Συγκλονιστικές ήταν οι καταθέσεις των συγγενών του Χρήστου Χρονόπουλου στη δίκη των δύο αστυνομικών που κατηγορούνται για τον βασανισμό και τον βαρύτατο τραυματισμό του στο Αστυνομικό Τμήμα Καλλιθέας το 2007. Παρόντες στη δικαστική αίθουσα ήταν οι δύο κατηγορούμενοι που καταδικάστηκαν πρωτόδικα σε κάθειρξη οχτώ ετών με αναστολή. Ομως απουσίαζε ο Χρήστος καθώς στο βήμα του μάρτυρα ανέβηκε η θεία του και αυτή τη φορά δεν μπορούσε να τον φροντίζει πάνω στο αναπηρικό του αμαξίδιο.
«Από το 2007, όταν βγήκε από το νοσοκομείο μετά τον τραυματισμό του, ο Χρήστος μένει μαζί μου στην Πάτρα. Είναι σχεδόν καθηλωμένος στο καρότσι· με φυσικοθεραπείες και πολύ κόπο κάνει 5-6 βήματα και πέφτει. Εχει ακράτεια, κάνει εισπνοές, δεν βλέπει από το ένα μάτι καθόλου, μιλάει με μεγάλη δυσκολία…» περιέγραψε η Τρισεύγενη Χρονοπούλου και συνέκρινε την κατάσταση του ανιψιού της πριν υποστεί βαριά και αμετάστρεπτη εγκεφαλική βλάβη από τα χτυπήματα των δύο αστυνομικών, σύμφωνα πάντα με την πρωτόδικη απόφαση: «Πριν ήταν ένα παιδί καλό, λειτουργικό, έμενε μόνος του, ήταν λειτουργικός και αυτοεξυπηρετούμενος. Είχε ψυχωσική συνδρομή, αλλά έπαιρνε φαρμακευτική αγωγή, δεν ήταν επικίνδυνος».
Σε όλη τη διάρκεια της κατάθεσης ήταν εμφανές ότι η μάρτυρας ανεβαίνει τον ίδιο Γολγοθά με τον Χρήστο: «Μόνη μου τον σηκώνω, τον πλένω, πολλές φορές μού έχει πέσει, φωνάζω τους γείτονες να με βοηθήσουν. Εχει φοβίες και κοιμόμαστε στο ίδιο δωμάτιο. Βλέπει εφιάλτες, πετάγεται, αλλά μετά δεν τους θυμάται. Δεν υπάρχει καμία προοπτική βελτίωσης, όταν μεγαλώσει κι άλλο θα καταπέσει στο κρεβάτι».
Το περιστατικό
Σύμφωνα με το σκεπτικό της πρωτόδικης απόφασης, το απόγευμα της 12ης Μαΐου 2007 ο Χρήστος πήγε, όπως συνήθιζε, σε καφετέρια της γειτονιάς του στην Καλλιθέα. Οταν άρχισε να βρέχει, μπήκε μέσα και άρχισε να γίνεται ενοχλητικός στους πελάτες επειδή μιλούσε δυνατά και ήταν υπερκινητικός. Η συμπεριφορά αυτή επαναλαμβανόταν παρά τις παρατηρήσεις του ιδιοκτήτη, ο οποίος κάλεσε την αστυνομία. Στη θέα των αστυνομικών ο Χρήστος αντέδρασε, τους έβρισε και αντιστάθηκε όταν επιχείρησαν να του περάσουν χειροπέδες. Ομως τους ακολούθησε στο περιπολικό και εκείνοι τον οδήγησαν στο αστυνομικό τμήμα όρθιο και αρτιμελή. Στο τμήμα χτυπήθηκε άγρια από τους δύο κατηγορούμενους και μεταφέρθηκε σε ημικωματώδη κατάσταση στο «Θριάσιο» με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, χωρίς συνοδεία περιπολικού.
Το παράπονο της μάρτυρα ήταν «γιατί από το Τμήμα δεν μας πήραν ένα τηλέφωνο αν τους ενοχλούσε; Είχε πάνω του όλα τα χαρτιά, τα τηλέφωνά μας. Λένε ότι αυτοτραυματίστηκε. Προσπάθησα, κύριε πρόεδρε, να δω αν μπορώ να χτυπηθώ. Κοπανήθηκα με τα χέρια μου, μετά σε τοίχους. Δεν μπόρεσα, πώς τα κατάφερε ο Χρήστος;»
Χθες κατέθεσαν και οι δύο ξαδέρφες του Χρήστου, που όταν ενημερώθηκαν ότι νοσηλευόταν στο «Θριάσιο», πήγαν στο Αστυνομικό Τμήμα να μάθουν τι είχε συμβεί. Από τις ερωτήσεις των δικηγόρων υποστήριξης της κατηγορίας (Νίκος Κωνσταντόπουλος, Θεόδωρος Μαντάς, Παναγιώτης Νέλλας) καταδείχθηκε ότι ο διοικητής του Α.Τ. επιχείρησε να συγκαλύψει το συμβάν γράφοντας μεταγενέστερα δελτία συμβάντων, ενώ αστυνομικοί έκαναν μήνυση στο θύμα την ώρα που ήταν ετοιμοθάνατος στη ΜΕΘ!
«Προσφύγαμε στα διοικητικά δικαστήρια, ο Χρήστος θα αποζημιωθεί από το Ελληνικό Δημόσιο όχι για αποκατάσταση ηθικής βλάβης, αλλά επειδή ποτέ δεν θα ξαναζήσει όπως πριν» είπε η ξαδέλφη του θύματος, Αναστασία Χρονοπούλου, και ευχαρίστησε «τους γιατρούς της εφημερίας του «Θριάσιου» που κράτησαν στη ζωή ένα παιδί με διαλυμένο κεφάλι».
● Η δίκη συνεχίζεται αύριο
