Στο εδώλιο θα καθίσουν 50 κατηγορούμενοι στη Θεσσαλονίκη, με την κατηγορία της τέλεσης «λευκών γάμων», που είχαν στόχο τη νομιμοποίηση αλλοδαπών.
Με χθεσινό βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών, παραπέμπονται να δικαστούν από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων περίπου 20… «ζευγάρια», δικηγόροι, μεταφραστές και δημόσιοι υπάλληλοι, ανάμεσά τους και μια πολιτευτής της Ν.Δ.
Πρόκειται για την πολύκροτη υπόθεση εικονικών γάμων που είχε αποκαλυφθεί ύστερα από έρευνες της Ασφάλειας Θεσσαλονίκης τον Ιανουάριο του 2013.
Τότε, είχαν κατηγορηθεί συνολικά 173 άτομα, εκ των οποίων όμως αρκετοί απαλλάσσονται με το ίδιο βούλευμα, ενώ οι 50 που παραπέμπονται αντιμετωπίζουν κατά περίπτωση κατηγορίες για παράνομη διευκόλυνση παραμονής αλλοδαπών στη χώρα από κερδοσκοπία, σύσταση και συμμορία και νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα.
Το «κύκλωμα» φέρεται ότι εισέπραττε από 700 έως 4,5 χιλιάδες ευρώ για κάθε «λευκό γάμο» που κανόνιζαν.
Η «γαλάζια» πολιτευτής
Από την έρευνα της αστυνομίας είχε προκύψει ότι το 2010 ξεκίνησαν την παράνομη δραστηριότητα οι τρεις φερόμενοι ως «εγκέφαλοι», μια 40χρονη αλλοδαπή, μια 52χρονη μεσίτρια (πολιτευτής της Ν.Δ. στο παρελθόν) κι ένας δικηγόρος.
Τα τρία ηγετικά στελέχη φέρεται ότι συμβούλευαν αλλοδαπούς μετανάστες που είχαν έλθει παράνομα στην Ελλάδα να υποβάλουν σχετικό αίτημα στην αρμόδια αστυνομική αρχή, προκειμένου να τους αναγνωριστεί το καθεστώς του πρόσφυγα.
Στη συνέχεια, μέχρι να εξεταστεί το αίτημά τους, τους χορηγούνταν δελτίο αιτούντος ασύλου (ροζ κάρτα), έγγραφο το οποίο νομιμοποιούσε την παραμονή τους προσωρινά στη χώρα, ενώ τα μέλη της οργάνωσης εντόπιζαν υποψήφιους «συζύγους», κυρίως Ελληνες, οι οποίοι έναντι αμοιβής προχωρούσαν στους εικονικούς γάμους.
Μάλιστα, στις περισσότερες περιπτώσεις, οι «σύζυγοι» δεν γνώριζαν ο ένας τα στοιχεία ταυτότητας του άλλου. Επίσης, τα μέλη της οργάνωσης αναλάμβαναν και τις διαδικαστικές λεπτομέρειες του εικονικού γάμου (έκδοση αδειών, δημοσίευση αγγελίας γάμου σε εφημερίδα κ.λπ.).
Στη συνέχεια, οι αλλοδαποί, υπό τις οδηγίες των κατηγορουμένων, υπέβαλλαν στους δήμους του τόπου κατοικίας τους αίτημα χορήγησης άδειας διαμονής ως σύζυγοι υπηκόων κρατών-μελών της Ε.Ε., ενώ παραιτούνταν από το αίτημα αναγνώρισής τους ως προσφύγων. Κατά την υποβολή του αιτήματος προσκόμιζαν ψευδείς υπεύθυνες δηλώσεις φιλοξενίας ή συμβόλαια μίσθωσης κατοικιών, καθώς και διάφορα πλαστά έγγραφα, με τα οποία τους εφοδίαζαν.
Επίσης, σε κάποιες περιπτώσεις οι δράστες προέβαιναν σε όλες τις απαραίτητες διαδικασίες, προκειμένου ο εικονικός γάμος με τους Ελληνες να τελεστεί στη χώρα του αλλοδαπού, αν βρισκόταν εκτός Ελλάδος, και με τον τρόπο αυτό εξασφαλιζόταν η χορήγηση βίζας σ’ αυτόν.
Εκτός από τους «εγκεφάλους» υπήρχε και «ομάδα υποστήριξης», που είχε αναλάβει την πλαστογράφηση εγγράφων, τη μετάφραση πλαστών δικαιολογητικών και τη χρήση κάθε δυνατού μέσου για την ταχύτερη διεκπεραίωση των διαδικασιών.
