efsyn.gr , Ναταλί Χατζηαντωνίου
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

343 υπογραφές με βροντερά ονόματα του Θεάτρου και των ΜΜΕ συνυπογράφουν ανοιχτή επιστολή διαχωρίζοντας τη θέση τους από τις μεθόδους που χρησιμοποιεί ο συνήγορος υπεράσπισης του Δημήτρη Λιγνάδη.

Μεταξύ των υπογραφών αυτές των ηθοποιών Ζέτας Δούκα και Άννας Μαρίας Παπαχαραλάμπους που από τις πρώτες στήριξαν έμπρακτα και με προσωπικές καταγγελίες το αίτημα κάθαρσης στο Θέατρο, μέσω του MeToo. Και βέβαια δεκάδες άλλα ονόματα απ΄όλες τις θεατρικές γενιές, χώρους και ιδιότητες. Ενδεικτικά να αναφέρουμε τη Ρένη Πιττακή, την Μπέτυ Αρβανίτη, τον Χρήστο Στέργιογλου, τον Χρήστο Λούλη, τη Νικαίτη Κοντούρη, την Ariane Labed, τον Αλέξανδρο Μυλωνά, τον Γεράσιμο Σκιαδαρέση, τον Βλαδίμηρο Κυριακίδη, τη Στεφανία Γουλιώτη, τον Νίκο Κυπουργό, τον Γιώργο Γάλλο, την Άντζελα Μπρούσκου, τη Μαρία Ναυπλιώτου, τον Αργύρη Ξάφη και δεκάδες άλλους.

Η επιστολή με τίτλο «343 άνθρωποι του Θεάτρου και δημοσιογράφοι αντιδρούν στις πρακτικές της υπεράσπισης στη δίκη Λιγνάδη» συνοδεύεται από σύντομο δελτίο Τύπου στο οποίο διευκρινίζεται: «Η στενή και συχνά οδυνηρή παρακολούθηση στα social media, στις τηλεοράσεις και στα Μεσα των όσων ακούγονται στη δίκη Λιγνάδη από τον συνήγορο του κατηγορούμενου κ. Κούγια, προκαλεί ανησυχία στον θεατρικό και στον δημοσιογραφικό χώρο, αλλά και σε ολόκληρη την κοινωνία. Ένας ολόκληρος κόσμος παρατηρεί -με δεδομένο τον σεβασμό στο τεκμήριο αθωότητας του κατηγορουμένου- να καταστρατηγείται το «τεκμήριο αθωότητας» των θυμάτων και των μαρτύρων. Οι ρόλοι αντιστρέφονται: τα θύματα παρουσιάζονται ως θύτες και λοιδορούνται ατεκμηρίωτα δημοσίως με βαριές, προσβλητικές εκφράσεις και κατηγορίες. Μαζί με τα θύματα, στο στόχαστρο του κ. Κούγια (κατ’εντολή του πελάτη του κ. Λιγνάδη) βρίσκονται οι μάρτυρες, αλλά και οποιοσδήποτε άλλος (δικηγόρος, δημοσιογράφος, παρατηρητής) ασχολείται με τη δίκη και δε συμφωνεί με την πλευρά της υπεράσπισης του κατηγορουμένου. Όμως η μέχρι σήμερα σιωπή δε σημαίνει απουσία και αδιαφορία.

Με αυτή την επιστολή ο θεατρικός και δημοσιογραφικός κόσμος επιθυμεί να δηλώσει πρωτίστως ότι δεν είναι απών κι αμέτοχος, αντίθετα μάλιστα ότι αποδοκιμάζει μεθόδους που όχι μόνον δεν οδηγούν σε κάθαρση του χώρου, αλλά αντιθέτως προκαλούν συσκότιση και οπισθοδρόμηση».