πρέπει να παραμένει κρατούμενος χωρίς κανένα έλεος, χωρίς κανένα ευεργετικό μέτρο υφ’ όρον αναστολής ακόμα κι αν υπάρχουν οι προβλεπόμενες από τον Σωφρονιστικό Κώδικα προϋποθέσεις. Με ένα νομικό σκεπτικό που ξεφεύγει ακόμα και από την κοινή λογική ο Γ. Μιχαηλίδης οδηγείται στην πλήρη εξόντωση, διότι μπορεί να ήταν καλός φοιτητής και πειθαρχημένος πλέον κρατούμενος αλλά το έκανε στα… ψέματα.

Τιμωρείται για την απόδραση από τις αγροτικές φυλακές (το 2019) διότι μπορεί να ισχυρίζεται ότι το έκανε γιατί είχαν κοπεί οι εκπαιδευτικές του άδειες και δεν είχε άλλη διέξοδο, πλην όμως εφόσον έκανε ληστεία (για την οποία καταδικάστηκε σε πρώτο βαθμό και εκτίει σήμερα ποινή) στη διάρκεια της απόδρασης, ακόμα κι αν ισχυρίζεται ότι το έκανε για βιοποριστικούς λόγους, το Συμβούλιο θεωρεί ότι αυτό αποδεικνύει ροπή στην εγκληματική δράση.

Σύμφωνα με το σκεπτικό, «το χρονικό διάστημα από την αναφυλάκισή του (μετά την απόδραση) μέχρι και σήμερα και η “καλή” διαγωγή του δεν κρίνονται ικανά να οδηγήσουν σε ασφαλές συμπέρασμα περί της ελλείψεως επικινδυνότητάς του για την τέλεση και νέων αξιόποινων πράξεων, αν αφεθεί ελεύθερος, διότι το χρονικό σημείο της συμπλήρωσης των τυπικών προϋποθέσεων αποφυλακίσεώς του πλησίαζε και η τέλεση πειθαρχικών παραπτωμάτων από εκείνον θα ισοδυναμούσε με (παράλογη) έκφραση βουλήσεως παραμονής του στη φυλακή. Η διαγωγή του λοιπόν κατά τον πρόσφατο χρόνο είναι προσχηματικά καλή και η απόλυτη αναγκαιότητα της συνέχισης της κράτησής του για την αποτροπή τέλεσης άλλων αδικημάτων παραμένει […] Στο παρόν χρονικό σημείο, δηλαδή μετά την πάροδο 9 μηνών από τη συμπλήρωση των τυπικών προϋποθέσεων της υπό όρους απολύσεως, η πραγματικά πολύ καλή πορεία του καταδίκου στις σπουδές του στο Τμήμα Επιστήμης Φυτικής Παραγωγής της Σχολής Επιστημών των Φυτών του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, του οποίου είναι φοιτητής (όπως ήταν και προ της απόδρασής του), δεν μπορεί να ανατρέπει το προαναφερθέν συμπέρασμα».

Κι ενώ ο Γιάννης Μιχαηλίδης, που φυλακίστηκε το 2014 και καταδικάστηκε το 2016 μόνο με ένα στοιχείο DNA, έχει συμπληρώσει το απαιτούμενο από τον νόμο διάστημα των 8,5 χρόνων έκτισης μιας ιδιαίτερα βαριάς ποινής (συνολικά 20 ετών) οδηγείται στον θάνατο, δολοφόνοι, βιαστές, νονοί της νύχτας και έμποροι ναρκωτικών συνεχίζουν ατάραχοι τη ζωή τους χάρη στην επιείκεια της Δικαιοσύνης και στην προσπάθεια του επιτελικού κράτους δικαίου να διασφαλίζει την ομαλή επανένταξη των εγκληματιών με ευεργετικά μέτρα.

Οι συνήγοροί του Θ. Μαντάς και Γ. Κακαρνιάς, που διέκριναν στη συνεδρίαση του δικαστικού συμβουλίου μια αχτίδα ελπίδας, μετά την απόρριψη της προσφυγής δήλωσαν: «Η απόφαση του Συμβουλίου Εφετών Λαμίας αποτελεί για όλους μας δυσάρεστη έκπληξη. Οι αντοχές του κράτους δικαίου κατέρρευσαν εκκωφαντικά. Η ανθρωπιά και η ευαισθησία απέδρασαν από την ελληνική Δικαιοσύνη. Το διακύβευμα της απόφασης αυτής, η απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής. Δεν εγκαταλείπουμε την προσπάθεια, θα εξαντλήσουμε σε κάθε επίπεδο τη θεσμική λειτουργία της Δικαιοσύνης με την προσδοκία ότι θα πρυτανεύσει η αναγκαία λογική, αφού για εμάς το διακύβευμα είναι να μη χαθεί η ανθρώπινη ζωή. Οι επιλογές που θα κάνουμε υπαγορεύονται από την αναγκαιότητα αυτή».

Είναι φανερό ότι οι δικηγόροι του Γ. Μιχαηλίδη θα συνεχίσουν αναζητώντας κάθε νομικό μέσο προκειμένου να μην υπάρξει ο πρώτος νεκρός απεργός πείνας στην Ελλάδα.